ΟΜΑΔΑ ΕΚΑΤΗΡΑ

"Στο κρητικό πέλαγος υπάρχει πετρέλαιο που φτάνει την έκταση της... Αλάσκας!"

2010-11-10T00:45:00.002+02:00

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την ύπαρξη τεράστιων ποσοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο υπέδαφος της Ελλάδας, κάνει ο Καθηγητής Γεωλογίας του Πολυτεχνείου Κρήτης, ο κ. Α. Φώσκολος, ο οποίος είναι και σύμβουλος της Καναδικής Κυβέρνησης στην αναζήτηση και εκμετάλλευση γαιανθράκων.

Τα στοιχεία που δίνει στo newsbomb.gr ο κ. Φώσκολος (και στηρίζονται σε επίσημες επιστημονικές έρευνες) παρουσιάζουν μία Ελλάδα που μπορεί να γίνει μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου – αν την άφηναν όμως να εκμεταλλευθεί τον ορυκτό της πλούτο.

Χωρίς σχόλια και παρεμβάσεις δίνουμε το πρώτο μέρος της συνέντευξης του κ. Φώσκολου:
«Yπάρχουν τρεις περιοχές κοντά στην Κρήτη, με τεράστια αποθέματα πετρελαίων και φυσικού αερίου. Η μια είναι νοτιοανατολικά της Κρήτης και αυτή είναι που ξέρουμε περισσότερο, με βάση τα νέα στοιχεία από τη Γεωλογική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και τη Γεωλογική Υπηρεσία της Γαλλίας. Έχουμε επίσης μια άλλη, που είναι νοτίως της Κρήτης, κάτω από τη Μεσσαρά. Και υπάρχει επίσης ένα σημείο που είναι κοντά, προς τη Λιβύη. Είναι τρεις διαφορετικές περιοχές, οι οποίες έχουν αποθέματα.
Μπορώ να μιλήσω μόνο για το ένα απόθεμα με πιθανότητα 50% διότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε πολλά στοιχεία. Το υπολογίζω μεταξύ ένα και τρία τρισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου. Και τονίζω φυσικό αέριο, διότι υπάρχει μια ευαισθησία από την κυβέρνηση όταν ακούει πετρέλαιο, που δημιουργεί εμπλοκές για το περιβάλλον.
Με το φυσικό αέριο δεν έχουμε αυτές τις επιπτώσεις. Το φυσικό αέριο είναι καθαρό, δεν πρόκειται να μολύνει και θα δείξω επίσης πόσο φυσικό αέριο χάνεται κάθε χρόνο επί 60 εκατομμύρια κυβικά μέτρα από την Κρήτη, νοτίως του νησιού. Τα 3 τρισεκατομμύρια αντιστοιχούν σε ισοδύναμο πετρέλαιο γύρω στα 19 δισεκατομμύρια βαρέλια. Ισοδυναμούν δηλαδή με μια Αλάσκα.
Υπάρχει λοιπόν νοτιοανατολικά της Κρήτης μια... Αλάσκα, η οποία μπορεί να φέρει αναλογία 20%, στην Ελληνική Κυβέρνηση και 80% να πάρουν οι επιχειρήσεις που θα κάνουν την εκμετάλλευση. Θα αφήσει δηλαδή ένα κέρδος σε ευρώ της τάξης των 170 δισ. ευρώ".

http://pyles.tv/Apagoreumena/oil-crete.aspx

ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΡΩΜΑΪΚΕΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

2010-06-25T23:51:00.000+03:00

Οι αρχαιότερες απεικονίσεις με θέμα τους Αγίους Αποστόλους, που χρονολογούνται από τα τέλη του 4ου αιώνα, ανακαλύφθηκαν στις κατακόμβες της Αγίας Θέκλας στη Ρώμη, ανακοίνωσε ο επικεφαλής των ανασκαφών στην περιοχή Φαμπρίτσιο Βισκόντι.

Οι νωπογραφίες των Πέτρου, Παύλου, Ανδρέα και Ιωάννη, ζωγραφισμένων σε χρωματικούς τόνους του κόκκινου και της ώχρας, βρίσκονταν στο ταβάνι ενός μικρού νεκρικού θαλάμου στις κατακόμβες της Αγίας Θέκλας, οι οποίες βρίσκονται σε απόσταση 500 μ από τη βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών, μίας από τις τέσσερις μεγάλες βασιλικές της Αιώνιας Πόλεως, όπου βρίσκεται το σκήνωμα του Αγίου Παύλου.

Οι κατακόμβες κατασκευάσθηκαν επί παραγγελία μίας nobildonna (γυναίκας που ανήκει σε ευγενή οικογένεια, αλλά δίχως τίτλο ευγενείας η ίδια).

«Η ανακάλυψη αυτή αποδεικνύει την εισαγωγή και τη διάδοση της πίστεως των Αποστόλων στις απαρχές του Χριστιανισμού», εξήγησε στους δημοσιογράφους η Μπάρμπαρα Ματσέι, διευθύντρια των αναστηλωτικών εργασιών στον νεκρικό θάλαμο, κατά τη διάρκεια ξενάγησης που διοργάνωσε το Βατικανό.

«Όσον αφορά τον Ανδρέα και τον Ιωάννη, πρόκειται για τις αρχαιότερες απεικονίσεις τους», ενώ για τον Απόστολο Πέτρο ήσαν γνωστές ήδη προγενέστερες απεικονίσεις του, οι οποίες χρονολογούνται από τα μέσα του 4ου αιώνα, αλλά «ποτέ μόνος του σε μία εικόνα», υπογράμμισε ο Βισκόντι.

Η ανακάλυψη της εικόνας του Αποστόλου Παύλου είχε ήδη αποκαλυφθεί σε δημοσίευμα της εφημερίδας ‘Οσερβατόρε Ρομάνο’, επισήμου οργάνου του Βατικανού.

Οι ανακαλύψεις, που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών αναστήλωσης της κατακόμβης, κατέστησαν δυνατές χάρις στην εφαρμογή μίας τεχνικής λέιζερ, η οποία επιτρέπει τον καθαρισμό από τα στρώματα επιχρισμάτων ασβέστου, που κάλυπταν τις νωπογραφίες.

Το σύμπλεγμα από κατακόμβες βρίσκεται κάτω από κτήριο, του οποίου η κατασκευή ανάγεται στη δεκαετία του 1950 και του οποίου η θεμελίωση, ευτυχώς, δεν κατέστρεψε τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τονίζουν οι ειδικοί.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πολυτεχνείο και Ιστορία

2010-04-12T16:20:00.004+03:00

Το κείμενο αυτό είναι δικό μου και το έχω δημοσίευσει μόνο σ 'ενα φόρουμ (forums.gr) πουθενά αλλού! ! !

Απόφασισα να ανοίξω αυτό το νήμα, ξέροντας από την αρχή οτι μπορεί και να προκαλέσει!
Δεν θα βάλω κάποιο απόσπασμα από κάποιο ιστορικό βίβλιο, απλά θέλω να ρωτήσω 2 πράγματα πάνω σε αυτό το μεγάλο ιστορικό ζήτημα.

Μέχρι και πέρσι που πήγαινα Γ λυκείου πάντα στην γιορτή της 17 Νοέμβρη θυμάμαι που έλεγαν "τα παιδάκια που τα πάτησαν τα τανκς" ωστόσο αυτή ήταν η μόνη "γνώση" που παρείχε και παρέχει πάνω σε αυτό το θέμα το σχολείο! Πότε δεν κάναμε μάθημα για την Χούντα, όχι μόνο αυτό αλλά δεν υπήρχε καν σε ορισμένα ιστορικά (σχολικά) βιβλία σε όσα βέβαια υπήρχε ήταν "καμουφλαρισμένο" στις τελευταίες σελίδες και φυσικά εκτός ύλης. Πότε δεν αναφέρθηκε κάποιος καθηγητής πάνω σε αυτό το θέμα. Σε ερώτηση που έκανα σε καθηγητρια γιατί δεν διδασκόμαστε αυτή την ιστορία την σύγχρονη που καλώς ή κακώς οι απόγονοι αυτών των πολιτικών μας εξουσιάζουν σήμερα, η καθηγήτρια φάνηκε οτι δεν της καλάρεσε και δεν περίμενε τέτοια ερώτηση αλλά μου απάντησε "είναι φρέσκα τα γεγονότα ακόμα, είναι στις μνήμες μας"
Θα επανέλθω εδώ σε λίγο...

Διάβασα ιστορικά βιβλία είδα διάφορες έρευνες και στατιστικές που ουσιαστικά λένε οτι κανέναςφοιτητής δεν σκοτώθηκε εντός του πανεπιστημιακού χώρου αλλά έξω, μέσα στο Πολυτεχνείο υπήρχε ένας τραυματισμός μιας φοιτήτριας απο μία σιδέρια ο οποίος δεν μπορούσε να προβλεπτεί, και ακόμα οτι το τανκς μπήκε κατόπιν συννενοήσεως με τους φοιτητές στο Πολυτεχνείο! Η δε ιστορία με την Ηλένια

που όλοι αναρωτιόντουσαν τι απέγινε, αποδείχτηκε παραμυθί, καθώς η κοπέλα που απεικονίζεται ως δολοφονημένη είναι ένα σκίτσο απο διαφήμιση σαμπουάν της αγγλικής εταιρίας ΜΠΡΕΚ και επίσης είχε δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά μεταξύ των οποίων και στο αγγλικό "Βογκ" (Το σκίτσο είναι "παστελ" και είναι δημιούργημα του Νικόλα Ήγκον όσο για την "Ηλένια" είναι μία Νεοζηλανδή όνοματι Νάνσυ Κριντλαντ γνωστό και πανάκριβο μοντέλο της εποχής)

Το πρωτοφανές ερώτημα είναι ένα ΓΙΑΤΙ; Γιατί διδασκόμαστε μία ιστορία που δεν ανταποκρίνεται πολλές φορές στην πραγματικότητα και δεν μιλάω μόνο για το Πολυτεχνείο να σας θυμήσω πχ τον "συνωστισμο" στην Σμύρνη της κα Ρεπούσση ή το βιβλίο της κα Δραγώνα "τι είναι η πατρίδα" Είναι νομίζω ευκολονόητο οτι δεν είναι οι μόνες, οι συγκεκριμένες περιπτώσεις/κυρίες για να εισβάλλουν στην εκπαίδευση έχουν μέγαλες πλάτες στα Μεσα ΜΑΖΙΚΗΣ Ενημέρωσης και φυσικά διάφορους πολιτικους και οικονομικούς κυκλους που τις στηρίζουν! Δεν είναι κάνενας μόνος του ικανός να γαλουχήσει έναν λάο πάνω σε ψέμματα και να προσπαθεί να ανατρέψει ήθη, αξίες, αρχές και πολιτσμό!

Τέλος θα ήθελα να σας ρωτήσω εσείς τι ξέρετε πάνω σε αυτό θέμα και τι γνώμη έχετε γενικά όσον αφορά την αντιμετώπιση της ιστορίας στα σχολέια;

Χριστίνα

ΠΡΩΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ ΜΕ ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

2010-04-12T16:18:00.000+03:00

Ένα αεροπλάνο που κινείται με ηλιακή ενέργεια απογειώθηκε από αεροδρόμιο της δυτικής Ελβετίας για την πρώτη μεγάλη δοκιμαστική πτήση του. Η πτήση του αεροπλάνου, το οποίο ονομάστηκε Solar Impulse, πραγματοποιείται ενόψει των σχεδίων να χρησιμοποιηθεί ένα παρόμοιο αεροπλάνο που κινείται με ηλιακή ενέργεια για να πραγματοποιηθεί το 2012 μια πτήση γύρω από τον κόσμο. "Θέλουμε να δείξουμε τι μπορεί να επιτευχθεί με ανανεώσιμη ενέργεια", δήλωσε ο Μπερτράν Πικάρ, ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από το πρόγραμμα αυτό, στο ελβετικό πρακτορείο ειδήσεων ATS. Το αεροπλάνο έχει άνοιγμα πτερύγων ίδιο με αυτό ενός Airbus A340, το βάρος ενός μέσου αυτοκινήτου και η ενέργεια που το κινεί παράγεται από 12.000 ηλιακές κυψέλες.
Σύμφωνα με το Solar Impulse -το ίδιο όνομα έχει δοθεί και στο πρόγραμμα για την κατασκευή του αεροπλάνου-, πρόκειται για "το πρώτο αεροσκάφος που είναι σχεδιασμένο να πετάει ημέρα και νύχτα χωρίς καύσιμα ούτε εκπομπές που ρυπαίνουν". Η πτήση, η οποία έχει στόχο να δοκιμαστεί το αεροπλάνο και να ανακαλυφθούν τα αδύνατα σημεία του, αναμένεται να διαρκέσει περίπου μιάμιση ώρα. "Καθώς ποτέ ως τώρα δεν έχει πετάξει ένα τόσο μεγάλο και ελαφρύ αεροπλάνο, η πτητική συμπεριφορά του δεν έχει ακόμη εξερευνηθεί", ανακοινώθηκε πριν από την έναρξη της πτήσης. Προηγούμενες δοκιμές του αεροπλάνου είχαν γίνει σε πολύ μικρότερη κλίμακα, για να διαπιστωθεί αν το αεροπλάνο μπορούσε να απογειωθεί. Όμως δεν έχει πραγματοποιηθεί ως τώρα πτήση για μεγάλο χρονικό διάστημα ούτε σε σημαντικό ύψος.

πηγή: http://www.ana-mpa.gr/anaweb/

Οι αρχαίοι επιγραφολόγοι στο μικροσκόπιο της Ιστορίας

2010-04-08T13:49:00.000+03:00

Μόνο μαθηματικοί θα είναι πραγματικά σε θέση να παρακολουθήσουν σήμερα την παρουσίαση της μελέτης επιστημόνων της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με θέμα την ταυτοποίηση των γραφέων αρχαίων επιγραφών. Ολοι όμως θα αντιληφθούν τη σημασία της ενώ οι αρχαιολόγοι θα την εκτιμήσουν ιδιαίτερα. Γιατί το έργο των κκ. Κ. Παπαοδυσσέα, Π. Ρουσόπουλου , Μ. Παναγόπουλου και Δ. Αραμπατζή, το οποίο παρουσιάζεται στο κτίριο Παλλάς Αθηνά του Ιδρύματος Λάτση στην Κηφισιά (5 μ.μ.) προσφέρει μια επιστημονική και αξιόπιστη μέθοδο για την αναγνώριση των διαφορετικών γραφέων, που χάρασσαν στην αρχαιότητα τις επιγραφές.

Ειδικά στους επιγραφολόγους παρέχεται έτσι ένα πολύτιμο εργαλείο για τη χρονολόγηση των επιγραφών, κάτι που σημαίνει ακριβέστερη θεώρηση της Ιστορίας. Αρκεί να αναφερθεί άλλωστε ότι ως σήμερα η χρονολόγηση γίνεται με βάση συγκριτικά στοιχεία και σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την εμπειρία και τις γνώσεις του επιστήμονα.

Για την ανάπτυξη της μεθόδου χρησιμοποιήθηκαν 32 αρχαίες αθηναϊκές επιγραφές της κλασικής εποχής, οι οποίες επιλέχθηκαν από τον διαπρεπή επιγραφολόγο, καθηγητή κύριο Στίβεν Τρέισι, τέως διευθυντή της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής Κλασικών Σπουδών και σήμερα ερευνητή στο Ινστιτούτο Ανωτέρων Σπουδών του Πρίνστον. Το συμπέρασμα όμως δεν εξάγεται από το περιεχόμενο του κειμένου, το συντακτικό ή τη γραμματική του, αλλά καθαρά και μόνο από την ιδιαιτερότητα της γραφής κάθε χαράκτη. Η χρηματοδότηση του προγράμματος έγινε από το Κοινωφελές Ιδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση.

πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=324411&dt=08/04/2010

Βλάβη στην κεραία του Discovery, το οποίο κατευθύνεται στον Διαστημικό Σταθμό!

2010-04-06T20:27:00.004+03:00

Το διαστημικό λεωφορείο Discovery, αναχώρησε τη Δευτέρα 5 Απριλίου 2010 από τη Φλόριντα για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι αστροναύτες του Discovery, λίγες ώρες μετά την εκτόξευσή τους, εντόπισαν βλάβη σε μια βασική κεραία επικοινωνιών του διαστημικού λεωφορείου.
Η κεραία Ku χρησιμοποιείται για τη μετάδοση βιντεοσκοπημένων εικόνων στη Γη αλλά παράλληλα αποτελεί βασικό τμήμα του συστήματος ραντάρ στο οποίο βασίζεται το σκάφος για να προσεγγίσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).
Η βλάβη στην συγκεκριμένη κεραία, δεν επιτρέπει στους αστροναύτες να μεταδώσουν στη Γη τις εικόνες από τον έλεγχο της θερμικής ασπίδας του σκάφους. Με τον έλεγχο αυτό το Κέντρο Ελέγχου της NASA, εντοπίζει τυχόν ρήγματα που μπορεί να προκλήθηκαν κατά την εκτόξευση, όπως αυτά που ήταν υπέυθυνα για την καταστροφή του Columbia πριν από επτά χρόνια.

Η "κακοτυχία" που ακολουθεί τις δασκάλες- αστροναύτες!

Η αποστολή του Discovery, είναι η πρώτη στην ιστορία της NASA που περιλαμβάνει τρεις γυναίκες μέλη πληρώματος, ανάμεσά τους και μια πρώην καθηγήτρια. Όταν έγινε γνωστό ότι η Dottie Metcalf-Lindenburger θα ταξίδευε με το διαστημικό λεωφορείο, κάποιοι θυμήθηκαν μια άλλη δασκάλα που πριν από 14 χρόνια είχε συγκλονίσει τον κόσμο!
Ήταν 28 Ιανουαρίου 1986 όταν το Τσάλεντζερ εξερράγη, 73 δευτερόλεπτα μετά την απογείωσή του, μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων τηλεθεατών που παρακολουθούσαν σε ζωντανή μετάδοση την εκτόξευση! Και τα επτά μέλη του πληρώματός του είχαν βρει το θάνατο αλλά η δασκάλα Κρίστα Μακόλιφ, έγινε το σύμβολο της τραγωδίας! Θα ήταν η πρώτη πολίτης που θα ταξίδευε ποτέ στο Διάστημα.

Η δεύτερη δασκάλα- αστροναύτης και τα προβλήματα στην αποστολή

Στις 8 Αυγούστου 2007, μία άλλη δασκάλα, η Μπάρμπαρα Μόργκαν, αναχωρούσε με το διαστημικό λεωφορείο Endeavour για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η Μόργκαν δεν ήταν απλώς μία επιβάτιδα που θα ταξίδευε στο Διάστημα. Το 1986, είχε επιλεγεί να πετάξει με το διαστημικό λεωφορείο Τσάλνεντζερ, ως αναπληρώτρια της Κρίστα Μακόλιφ!! Τελικά στο μοιραίο πλήρωμα είχε τότε συμπεριληφθεί η Κρίστα!
Η τραγική μοίρα της συναδέλφου της όμως, δεν ήταν αρκετή για να κάνει την Μόργκαν να εγκαταλείψει το όνειρό της. Έτσι στα 55 της χρόνια, συμμετείχε στην αποστολή του Endeavour, η οποία δεν ήταν εύκολη! Κατά την εκτόξευση του Endeavour στις 8 Αυγούστου 2007, δημιουργήθηκε στη θερμική ασπίδα του σκάφους μία εγκοπή από πρόσκρουση ενός κομματιού μονωτικού αφρού σε πάγο.

Η θερμική ασπίδα προστατεύει το σκάφος από τις τεράστιες θερμοκρασίες που αναπτύσσονται κατά την επάνοδο στη Γη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η NASA αναγκάστηκε να επισπεύσει την επιστροφή του σκάφους στη Γη λόγω τυφώνα. Το διαστημικό λεωφορείο επέστρεψε χωρίς να επισκευαστεί η βλάβη στη θερμική του επιφάνεια, αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά!

Η τραγωδία του Columbia και η δασκάλα- αστροναύτης

Πριν την πτήση με το Endevour , η δασκάλα Μπάρμπαρα Μόργκαν ετοιμαζόταν να ταξιδέψει στο διάστημα το Νοέμβριο του 2003, με το διαστημικό λεωφορείο Columbia. Το Columbia θα έκανε μία αποστολή πριν από αυτή της δασκάλας, τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους. Η Μόργκαν τότε συμμετείχε στην ομάδα της NASA που θα υποδεχόταν το σκάφος κατά την επιστροφή του στη Γη.
Το διαστημικό λεωφορείο, λίγο μετά την είσοδό του στην γήινη ατμόσφαιρα, εξεράγει στον αέρα! Σύμφωνα με την NASA η αιτία για την καταστροφή ήταν ένα κομμάτι του μονωτικού αφρού που αποκολλήθηκε από τη δεξαμενή και χτύπησε το ευαίσθητο κάτω μέρος του οχήματος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να καταστραφεί η μόνωση που θα το προφύλασσε κατά την επανείσοδό του. Η αποστολή του Columbia που θα μετέφερε τη δασκάλα στο διάστημα, δεν έγινε ποτέ!

Η δασκάλα που βρίσκεται σήμερα στο Discovery

Αντιλαμβάνεστε πως μετά από όλες αυτές τις συμπτώσεις, οι άνθρωποι που είναι "προληπτικοί", ένιωσαν παράξενα όταν έμαθαν πως η Dottie Metcalf-Lindenburger - δασκάλα στο επάγγγελμα-θα συμμετείχε στην αποστολή του Discovery που ξεκίνησε τη Δευτέρα 5 Απριλίου 2010!
Η είδηση πως σήμερα Τρίτη 6 Απριλίου, εμφανίστηκε πρόβλημα σε μία βασική κεραία του διαστημικού σκάφους, τους έκανε να ανησυχήσουν ακόμα περισσότερο! Η NASA πάντως καθησυχάζει και επλίζει πως σύντομα το Discovery θα προσδεθεί με επιτυχία στον διεθνή Διαστημικό Σταθμό! Με τις ευχές όλων μας!!

ΠΗΓΗ: www.pyles.tv

Ο ... Θεός του έδωσε εντολή να κατασκευάσει το μεγαλύτερο δεντρόσπιτο του κόσμου!

2010-03-24T18:53:00.002+02:00

Ήταν το 1994, όταν ο ιερέας Horrace Burges (στη φωτογραφία), είδε μπροστά του τον... Θεό, ο οποίος του έδωσε μία σαφή οδηγία: να κατασκευάσει το μεγαλύτερο δεντρόσπιτο του πλανήτη, όπως ακριβώς ο Νώε είχε φτιάξει την κιβωτό! Συγκλονισμένος από το γεγονός, ο ιερέας ξεκίνησε χωρίς δεύτερη σκέψη την εκτέλεση της θείας εντολής, σε ένα οικόπεδο που είχε στην περιοχή Crossville, στο Tennessee.
Δεκαέξι χρόνια μετά, το έργο καταλαμβάνει έκταση 900 τ.μ , αλλά σύμφωνα με τον δημιουργό του, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Πρόκειται για το μεγαλύτερο δεντρόσπιτο που έχει κατασκευαστεί ποτέ καθώς αποτελείται από πέντε ορόφους και διαθέτει γήπεδο μπάσκετ, αίθουσα συνεδριάσεων και - φυσικά- μία εκκλησία, η καμπάνα της οποίας ζυγίζει μισό τόνο!
Το σπίτι είναι ανοικτό για το κοινό όσο υπάρχει το φως της ημέρας, με ένα εύλογο περιορισμό: απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα! Στο ερασιτεχνικό βίντεο μπορείτε να πάρετε μια ιδέα από τους χώρους του.

πηγή: www.pyles.tv

ΒΛΕΠΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ!

2010-03-22T12:58:00.002+02:00

Ένας 24χρονος Βρετανός στρατιώτης που τυφλώθηκε από χειροβομβίδα στο Ιράκ, μπορεί να "δει" ξανά με τη βοήθεια της γλώσσας του, χάρη σε μια αμερικανική καινοτομική τεχνολογία, με την ονομασία BrainPort, που του προσδίδει ένα είδος "γλωσσικής όρασης", η οποία του επιτρέπει να διαβάζει λέξεις, να διακρίνει σχήματα και να περπατά χωρίς βοήθεια.
Ο Κρεγκ Λούντμπεργκ, από το Λίβερπουλ, έχασε την όραση του το 2007 στη Βασόρα εξαιτίας μιας έκρηξης δίπλα του. Αντί να εξαρτάται από ένα σκύλο ή ένα μπαστούνι για την υπόλοιπη ζωή του, σύμφωνα με τους "Τάιμς του Λονδίνου" και την "Ιντεπέντεντ", επελέγη από το βρετανικό υπουργείο Άμυνας να είναι ο πρώτος ασθενής στον οποίο δοκιμάστηκε η πρωτοποριακή συσκευή, που μπορεί να φέρει επανάσταση στη ζωή των τυφλών σε όλο τον κόσμο.

Το BrainPort αποτελείται από μια μικροσκοπική βιντεοκάμερα, η οποία είναι συνδεδεμένη με ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου, τα οποία φοράει ο τυφλός, και τα οποία, με τη σειρά τους, συνδέονται με τη γλώσσα του, μεταφέροντας ηλεκτρικούς παλμούς. Η συσκευή λειτουργεί μετατρέποντας τις εικόνες που "πιάνει" η κάμερα, σε μια σειρά από ηλεκτρικούς παλμούς, οι οποίοι μεταδίδονται στη γλώσσα του τυφλού. Η διαφορετική ισχύς και υφή αυτών των παλμών μπορούν να ερμηνευτούν κατάλληλα από τον άνθρωπο (ο οποίος προηγουμένως έχει διδαχτεί με ποιο τρόπο να συσχετίζει τους παλμούς με τις οπτικές αντιστοιχίες τους).

Έτσι, ο τυφλός μπορεί νοητικά να σχηματίσει εικόνες γι' αυτά που η κάμερα βλέπει τριγύρω. Όλο το "μυστικό" είναι ο άνθρωπος να μπορεί να "μεταφράζει" με το μυαλό του τα ηλεκτρικά σήματα που νιώθει στη γλώσσα του και να δημιουργεί έτσι τις ανάλογες νοερές εικόνες.
Προς το παρόν, υπάρχει μόνο μια πρωτότυπη συσκευή BrainPort, η οποία, όπως δήλωσε ο 24χρονος, έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τη ζωή ενός τυφλού. Οι αμερικανοί σχεδιαστές της συσκευής προσδοκούν ότι μπορούν να δεκαπλασιάσουν τη σημερινή δυνατότητα αποστολής σημάτων στη γλώσσα, κάτι που θα επιτρέψει στον τυφλό να σχηματίζει πολύ πιο καθαρές νοερές εικόνες.
Επειδή οι χρήστες δεν μπορούν να μιλάνε ή να τρώνε όταν χρησιμοποιούν το BrainPort, οι σχεδιαστές του σκοπεύουν να δημιουργήσουν μια μικρότερη συσκευή που θα είναι μόνιμα συνδεμένη πίσω από τα δόντια ή στο πάνω μέρος του στόματος.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΚΡΑΤΗΡΕΣ ΠΑΓΟΥ ΣΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ

2010-03-07T12:14:00.000+02:00

Ένα αμερικανικό ραντάρ, που εκτοξεύτηκε στο διάστημα πάνω στο ινδικό διαστημικό σκάφος "Τσαντραγιάαν-1", με επικεφαλής ερευνών έναν Ελληνο-αμερικανό επιστήμονα της NASA, τον Πολ Σπουδή, εντόπισε στο βόρειο πόλο της Σελήνης κρατήρες γεμάτους πάγο. Το ραντάρ Mini-SAR της NASA, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, βρήκε πάνω από 40 μικρούς κρατήρες μεγέθους 1,6 έως 15 χιλιομέτρων ο καθένας, γεμάτους με νερό σε παγωμένη μορφή. Σύμφωνα με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία, "αν και η συνολική ποσότητα πάγου εξαρτάται από το πάχος του σε κάθε κρατήρα, υπολογίζεται ότι μπορεί να υπάρχουν τουλάχιστον 600 εκατ. μετρικοί τόνοι παγωμένου νερού".
Σύμφωνα με τον Σπουδή, τον επικεφαλής ερευνητή του πειράματος του Mini-SAR στο Σεληνιακό και Πλανητικό Ινστιτούτο της NASA στο Τέξας, τα νέα ευρήματα "δείχνουν πως η Σελήνη είναι ακόμα πιο ενδιαφέρων και ελκυστικός προορισμός από πλευράς επιστήμης και εξερεύνησης από ό,τι πίστευαν οι άνθρωποι". Η επισήμανση έρχεται λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη δηλωμένη πρόθεση του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα να "βάλει πάγο" στα σχέδια της NASA να ξαναστείλει αστροναύτες στο δορυφόρο της Γης. Το ραντάρ Mini-SAR πέρασε το 2009 χαρτογραφώντας τους μόνιμα σκιερούς κρατήρες του φεγγαριού στις πολικές περιοχές, που δεν είναι ορατοί από τον πλανήτη μας, χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες πόλωσης των αντανακλώμενων ραδιοκυμάτων.
Τα ευρήματα, που πρόκειται να δημοσιευτούν στο αμερικανικό περιοδικό γεωφυσικής "Geophysical Research Letters", έρχονται να επιβεβαιώσουν τα ευρήματα άλλων οργάνων της NASA. Ο "Χαρτογράφος της Ορυκτολογίας της Σελήνης", που επίσης βρισκόταν πάνω στο ίδιο ινδικό διαστημικό σκάφος, ανακάλυψε μόρια νερού στις σεληνιακές πολικές περιοχές, ενώ υδρατμούς νερού ανακάλυψε ο δορυφόρος LCROSS της NASA. Τα νέα στοιχεία ανατρέπουν οριστικά πια την προηγούμενη αντίληψη των επιστημόνων ότι η Σελήνη είναι τελείως άνυδρη.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι δεν πάει καλά με το Φόβο, το φεγγάρι του Άρη;

2010-03-07T12:11:00.002+02:00

Το ευρωπαϊκό διαστημικό σκάφος Mex ( Mars Express) πλησίασε για πρώτη φορά σε απόσταση μόλις 67 χιλιομέτρων από τον Φόβο , το δορυφόρο του πλανήτη Άρη. Οι πρώτες εικόνες δεν είναι ακόμη διαθέσιμες για μελέτη.
Η φράση "κάτι δεν πάει καλά με τον Φόβο", είναι χαρακτηριστική και αποτυπώνει την άποψη των μελετητών για το μυστηριώδες φεγγάρι του Άρη. Ο Φόβος είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο δορυφόρους - φεγγάρια του πλανήτη (ο άλλος ονομάζεται Δείμος). Πρόκειται για τον μοναδικό φυσικό δορυφόρο του Ηλιακού Συστήματος που περιφέρεται τόσο κοντά στον πλανήτη του.

Ο Φόβος θα προσκρούσει στον Άρη!

Η τροχιά του είναι στα 6.000 km από τον Άρη και πέρα από την μικρή απόσταση μεταξύ τους, η τροχιά του φθίνει κατά 1.8 cm το χρόνο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε περισσότερα από 1.000.000 χρόνια ο Φόβος θα συγκρουστεί με τον Άρη ή ή θα διαλυθεί και θα σχηματίσει έναν δακτύλιο γύρω από αυτόν!
Μέχρι σήμερα οι προσεγγίσεις διαστημικών σκαφών είχαν δείξει ότι ο δορυφόρος έχει υπερβολικά μικρή πυκνότητα. Αν και πάντα οι εικόνες προέρχονταν από μακρινή απόσταση, οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως η επιφάνειά του δορυφόρου, κρύβει πολλές μεγάλες κοιλότητες και κενά στο πορώδες εσωτερικό του.
Δεν είναι βέβαιοι για τον τρόπο δημιουργίας του!
Η κρατούσα άποψη για τον Φόβο, είναι πως μάλλον αποτελεί έναν σωρό από υλικά, παρά ένα συμπαγές σώμα. Θεωρούν πως είναι ένας "σωρός" πλανητικών "σκουπιδιών" που κάποια στιγμή συμπυκνώθηκαν και δημιούργησαν ένα ουράνιο σώμα.
"Ο Φόβος είναι μάλλον δεύτερης γενιάς αντικείμενο του Ηλιακού Συστήματος. Ήρθε από τα συντρίμμια, θα επιστρέψει στην συντρίμμια", λέει χαρακτηριστικά ο Martin Pätzold, Κεντρικός Ερευνητής του πειράματος Mars Radio Science.
Το σκάφος Mex, θα πραγματοποιήσει τις επόμενες ημέρες και νέες κοντινές προσεγγίσεις του Φόβου με σκοπό την συλλογή στοιχείων και φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης. Και , ποιός ξέρει, ίσως να αποδειχθεί ότι η θεωρία που υπήρχε τη δεκαετία του '60 και ήθελε το φεγγάρι του Άρη να είναι εντελώς κούφιο, δεν ήταν και τόσο συνωμοσιολογική!!
Η τελευταία φορά πάντως που το διαστημικό σκάφος είχε βρεθεί κοντά στον δορυφόρο ήταν στις 23 Ιουλίου 2009 όταν πέταξε μόλις 93 χιλιόμετρα μακρυά του! Τότε είχε τραβήξει μερικές από τις πιο λεπτομερείς φωτογραφίες του φεγγαριού που έδειχναν καθαρά την αυλακωμένη επιφάνεια του (κλικ για μεγέθυνση).

Ο "μονόλιθος" στην επιφάνεια του Φόβου.

Μία από τις πιο γνωστές "θεωρίες συνωμοσίας" για τον Φόβο είναι εκείνη για τον περίφημο "μονόλιθο" που εντοπίστηκε σε φωτογραφία Ρώσων αστροναυτών το Μάρτιο του 1989. Ακολούθησαν δεκάδες σενάρια για την προέλευση και ταυότητα του αντικειμένου, που ξεκινούσαν από το ότι ήταν ίχνος εξωγήινης αρχαιολογίας και έφταναν μέχρι το απλό "παιχνίδι του φακού"!
Στο βίντεο μπορείτε να δείτε την εικόνα με τον "μονόλιθο" και να ακούσετε την άποψη του Buzz Aldrin, του πιλότου του Apollo 11, που πάτησε δεύτερος το πόδι του στη Σελήνη μετά τον Neil Armstrong, και ο οποίος παραδέχεται την ύπαρξη του μονόλιθου αλλά υποστηρίζει πως "τον έβαλε εκεί ο Θεός"!

πηγή: www.pyles.tv

Το αριστούργημα που δεν κατασκευάστηκε ποτέ

2010-03-05T13:50:00.000+02:00

«Πώς αντιμετωπίζεις μια τόσο μεγάλη ποσότητα από καυτό χαλκό και πώς ισορροπεί μια τεράστια κατασκευή βάρους πολλών τόνων σε τρία πόδια;» Αυτά ήταν σύμφωνα με τον ερευνητή Paolo Galluzzi τα προβλήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο Leonardo Da Vinci κατά την κατασκευή του μνημειακού χάλκινου αλόγου, που του είχε ανατεθεί το 1482 από τον δούκα του Μιλάνου. Το μεγαλεπήβολο έργο, φόρος τιμής στον πατέρα του δούκα, θα είχε ύψος 7,32 μ., βάρος 70 τόνων και τον τίτλο «Il Cavallo», ενώ το σχέδιό του χρειάστηκε μελέτη 17 ολόκληρων χρόνων! Ο ξαφνικός όμως πόλεμος και η εισβολή των Γάλλων στα ιταλικά εδάφη το 1499 μείωσαν τα αποθέματα χαλκού - του υλικού του αλόγου – , ενώ το πήλινο πρόπλασμά του καταστράφηκε από τους κατακτητές.

Την πιθανότητα επιτυχίας αυτού του τεχνολογικού θαύματος που δεν κατασκευάστηκε ποτέ ερευνά ο Paolo Galluzzi, διευθυντής του Ινστιτούτου και Μουσείου Ιστορίας της Επιστήμης στη Φλωρεντία. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, που βασίστηκαν στη μελέτη των γραπτών του αναγεννησιακού καλλιτέχνη και πανεπιστήμονα, το παρ ολίγον αριστούργημά του θα μπορούσε να δημιουργηθεί με μια και μόνη έγχυση χαλκού σε μήτρα (καλούπι), διάρκειας μόλις 165 δευτερολέπτων!

Η τεχνική που σκόπευε να χρησιμοποιήσει ο Leonardo λειτουργούσε με την πολλαπλή χρήση «αρνητικών» που χρησίμευαν στην κατασκευή του πυρήνα του καλουπιού, και η οποία ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες αλλά όχι στους ανθρώπους της Αναγέννησης. Απαραίτητη ήταν και μια σειρά κλιβάνων που θα λειτουργούσαν κατάλληλα συγχρονισμένοι, με ειδικό σύστημα. Μέσω υπολογιστή, ο δρ Galluzzi κατάφερε να αναπαραστήσει νοητά όλες αυτές τις διαδικασίες και να συμπεράνει ότι η μελέτη του Leonardo ήταν πέρα για πέρα εφικτή.

Τα αποτελέσματα της έρευνας θα παρουσιαστούν σε ειδική έκθεση στο Μουσείο της Φλωρενίας, στα πλαίσια της Milan Expo 2015, ενώ ο δρ Galluzzi και οι συνεργάτες του εξετάζουν το ενδεχόμενο να υλοποιήσουν το σχέδιο, κατασκευάζοντας ένα ακόμη αριστούργημά του Leonardo, σχεδόν 500 χρόνια μετά το θάνατό του!
Πηγή: Discovery News

Ένας προϊστορικός καρχαρίας ανάμεσά μας! Δείτε το βίντεο.

2010-03-04T15:29:00.002+02:00

Ο προϊστορικός καρχαρίας που βλέπετε στη φωτογραφία (κλικ για μεγέθυνση), ανακαλύφθηκε πριν από τρία περίπου χρόνια στο λιμάνι Awashima της περιοχής Shizuoka, έξω από το Τόκιο.
Οι ψαράδες που τον εντόπισαν ειδοποίησαν έντρομοι τους υπευθύνους του θαλάσσιου πάρκου Awashima Marine Park, ότι ένα "θαλάσσιο τέρας" πλησιάζει τις ακτές.

Αμέσως σήμανε συναγερμός στην περιοχή και μετά από συντονισμένες προσπάθειες, το "τέρας" πιάστηκε και μεταφέρθηκε σε μία από τις δεξαμενές του ενυδρείου. Πρόκειται για έναν θηλυκό προϊστορικό καρχαρία, μήκους 1,6 μέτρων που συνήθως ζει σε βάθος 600 έως 1800 μέτρων. Αυτός είναι και ο λόγος που η θέαση του είναι εξαιρετικά σπάνια σε σημείο που να θεωρείται εξαφανισμένος και να αποτελεί ένα "ζωντανό απολίθωμα" ( βλέπε "living fossils").

"Η πρώτη μας εκτίμηση ήταν πως ο καρχαρίας ανέβηκε τόσο ψηλά στην επιφάνεια της θάλασσας γιατί ήταν άρρωστος, παρά το ότι φαινότανε να είναι σε καλή κατάσταση", δήλωσαν οι εργαζόμενοι στο ενυδρείο και δυστυχώς λίγο αργότερα επιβεβαιώθηκαν αφού το ζώο ξεψύχησε.

Είχαν προλάβει τουλάχιστον να το μαγνητοσκοπήσουν, όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο. Αυτό που επισημαίνουν οι επιστήμονες είναι πως υπάρχουν εκατοντάδες πλάσματα στο βυθό της θάλασσας που επειδή ζουν σε βάθη που δεν μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος, μας είναι εντελώς άγνωστα. Αυτό, προσθέτουν, έχει σαν αποτέλεσμα εαν κάποια στιγμή τα συναντήσουμε να τα θεωρούμε αυτομάτως "τέρατα"!

πηγή: www.pyles.tv

ΜΙΚΡΑΙΝΕ Η ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ

2010-03-04T12:14:00.002+02:00

Επιστήμονες της NASA έκαναν προκαταρτικούς υπολογισμούς, σύμφωνα με τους οποίους ο μεγάλος σεισμός στη Χιλή στις 27 Φεβρουαρίου, πιθανότατα μετέβαλε τον άξονα περιστροφής της Γης κατά περίπου οκτώ εκατοστά και παράλληλα οδήγησε σε ανεπαίσθητη σμίκρυνση της διάρκειας της μέρας στον πλανήτη μας κατά 1,26 μικροδευτερόλεπτα (δηλαδή κάτι περισσότερο από ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου).
Η ανακοίνωση έγινε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στην Καλιφόρνια και ο υπολογισμός πραγματοποιήθηκε από ερευνητές με επικεφαλής τον Ρίτσαρντ Γκρος, με τη βοήθεια ενός πολύπλοκου υπολογιστικού μοντέλου. Ο άξονας συμμετρίας, γύρω από τον οποίο ισορροπεί η Γη, δεν ταυτίζεται ακριβώς με τον άξονα Βορρά-Νότου (αποκλίνουν περίπου κατά δέκα μέτρα).
Συγκριτικά, σύμφωνα με τη NASA, o μεγάλος σεισμός στην Ινδονησία το 2004 είχε μετακινήσει τον άξονα της Γης κατά περίπου επτά εκατοστά και είχε σμικρύνει τη διάρκεια της μέρας κατά 6,8 μικροδευτερόλεπτα (εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου). Η διάρκεια της μέρας είναι ο χρόνος μιας πλήρους περιστροφής της Γης γύρω από τον εαυτό της (σε 24 ώρες ή 86.400 δευτερόλεπτα).
Σύμφωνα με τον Γκρος, αν και μικρότερου μεγέθους από αυτόν της Ινδονησίας, ο πρόσφατος σεισμός της Χιλής μετέβαλε ελαφρώς περισσότερο τον άξονα της Γης, λόγω του διαφορετικού γεωγραφικού πλάτους όπου έλαβε χώρα και του γεγονότος ότι το ρήγμα στη δεύτερη περίπτωση εισχωρούσε πιο κάθετα στο εσωτερικό του πλανήτη μας.
Ένας μεγάλος σεισμός μεταβάλλει τον άξονα της Γης, επειδή αλλάζει την κατανομή της μάζας της, μετακινώντας μαζικά τα πετρώματά της. Όταν ένα μέρος της μάζας της Γης πλησιάζει περισσότερο προς τον άξονά της (όπως συνέβη με το σεισμό), τότε η Γη περιστρέφεται πιο γρήγορα και η μέρα της μικραίνει ανεπαίσθητα. Όταν, αντίθετα, η ανακατανομή της γήινης μάζας οδηγεί σε απομάκρυνσή της από τον άξονά της, τότε η περιστροφή της Γης επιβραδύνεται αδιόρατα και η μέρα μεγαλώνει ελαφρά.
Η NASA δεν απέκλεισε ότι οι ανωτέρω εκτιμήσεις θα αλλάξουν, όταν μελετηθούν πλήρως τα δεδομένα από το σεισμό της Χιλής.

Φυτοφάρμακα απειλούν τη Βεργίνα

2010-03-04T12:09:00.002+02:00

Μάχη με τον χρόνο, τις καιρικές συνθήκες, αλλά και έναν νέο ύπουλο εχθρό καλούνται να δώσουν οι πλούσιοι σε τοιχογραφίες επιβλητικοί βασιλικοί τάφοι της Βεργίνας. Ο άγνωστος μέχρι πρόσφατα εχθρός είναι τα φυτοφάρμακα, που περνούν στον υδροφόρο ορίζοντα και λόγω της υγρασίας αλλοιώνουν τις τοιχογραφίες στους τοίχους των τάφων. Γι΄ αυτό και το υπουργείο Πολιτισμού ετοιμάζεται να απλώσει ασπίδα προστασίας σε τέσσερις από αυτούς- του Φιλίππου, του Πρίγκιπα, της Περσεφόνης και του Ρωμαίου-εφόσον βρεθεί σχετικό κονδύλι από το νέο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης (ΕΣΠΑ).

«Η κατάσταση των τάφων είναι προβληματική», παραδέχτηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου ο προϊστάμενος της διεύθυνσης συντήρησης αρχαίων και νεώτερων μνημείων Νίκος Μίνως.

Στον πλέον διάσημο των τάφων- του Φιλίππου Β΄ που ανακάλυψε ο Μανόλης Ανδρόνικος το 1977- η πρόσοψη με τις ζωγραφισμένες σκηνές κυνηγιού λιονταριών, αρκούδων, αντιλοπών και κάπρων σε ένα δάσος, που είναι ορατή στο κοινό, διατηρείται σε καλή κατάσταση, καθώς αμέσως μετά την αποκάλυψή του έγιναν οι σχετικές στερεώσεις. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για το εσωτερικό του μνημείου. Στον προθάλαμο έχουν εντοπιστεί ρωγμές, αποκολλήσεις και άλατα στις τοιχογραφίες, όπως και στο εσωτερικό όπου τα επιχρίσματα τοποθετήθηκαν πρόχειρα λόγω του αιφνίδιου θανάτου του Φιλίππου.

Ανάλογη είναι η εικόνα και στους άλλους δύο τάφους που καλύπτονταν κάτω από τη Μεγάλη Τούμπα: στον τάφο της Περσεφόνης έχουν διαπιστωθεί ρωγμές ιδίως στη μορφή της θεάς Δήμητρας και μικρές αλλοιώσεις στα χρώματα, ενώ και στον λιτό τάφο του Πρίγκιπα παρατηρούνται αποκολλήσεις και μικρορωγμές και οι επεμβάσεις θα έχουν στόχο κυρίως το εσωτερικό των μνημείων.

Πιο ριζικές θα είναι οι επεμβάσεις στον τάφο του Ρωμαίου, του πρώτου τάφου που αποκαλύφθηκε στη Βεργίνα το 1938 και του δεύτερου σε μήκος (μετά του Φιλίππου), ο οποίος προγραμματίζεται να γίνει επισκέψιμος για το κοινό. Προβληματική είναι η εικόνα που παρουσιάζει το μνημείο με την ιωνικού ρυθμού πρόσοψη, που μεγάλο μέρος της ζωγραφικής του διακόσμησης και των κονιαμάτων της πρόσοψής του απολεπίζεται.

18.000 τάφοι και σιδηροδέσμιοι δούλοι

Λοιμός ή πόλεμος οδήγησε στον θάνατο τους χιλιάδες ανθρώπους που έχουν ταφεί στους 18.000 τάφους της Ακάνθου- της πρώτης αποικίας των Ανδρίων- στη σημερινή Ιερισσό στη Χαλκιδική; Σε αυτό το ερώτημα προσπαθούν να απαντήσουν οι επιστήμονες που εξετάζουν το σκελετικό υλικό ενός από τα μεγαλύτερα νεκροταφεία της αρχαιότητας, που χρησιμοποιήθηκε σε επάλληλες στρώσεις από τον 7ο αι. π.Χ. έως τον 17ο αι. μ.Χ. Ένα μικρό δείγμα του θα αναδειχθεί σε οικόπεδο 500 τ.μ. κάτω από ένα κλειστό στέγαστρο-επιτόπιο μουσείο.

Σήμερα δεν είναι ορατό το πυκνό νεκροταφείο (έχουν βρεθεί έως και 500 τάφοι σε ένα οικόπεδο) που έκρυβε στα σπλάχνα του από ολόκληρες οικογένειες μέχρι κατάδικους και δούλους που είχαν ταφεί σιδηροδέσμιοι. Εικόνα θα αλλάξει όμως και η πατρίδα του φιλόσοφου Αριστοτέλη, τα Στάγειρα, επίσης αποικία της Άνδρου. Εργαστήρια, κατοικίες, ένα ιερό και κτίρια ακόμη θα συντηρηθούν στην πόλη με το δεσπόζον τείχος που αγκαλιάζει τους δύο λόφους, όπως και οι πληγές που προκάλεσε πρόσφατη κακοκαιρία, η οποία έριξε δέντρα πάνω στα μνημεία.

Πηγή: Τα Νέα

Οι Δεσμώτες της Ακάνθου αποκτούν στέγη

2010-03-04T12:07:00.000+02:00

Ένα επιτόπιο μουσείο για τους «Δεσμώτες της Ακάνθου» πρόκειται να δημιουργηθεί στην Ιερισσό της Χαλκιδικής, εκεί όπου βρισκόταν η αρχαία πόλη, την οποία όμως η σύγχρονη δόμηση έχει καταστρέψει σε μεγάλο βαθμό. Περισσότεροι από 18.000 τάφοι έχουν αποκαλυφθεί στην Άκανθο κατά τις τελευταίες δεκαετίες, πολλοί μάλιστα από αυτούς περιείχαν λείψανα ανθρώπων με δεσμά, ένα μυστήριο που η αρχαιολογική έρευνα δεν έχει λύσει ακόμη. «Είναι άγνωστο αν πρόκειται για δούλους ή για άτομα καταδικασμένα σε θάνατο» είπε κατά τη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου όπου συζητήθηκε το θέμα η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης κυρία Λίλλιαν Αχειλαρά. Τώρα, κατόπιν παραχώρησης 500 τ.μ. από τον δήμο, μια ανασκαφή θα φέρει στο φως ορισμένα από αυτά τα κατάλοιπα, τα οποία στη συνέχεια θα αναδειχθούν και θα προστατευθούν από στεγασμένο χώρο.

ΞΑΝΑ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Ο CERN

2010-03-02T12:01:00.000+02:00

Σε λειτουργία τέθηκε και πάλι ο επιταχυντής του CERN, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του.
"Η πρώτη ακτίνα πρωτονίων για το 2010 κυκλοφόρησε και προς τις δύο κατευθύνσεις", τονίζεται μεταξύ άλλων.
Ο μεγάλος επιταχυντής αδρονίων είχε διακόψει ξανά τη λειτουργία του το Δεκέμβριο, λόγω προβλήματος που παρουσιάστηκε.

Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρέθηκε στην κατοχή αρχαιοκαπήλων

2010-03-02T11:58:00.000+02:00

Χάλκινο άγαλμα του 4ου π.Χ. αιώνα, που αναπαριστά τον Μέγα Αλέξανδρο και βρέθηκε στην κατοχή αρχαιοκάπηλων στην Καβάλα, ίσως αποδειχθεί ένα από τα σπουδαιότερα ευρήματα των τελευταίων χρόνων.
Το άγαλμα, ύψους περίπου 60 εκατοστών, κατασχέθηκε σε επιχείρηση της ασφάλειας Θεσσαλονίκης το βράδυ της Παρασκευής και από χθες βρίσκεται στα εργαστήρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, όπου θα τεθεί υπό το μικροσκόπιο των αρχαιολόγων.
Σε περίπτωση που αποδειχτεί γνήσιο, θα αποτελέσει το πρώτο αυθεντικό έργο του Λύσιππου, προσωπικού γλύπτη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ανακαλύπτεται ως σήμερα. Μέχρι τώρα έχουν διασωθεί μόνο μεταγενέστερα αντίγραφα του γλύπτη της ρωμαϊκής περιόδου.
Αστυνομικοί του Τμήματος Αρχαιοκαπηλίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης παρακολουθούσαν επί μήνες τις κινήσεις δύο ανδρών από τη Δράμα - ενός 48χρονου εμπόρου που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη και ενός γεωργοκτηνοτρόφου 51 ετών. Οι τελευταίοι κατείχαν μεγάλο αριθμό αρχαίων αντικειμένων και αναζητούσαν αγοραστές για να τα προωθήσουν. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν και το συγκεκριμένο άγαλμα, για την πώληση του οποίου ζητούσαν το πρωτοφανές ποσό των 7 εκατομμυρίων ευρώ.
Το βράδυ της Παρασκευής, σε αιφνιδιαστική επιχείρησή τους σε συνεργασία και με αστυνομικούς της Καβάλας, συνέλαβαν τους δύο άνδρες στην Εγνατία Οδό έξω από την Καβάλα.
Στο αυτοκίνητό τους βρήκαν και κατέσχεσαν το συγκεκριμένο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ σε έρευνες που ακολούθησαν στα σπίτια των συλληφθέντων στη Δράμα βρέθηκαν και κατασχέθηκαν επίσης μια χάλκινη κεφαλή δίχρονου αγοριού της ρωμαϊκής περιόδου, ένα χάλκινο κεφάλι νεαρού άνδρα, μια ανάγλυφη πέτρα με παράσταση γυναίκας, 14 χρυσά, ασημένια και χάλκινα νομίσματα, τρεις σφραγίδες, δύο παλιά βιβλία και επτά CD ROM, σε δύο από τα οποία ήταν αποθηκευμένες φωτογραφίες αγαλμάτων και παλιά βιβλία.

Τα ευρήματα

Αρχαιολόγοι που εξέτασαν τα κατασχεμένα πιστοποίησαν πως τα περισσότερα από αυτά εμπίπτουν στις διατάξεις για την προστασία των αρχαιοτήτων. Ιδιαίτερα για το άγαλμα και την κεφαλή γνωμάτευσαν πως πρόκειται για αντικείμενα μοναδικής αρχαιολογικής, ιστορικής και εμπορικής αξίας.
Το άγαλμα του Αλεξάνδρου συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, και η ανάλυσή του τις επόμενες μέρες στα εργαστήρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης αναμένεται να δώσει απαντήσεις για τη σπουδαιότητά του.
Το «Εθνος» απευθύνθηκε σε αρχαιολόγους που ασχολούνται με την αρχαία γλυπτική αυτής της περιόδου. Κρίνοντας από τη φωτογραφία που έδωσε η αστυνομία στη δημοσιότητα, εκτίμησαν πως το σώμα του αγάλματος δείχνει να είναι γνήσιο, αλλά εξέφρασαν επιφυλάξεις για το αν ισχύει το ίδιο και με το κεφάλι του, το οποίο ενδέχεται να συγκολλήθηκε στη συνέχεια.
Για το ζήτημα έχουν προκύψει ήδη διαφωνίες μεταξύ αρχαιολόγων, ενώ οι απαντήσεις θα δοθούν μόνο στο εργαστήριο, όπου θα γίνει χωριστή ανάλυση του χαλκού στο σώμα και στην κεφαλή και θα εξεταστεί αν υπάρχουν ειδικές συγκολλήσεις στον λαιμό.
Ως προς τα άλλα αντικείμενα, οι ειδικοί αποφάνθηκαν, επίσης, πως είναι γνήσια η κεφαλή του δίχρονου αγοριού, σε αντίθεση με την κεφαλή του νεαρού άνδρα, που είναι κίβδηλη.

Ποιος ήταν ο Λύσιππος

Ο Λύσιππος γεννήθηκε στη Σικυώνα γύρω στο 390 π.Χ. Ηταν αυτοδίδακτος στην τέχνη της γλυπτικής και αργότερα ηγήθηκε της Σχολής του Αργους και της Σικυώνας και έγινε προσωπικός γλύπτης του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος τον εμπιστευόταν απόλυτα. Σύμφωνα με μαρτυρία από τον Πλίνο, δημιούργησε περισσότερα από 1.500 έργα, όλα σε χαλκό, από τα οποία δεν έχει διασωθεί κανένα ως σήμερα, παρά μόνο ορισμένα μεταγενέστερα αντίγραφα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα έργα του ήταν φιλοτεχνημένα από χαλκό, υλικό πολύτιμο για τους ανθρώπους σε δεύτερη χρήση.

Πηγή: Έθνος,

Μνημεία θύματα της διαφήμισης

2010-03-02T11:55:00.003+02:00

Ο Παρθενώνας κατά κύριο λόγο και ακολούθως οι Καρυάτιδες, ο Ερμής του Πραξιτέλη, η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης, τα λιοντάρια της Δήλου, αλλά και οι κίονες των αρχαίων ναών, συγκεντρώνουν ως πλέον ευανάγνωστα και επώνυμα σύμβολα τις προτιμήσεις διεθνώς.
Έτσι, ο Παρθενώνας έγινε τασάκι, κανατάκι, φρουτιέρα, ταγάρι και ταξίδεψε στα πέρατα του κόσμου μεταφέροντας μια εικόνα εν πολλοίς πλαστή. Με τον Ερμή- σαπούνι έχουν μεγαλώσει γενιές Ελλήνων, η Αφροδίτη υπήρξε το σήμα κατατεθέν για γυναικεία καλλωπιστικά προϊόντα- ως και στηθόδεσμο φόρεσε ενώ η αδρότητα των αρχαίων κιόνων έχει εκτιμηθεί ιδιαίτερα από εταιρείες τονωτικών ή αλκοολούχων ποτών.
Παράλληλα η Ακρόπολη, το Σούνιο και γενικώς κάθε γνωστός αρχαιολογικός χώρος ζητούνται μανιωδώς για διαφημιστικούς λόγους, ακόμη και αν δεν υπάρχει καμία σχέση με το προβαλλόμενο προϊόν, όπως στην περίπτωση του ναού του Ποσειδώνα, ο περίβολος του οποίου ζητήθηκε για έκθεση αυτοκινήτων.

Πηγή: Το Βήμα

Η σκόνη του χρόνου ως τατουάζ

2010-03-01T11:16:00.002+02:00

Ιταλοί επιστήμονες ξεκίνησαν να εφαρμόζουν πρόσφατα την προσφιλέστερη μέθοδο αφαίρεσης τατουάζ στον καθαρισμό μεσαιωνικών και αναγεννησιακών τοιχογραφιών. Τη μέθοδο, όπου χρησιμοποιείται laser αντί χημικών, εφαρμόζει μια ομάδα με επικεφαλής τον δρα Salvatore Siano στο Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Φυσικής (CNR) στη Φλωρεντία της Ιταλίας.

Υποστηρίζεται ότι η χρήση laser στη συντήρηση είναι γνωστή εδώ και μια δεκαετία, πολύ πριν χρησιμοποιηθεί ουσιαστικά για την αφαίρεση των τατουάζ. Ο δρ Siano και οι συνεργάτες του μάλιστα θυμούνται το εξαιρετικό αποτέλεσμα της εφαρμογής της μεθόδου στο χάλκινο άγαλμα του Δαβίδ, έργου του Donatello, στην Πύλη του Παραδείσου. Η εφαρμογή της μεθόδου στις τοιχογραφίες όμως κρίνεται ως ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα στην εξέλιξη των μεθόδων συντήρησης εν γένει, καθώς οι τοιχογραφίες αποτελούν ένα εξαιρετικά ευαίσθητο υλικό σε σχέση με άλλα, όπως ο λίθος ή τα μέταλλα. Μέχρι σήμερα, ο καθαρισμός με laser έχει εφαρμοστεί με επιτυχία στις τοιχογραφίες της Sagrestia Vecchia και της Cappella del Manto στην Santa Maria della Scala της Σιένας.

Σε τι όμως υπερτερεί ο καθαρισμός με laser από άλλες μεθόδους συντήρησης;
«Η χρήση χημικών σημαίνει ότι χρησιμοποιούμε κάτι που μπορεί να αντιδρά συνέχεια, ακόμη και μετά από ένα ή δύο χρόνια», εξηγεί ο δρ Siano.
Η δυσκολία όμως έγκειται στην επιλογή του κατάλληλου τύπου laser, και αν αυτό δεν υπάρχει, πρέπει να κατασκευαστεί. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί αρνητικά φαινόμενα, όπως αποχρωματισμός, μετά τη χρήση της μεθόδου σε υλικά όπως ο λίθος, και γι αυτό χρειάζονται πάντα έμπειροι χειριστές των ειδικών εργαλείων, καθώς και παραπάνω μελέτη. Πάντως, η ομάδα υποστηρίζει ότι μια νέα γενιά laser έχει ήδη ανακαλυφθεί για την αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων. Περισσότερα όμως μπορεί να δει κανείς στο άρθρο του δρα Siano και των συνεργατών του που δημοσιεύεται αυτόν τον μήνα στο Journal of the American Chemical Society.

ΣΤΗΝ ΚΝΩΣΟ Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ

2010-02-27T18:48:00.000+02:00

Γεωφυσικές έρευνες στο λόφο της Κεφαλάς στην Κνωσό αποκάλυψαν ευρήματα από την αρχαιότερη αγροτική κατοικία στην Ελλάδα και ίσως στην Ευρώπη, η οποία χρονολογείται μεταξύ 7000 και 6400 π.Χ. Τη σημαντική αυτή ανακάλυψη παρουσίασε η διευθύντρια της Βρετανικής Σχολής στην Αθήνα και καθηγήτρια πανεπιστημίου κα Κάθριν Μόργκαν στην ετήσια ανοιχτή συνάντηση της Σχολής στο κτίριο της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Η ανακάλυψη έγινε με τη χρήση υψηλής τεχνολογίας ραντάρ και σε συνεργασία με Ολλανδούς επιστήμονες σε έρευνες που διεξάγονταν από τον Μάιο του 2009 για την χαρτογράφηση και οπτικοποίηση αρχαιολογικών και γεωλογικών ιζημάτων στην περιοχή της Κνωσού.

Στο πλαίσιο του ετήσιου απολογισμού της Βρετανικής Σχολής, η οποία δραστηριοποιείται στην χώρα μας από το 1900, η κα Μόργκαν παρουσίασε ακόμα την πορεία αντίστοιχων ερευνών στην νησίδα Κέρος των Κυκλάδων και συγκεκριμένα στον οικισμό Δασκάλιο ο οποίος ήταν σημαντικός οικισμός κατά την πρώιμη εποχή του Χαλκού, στον Κάβο της Κέρκυρας, την Θεσσαλία τα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα. Αξίζει να σημειωθεί η επισήμανση της κας Μόργκαν ότι βάση των αρχαιολογικών ερευνών της σχολής στην Αίγινα, λόγω των φυσικών πόρων, και των εμπορικών δυνατοτήτων του νησιού, άνθιζε η κατασκευή πήλινων αγγείων από την εποχή του χαλκού μέχρι και την δεκαετία του 1960, ενώ σήμερα μόνο μία οικογένεια εξακολουθεί να διατηρεί αυτή την παράδοση των πέντε χιλιετιών. Επίσημος προσκεκλημένος της συνάντησης της Βρετανικής σχολής ήταν ο ομότιμος καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου κ. Ρόμπιν Κόρμακ ο οποίος αναφέρθηκε στην επιρροή του Βυζαντίου στην κληρονομιά της Βρετανικής αυτοκρατορίας μέσα από το έργο σημαντικών βρετανών αρχιτεκτόνων. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στον Γουόλτερ Σάικς, ο οποίος εργάστηκε από το 1906 έως το 1911 για την Βρετανική Σχολή στην Αθήνα και συμμετείχε σε αρχαιολογικές ανασκαφές και συντηρήσεις αρχαίων και βυζαντινών μνημείων στη χώρα μας.

Ο Σάικς ήταν ένας από τους σχεδιαστές της πόλης του Νέου Δελχί και επηρεάστηκε ιδιαίτερα από την βυζαντινή αρχιτεκτονική και από την εμπειρία του στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Κόρμακ στους Ρόμπερτ Βάις Σούλτς και τον συμφοιτητή και μετέπειτα συνεργάτη του Σιντνεϊ Μπάρνσλεϊ, οι οποίοι ήρθαν με υποτροφία στην Ελλάδα για Βυζαντινές σπουδές. Ο Σούλτς, βαθύτατα επηρεασμένος από τις σπουδές του στην Ελλάδα, φαίνεται ότι έχτισε τον Καθεδρικό ναό του Χαρτούμ στο Σουδάν, στα πρότυπα του Αγ. Δημητρίου της Θεσσαλονίκης, το οποίο ήταν και το σημαντικότερο έργο του.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΑΖΤΕΚΩΝ ΣΕ ΚΥΚΛΙΚΗ ΒΑΣΗ

2010-02-27T17:48:00.000+02:00

Ενας ναός που έχει χτιστεί σε κυκλική βάση και πιθανότατα είναι αφιερωμένος στο θεό των ανέμων των Αζτέκων ανακαλύφθηκε στο ιστορικό κέντρο της πόλης του Μεξικού.

Ο αρχαιολόγος Εντουάρντο Μάτος Μοκτεζούμα δήλωσε ότι ο ναός εντοπίστηκε πριν από δύο μήνες. Ο Μάτος Μοκτεζούμα, ένας από τους πλέον διακεκριμένους αρχαιολόγους του Μεξικού και επικεφαλής των ανασκαφών από το 1978 για τον εντοπισμό των ερειπίων της αρχαίας πρωτεύουσας των Αζτέκων, ανακοίνωσε ότι ο ναός βρέθηκε πίσω από το Καθεδρικό Μητροπολιτικό ναό της Πόλης του Μεξικού. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι πρέπει να ήταν αφιερωμένος στο θεό των ανέμων των Αζτέκων Εχεκάτλ-Κετζαλκοάτλ, γιατί " τέτοιου είδους ναοί έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους την παρουσία κυκλικής και τετράγωνης βάσης".

"Ο ναός αποτελεί μέρος της μεγάλης πρωτεύουσας των Αζτέκων της Τενοτστιτλάν και πιστεύεται ότι χτίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα", δήλωσε ο Μάτος Μοκτεζούμα. Οι ακριβείς του διαστάσεις δεν είναι γνωστές ωστόσο οι ερευνητές πιστεύουν ότι το οικοδόμημα "πρέπει να είχε διάμετρο περίπου 30 μέτρων" καθώς οι ανασκαφές συνεχίζονται.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα μυστήρια του Μαραθώνα

2010-02-27T17:45:00.002+02:00

Νωρίς το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου του 490 π.Χ. ένας μικρός στρατός έτρεχε στην πεδιάδα του Μαραθώνα για να αντιμετωπίσει μαχόμενος σώμα με σώμα τις ορδές ενός ανατολίτη δυνάστη, ο οποίος επέκτεινε για αρκετά χρόνια το αχανές κράτος του προς τα δυτικά, σκοπεύοντας να κατακτήσει τον κόσμο. Μόνο μερικές ώρες κράτησε, κατά τον Ηρόδοτο, η μάχη κατά την οποία η δύναμη των Αθηναίων απώθησε τον κατά πολύ ισχυρότερο στρατό των Περσών, οδηγώντας τους σε άτακτη φυγή. Πολλοί από αυτούς πέθαναν προσπαθώντας να φτάσουν στην θάλασσα μέσα από τους βάλτους του Μαραθώνα, ενώ άλλοι υποχώρησαν στη βάση του περσικού ιππικού στα ανατολικά του στρατοπέδου τους. Στη συνέχεια, ο Αθηναίος μαντατοφόρος Φειδιππίδης έτρεξε τον ιστορικό Μαραθώνιο για να μεταφέρει τα νέα στην πόλη και να εκπνεύσει αμέσως μετά.

Έγιναν όμως τα πράγματα ακριβώς έτσι; Όχι, απαντάει ο μυθιστοριογράφος Paul Anastasi, ο οποίος προσπαθεί να ξεδιαλύνει τα… μυστήρια του Μαραθώνα μέσα από το βιβλίο του Marathon Mysteries. Σύμφωνα με τον Anastasi, η μάχη δεν τελείωσε με τη φυγή των Περσών, ενώ το κλειδί της επιτυχίας των Αθηναίων σε εκείνη την αρχαία 11η Σεπτεμβρίου ήταν η διαδρομή όχι ενός αλλά πολλών Αθηναίων, οι οποίοι έτρεξαν όχι μόνο μετά αλλά και πριν τη μάχη. Οι δε διαδρομές που τέλεσαν περιλάμβαναν μεν τον Μαραθώνιο αλλά και την πολύ μεγαλύτερη διαδρομή Αθήνα – Σπάρτη!

Ο Anastasi απορεί με την απόφαση να τρέξει ένας μόνο, εξουθενωμένος από τη μάχη, άνδρας τη στιγμή που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν άλογα για ταχύτητα αλλά και περισσότεροι άνδρες για ασφάλεια. Απορεί επίσης για την ταχύτητα με την οποία οι Αθηναίοι οργανώθηκαν, μετά τη μάχη, στο λόφο του Κυνοσάργους, για να απωθήσουν με επιτυχία μια απόπειρα απόβασης του περσικού στόλου στο Φάληρο, το απόγευμα της 11ης Σεπτεμβρίου. Αντίθετα μας υπενθυμίζει την αναφορά του ίδιου του Ηροδότου σε ένα Σπάρταθλο (διαδρομή από την Αθήνα στην Σπάρτη) που τέλεσαν οι Αθηναίοι με στόχο το αίτημα βοήθειας από τους Σπαρτιάτες λόγω της περσικής απειλής. Η διαδρομή πραγματοποιήθηκε κατά τον αρχαίο ιστορικό από τον Φειδιππίδη, ο οποίος συνδέθηκε γι αυτή του τη δραστηριότητα και με τον μετέπειτα Μαραθώνιο. Στην πραγματικότητα όμως, η σύνδεση αυτή είναι μόνο υποθετική. Ο Anastasi μάλιστα, αμφισβητεί το γεγονός ότι ο Φειδιππίδης έτρεξε τη διαδρομή

Όσο για τον Μαραθώνιο, ο Anastasi κάνει λόγο για τη συμμετοχή όχι ενός αλλά 11.000 στρατιωτών που έτρεξαν σε διάταξη μάχης, για να εμποδίσουν τελικά επιτυχώς την περσική απόβαση. Δίνει έτσι εξήγηση στην μυστήρια ταχύτητα με την οποία οργανώθηκε η αθηναϊκή άμυνα και στον εξοπλισμό που διέθετε τότε η Αθήνα. Για το τελευταίο όμως αυτό θέμα προσθέτει και μια δική του υπόθεση: τη συμμετοχή και των Σπαρτιατών! Αναφέρει λοιπόν ότι η μυστήριας κατάληξης έκκληση των Αθηναίων μέσω του Φειδιππίδη, ίσως είχε τελικά αποτέλεσμα, και Σπαρτιάτες πολεμιστές πράγματι έφτασαν την επομένη της μάχης για να ενισχύσουν την αθηναϊκή άμυνα στο λόφο του Κυνοσάργους.

Αυτή είναι λοιπόν όλη η αλήθεια; Πολύ πιθανόν. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι ότι Paul Anastasi μας διαφυλάσσει και άλλες εκπλήξεις βασισμένες στις πηγές και τη λογική, στα επόμενα έργα του. Για την ιστορία, ο συγγραφέας επιδιώκει να δημιουργήσει μια σειρά εργασιών σε παρόμοια θέματα, με βάση δεκαετές σχέδιο έρευνας. Η συνέχεια θα δείξει αν θα τα καταφέρει.
Πηγή: Athens News

Ο Περικλής επισκέπτεται την Αθήνα

2010-02-24T15:49:00.001+02:00

Ακρόπολη χωρίς τον Περικλή και αντίστοιχα Μουσείο Ακρόπολης χωρίς τον δημιουργό του κλέους της μέσα στους αιώνες δεν υφίσταται. Στον μεγάλο οραματιστή και πολιτικό της αρχαιότητας, λοιπόν, στον οποίο οφείλεται ο Χρυσούς Αιών της Αθήνας- στα γράμματα, στις τέχνες και στην πολιτική με την εδραίωση της Δημοκρατίας- είναι αφιερωμένη η πρώτη περιοδική έκθεση του νέου μουσείου, η οποία θα εγκαινιασθεί μέσα στην άνοιξη. Ειδικά γι΄ αυτήν μάλιστα θα ταξιδέψει στην Αθήνα η εξαιρετικής τέχνης προτομή του Περικλή που βρίσκεται στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο. Χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι «η φιλοσοφία της έκθεσης θα περιορισθεί στην περιγραφή του αντικειμένου και μόνον», όπως διευκρινίζει και ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής. Αντίθετα: «Η έκθεση θα αναδείξει το πλαίσιο- πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και καλλιτεχνικό ασφαλώς- στο οποίο λειτούργησε ο Περικλής και υλοποιήθηκαν τα μεγάλα οικοδομικά προγράμματα της Αθήνας. Γιατί ο περίφημος Χρυσούς Αιών δεν αφορούσε μόνο τα γράμματα και τις τέχνες. Αποτυπώνει επίσης τις φιλοδοξίες, τις ζυμώσεις και τις συγκρούσεις της πρώτης Αθηναϊκής Δημοκρατίας» λέει ο κ. Παντερμαλής. Παρά τη σημασία και το εύρος του θέματος, πάντως, η έκθεση δεν θα είναι δαπανηρή, όπως ο ίδιος σπεύδει να δηλώσει. Το σήμα κατατεθέν της έκθεσης, η προτομή του Περικλή από το Μουσείο της Περγάμου, είναι μαρμάρινο αντίγραφο των αυτοκρατορικών χρόνων του πρωτότυπου χάλκινου έργου του μεγάλου γλύπτη Κρησίλα. Το αντίγραφο ύψους 0,54 του μέτρου βρέθηκε στη Λέσβο το 1901, ενώ στο μουσείο περιήλθε κατόπιν αγοράς, όπως αναφέρεται στον κατάλογό του. Και σε αυτή την απεικόνιση ο Περικλής φορά περικεφαλαία, προτίμηση για την οποία τον διακωμωδούσαν στην αρχαιότητα, όπως αναφέρουν κάποιες πηγές, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο «έκρυβε» το κεφάλι του που είχε περίεργο σχήμα... Λόγος σχολίων, ενίοτε και αντιδράσεων, υπήρξε και η σχέση του με την εταίρα Ασπασία, κυρίως για το γεγονός ότι της συμπεριφερόταν ως ίση, κάτι που σκανδάλιζε τη δημοκρατική μεν, χάρη σε αυτόν, αλλά πάντα συντηρητική ως προς τις γυναίκες αθηναϊκή κοινωνία. Η ανακατασκευή των μνημείων της Ακρόπολης και ειδικά η ανέγερση νέου ναού στην Αθηνά μετά τις καταστροφές που είχαν επιφέρει οι Πέρσες αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα που προσέφερε στην πόλη του. Τα χρήματα προήλθαν από διάφορες πηγές αλλά και από το ταμείο της Αθηναϊκής Συμμαχίας που είχε μεταφερθεί από τους Αθηναίους στη Δήλο, με αποτέλεσμα φυσικά τη διαμαρτυρία των άλλων πόλεων-κρατών. (Ενας από τους λόγους που η πολιτική του είχε γίνει τότε- αλλά και σήμερα μεταξύ των μελετητών- αντικείμενο συζητήσεων και διαφωνιών κατηγορούμενος για επεκτατική πολιτική εναντίον των αδυνάτων.) Το κόστος του προγράμματος ήταν τεράστιο. Αρκεί να αναφερθεί ότι μόνο για τον Παρθενώνα και μόνο για τον πρώτο χρόνο δαπανήθηκαν 5.000 τάλαντα, ενώ κάποια έργα έμειναν ημιτελή εξαιτίας του Πελοποννησιακού Πολέμου. Στην έκθεση του Μουσείου Ακρόπολης, πέρα από την πολιτιστική κληρονομιά που άφησε ο Περικλής, θα αναδειχθεί και ο πολιτικός ρόλος του ως ιδανικού τύπου ηγέτη για την αρχαία Ελλάδα. Εκ των υστέρων μπορεί να θεωρείται από ορισμένους ότι έκανε μεν καλό στον λαό αλλά κακό στο κράτος και ότι η δημοκρατία του ήταν ευάλωτη σε κάθε δημαγωγό, εκείνος ωστόσο έπραξε πάντα με γνώμονα την άνοδο και την ευημερία της πόλης του. Πηγή: Το Βήμα

Τα παγκόσμια μνημεία του Ομάν

2010-02-22T22:00:00.000+02:00

Ο υπουργός κληρονομιάς και πολιτισμού του Ομάν Sayyid Haitham bin Tariq Al Said παρουσίασε μια νέα ιστοσελίδα αφιερωμένη στα μνημεία της χώρας του που περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στην έδρα της Υπηρεσίας του συμβούλου πολιτιστικών υποθέσεων του Σουλτάνου του Ομάν, και παραβρέθηκαν διάφορες σημαντικές προσωπικότητες του αραβικού κρατιδίου.

Στην ανακοίνωσή του ο Sayyid Haitham τόνισε τις προσπάθειες της Υπηρεσίας να αναδείξει το πριϊσλαμικό και ισλαμικό παρελθόν της περιοχής μέσω της διατήρησης των μνημείων κληρονομιάς, οι οποίες και συνεχίζονται με την καταγραφή ολοένα και περισσότερων θέσεων.
Στα πλαίσια της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν και δύο σημαντικές αρχαιολογικές θέσεις στο Ομάν. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η περιοχή του Salout, με κατάλοιπα από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, όπου ήδη από τη δεκαετία του ’70 δραστηριοποιούνται και ξένες αποστολές (από το ιταλικό Πανεπιστήμιο της Πίζας και το βρετανικό του Birmingham), ενώ στην αναστήλωση των οικιστικών καταλοίπων της θέσης Khur Ruri Samarham, στην επαρχία Dhofar, είναι χαρακτηριστική η χρήση υλικού σύμφωνου με τις διεθνείς προδιαγραφές της UNESCO και της ICOMOS.

Πηγή:Times of Oman

Οι τοιχογραφίες γύρισαν πίσω

2010-02-21T22:12:00.000+02:00

Έπειτα από 32 χρόνια τέσσερις τοιχογραφίες επιστράφηκαν χθες τα ξημερώματα στην Αθήνα. Οι τοιχογραφίες, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα και είχαν κλαπεί από την εκκλησία της Παλαιοπαναγιάς στη Στενή Ευβοίας, εντοπίστηκαν σε αποθήκη εμπόρου τέχνης στη Βασιλεία της Ελβετίας. Η ευτυχής κατάληξη του επαναπατρισμού τους οφείλεται στη συνεργασία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, διεθνών διωκτικών αρχών και των ελβετικών δικαστηρίων. Ήδη μάλιστα βρίσκονται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, όπου θα συντηρηθούν, ώστε να εκτεθούν στη συνέχεια στο προετοιμαζόμενο διαχρονικό Μουσείο της Χαλκίδας.

Να σημειωθεί ότι ο εντοπισμός των αρχαιοτήτων έγινε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, ενώ όλα τα στοιχεία συνδέουν την υπόθεση αυτή με την αποκάλυψη του μεγάλου κυκλώματος αρχαιοκαπηλίας εκείνη την εποχή από τις ιταλικές διωκτικές αρχές. Στη συγκεκριμένη αποθήκη μάλιστα βρίσκονταν κυρίως αρχαιότητες από την Κάτω Ιταλία. Στην Ελλάδα είχε φθάσει ένα CD με φωτογραφίες και βάσει αυτών επήλθε η ταύτιση των τοιχογραφιών από τις υπηρεσίες του υπουργείου.

Η διευθύντρια της 23ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων δρ Ευγενία Γερούση ήταν εκείνη που παρέλαβε από την Εισαγγελία της Βασιλείας τις κλεμμένες αρχαιότητες ενώ τα κιβώτια που τις μετέφεραν άνοιξαν στα εργαστήρια του Μουσείου, παρουσία του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλου Γερουλάνου και της γενικής γραμματέως κυρίας Λίνας Μενδώνη.

Oι μορφές των αγίων Νικήτα, Ερμόλαου, Μακαρίου και Νέστορος απεικονίζονται σε αυτές τις τοιχογραφίες, οι οποίες περιλαμβάνονταν στις κατώτερες ζώνες του διάκοσμου του ναού. Οι αρχαιοκάπηλοι μάλιστα είχαν αφαιρέσει βιαίως επτά συνολικά τμήματα τοιχογραφιών, σπαράγματα των οποίων είχαν βρεθεί στο δάπεδο του ναού από τους αρχαιολόγους, οι οποίοι είχαν σπεύσει μετά τους βανδαλισμούς. Τα κατάλοιπα αυτά είχαν μεταφερθεί για συντήρηση και αποκατάσταση στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, όπου βρίσκονται ως και σήμερα. Πιθανώς μάλιστα να συγκολληθούν στις τοιχογραφίες που επαναπατρίστηκαν. Σε πρόγραμμα συντήρησης θα υπαχθεί άλλωστε όλος ο εικονογραφικός διάκοσμος της Παλαιοπαναγιάς.

Σε ωραίο πλην απόμερο φυσικό τοπίο στην ευρύτερη περιοχή της Στενής βρίσκεται ο ιστορικός ναός του 12ου αιώνα που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της παραδίρφυας περιοχής της Εύβοιας. Αρχιτεκτονικώς ανήκει στην κατηγορία των σταυρεπίστεγων, τύπος που επικρατεί στην τοπική ναοδομία, αλλά είχε υποστεί μεταγενέστερες επεμβάσεις. Αλώβητος ωστόσο είχε παραμείνει ο εικονογραφικός του διάκοσμος, ακριβώς δηλαδή αυτός που είχε γίνει στόχος των αρχαιοκαπήλων.

Πηγή: Το Βήμα

ΝΕΑ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ

2010-02-21T17:57:00.002+02:00

Μια νέα ολλανδική επιστημονική θεωρία, που θυμίζει λιγάκι ταινία επιστημονικής φαντασίας, υποστηρίζει ότι η Σελήνη δεν δημιουργήθηκε, όταν ένα μεγάλο ουράνιο σώμα προσέκρουσε στον πλανήτη μας, σύμφωνα με την κυρίαρχη σήμερα αντίληψη, αλλά από μια φυσική πυρηνική έκρηξη στον μανδύα, δηλαδή στο εσωτερικό της Γης, η οποία εκτόξευσε στο διάστημα έναν τεράστιο πίδακα υλικών από το υπέδαφος του πλανήτη μας.

Το πρόβλημα με την κυρίαρχη θεωρία της πρόσκρουσης είναι ότι, όπως δείχνουν οι προσομοιώσεις σε υπολογιστές, το φεγγάρι θα έπρεπε να αποτελείται κατά 80% από τα υλικά του άγνωστου σώματος που έπεσε στη Γη και μόνο κατά 20% από τα υλικά του πλανήτη μας. Όμως η Σελήνη, σύμφωνα τις αναλογίες ισοτόπων τόσο των ελαφρών (οξυγόνου, πυρίτιου, ποτάσσιου), όσο και των βαρύτερων στοιχείων (χρωμίου, νεοδύμιου κ.α.) που έχουν βρεθεί στους σεληνιακούς βράχους, έχει σχεδόν ταυτόσημη γεωλογική σύνθεση με τη γήινη.

Μια εναλλακτική υπόθεση για το σχηματισμό της Σελήνης, σύμφωνα με την οποία δικαιολογείται η Γη και το φεγγάρι να έχουν παρόμοια γεωλογική σύσταση, προτάθηκε από τον Γεώργιο Δαρβίνο (γιό του διάσημου Καρόλου), το 1879. Με βάση αυτή την θεωρία, η Γη και ο μετέπειτα δορυφόρος της αρχικά αποτελούσαν μια ενιαία μάζα λιωμένου βράχου, η ταχύτητα περιστροφής του οποίου ήταν τέτοια, ώστε η βαρύτητα ήταν μόλις οριακά μεγαλύτερη από τις κεντρόφυγες δυνάμεις. Έτσι, θα αρκούσε ένα ελαφρό "χτύπημα" για να ξεκολλήσει ένα κομμάτι του λιωμένου βράχου, να εκτιναχθεί στο διάστημα, να μπει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας και να αποτελέσει τη Σελήνη. Όμως η θεωρία αυτή απορρίφθηκε τελικά, επειδή κανείς επιστήμων δεν μπορούσε να φανταστεί κάποια ενδογενή γήινη πηγή ενέργειας που χρειαζόταν για να "σπρώξει" το φεγγάρι μακριά από τη Γη.

Τώρα, η θεωρία αυτή αποκτά καινούρια ορμή, χάρη σε δύο Ολλανδούς επιστήμονες, τον Ρομπ ντε Μέιτζερ του νοτιοαφρικανικού πανεπιστημίου του Δυτικού Ακρωτηρίου και τον Βιμ βαν Βέστρενεν του πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, οι οποίοι πιστεύουν ότι βρήκαν ακριβώς αυτή την απαιτούμενη πηγή ενέργειας. Όπως υποστηρίζουν, επρόκειτο για μια φυσική πυρηνική έκρηξη, η οποία προκλήθηκε όταν συγκεντρώθηκαν μεγάλες ποσότητες βαρέων ραδιενεργών στοιχείων, όπως το θόριο και το ουράνιο, στο σύνορο ανάμεσα στο μανδύα και τον πυρήνα του πλανήτη μας. Τελικά, όπως πιστεύουν, προκλήθηκε μια αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση και μια τεράστια πυρηνική έκρηξη, η οποία "έσπρωξε" ένα κομμάτι της Γης στο διάστημα με την μορφή δορυφόρου.

Η άποψη ότι η Γη έγινε ένας φυσικός πυρηνικός γεω-αντιδραστήρας, σύμφωνα με τους Ολλανδούς επιστήμονες, δεν είναι τόσο απίθανη, καθώς όπως αναφέρουν, τέτοιοι γεω-αντιδραστήρες έχουν εντοπιστεί στο παρελθόν στον πλανήτη μας, όπως π.χ. στην περιοχή Όκλο στη Δημοκρατία της Γκαμπόν στη Δυτική Αφρική, όπου εκτιμάται ότι βρισκόταν σε λειτουργία πριν από 1,5 έως 2 δισ. χρόνια.

Την υπόθεση ύπαρξης φυσικών γεω-αντιδραστήρων πρώτος προέβαλε ο αμερικανός γεωφυσικός Μάρβιν Χέρντον, ο οποίος υποστήριξε ότι το βαρύτερο στοιχείο της φύσης, το ουράνιο, βούλιαξε σταδιακά στον πυρήνα της Γης και σχημάτισε ένα φυσικό αντιδραστήρα διαστάσεων πολλών χιλιομέτρων. Όμως ακόμα κι αυτός, αντίθετα με τους ολλανδούς ερευνητές, δεν πιστεύει, όπως δήλωσε, ότι ο γεω-αντιδραστήρας μπορούσε ποτέ να δημιουργηθεί στο όριο μεταξύ μανδύα και πυρήνα, γιατί το ουράνιο τελικά θα κατέληγε λόγω βάρους μέσα στον πυρήνα της Γης.

Όμως η καινοφανής θεωρία έχει ήδη προκαλέσει γενικότερο σκεπτικισμό και αντιδράσεις στους επιστημονικούς κύκλους, σύμφωνα με το New Scientist. "Πώς ξέρουν ότι πράγματι η θερμότητα από το γεω-αντιδραστήρα (σ.σ. αν υπήρξε) θα εκτίναξε την ύλη από τη Γη στο διάστημα, όπως υποθέτουν;", αναρωτήθηκε ο αστροφυσικός του πανεπιστημίου Πρίνστον των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Γκοτ. "Η όλη ιδέα δεν είναι λογική από φυσική άποψη", δήλωσε ο πλανητικός φυσικός Ντέηβιντ Στίβενσον του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech).

Ο Γκοτ έθεσε το ερώτημα γιατί κάτι ανάλογο δεν συνέβη στην Αφροδίτη, η οποία έχει παρόμοια μάζα και γεωλογική σύνθεση με τη Γη, αλλά δεν διαθέτει δορυφόρο σαν τη Σελήνη. Επίσης, όπως δήλωσε, υπάρχει μια απλή απάντηση στο γιατί η Σελήνη έχει ίδια γεωλογική σύνθεση με τη Γη: επειδή το ουράνιο σώμα σαν τον Άρη (το οποίο μερικοί ονομάζουν "Θεία"), που κάποτε προσέκρουσε στον πλανήτη μας, είχε δημιουργηθεί από υλικά, τα οποία είχαν συντεθεί σε ίδια απόσταση από τον ήλιο με τα υλικά της αρχέγονης Γης. Έτσι, όταν αυτό προσέκρουσε στον πλανήτη μας και σχημάτισε τη Σελήνη, μαζί με γήινα υλικά που εκτοξεύτηκαν από κοινού στο διάστημα, η γεωλογική σύνθεση του δορυφόρου δεν διέφερε από της Γης. Συνεπώς το σενάριο πρόσκρουσης -με βάση αυτή τη θεωρία- δεν χρειάζεται να ανατραπεί. Τουλάχιστον προς το παρόν.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βίντεο

2010-02-21T17:54:00.003+02:00

Ένα ενδιαφέρον Βίντεο

Ο Νοστράδαμος

2010-02-20T20:03:00.003+02:00

Ο Νοστράδαμος γεννήθηκε το 1503 στην επαρχία Saint-Rémy της Γαλλίας. Ο πατέρας

του, ήταν έμπορος δημητριακών αλλά και συμβολαιογράφος. Ο παππούς του

πέθανε όταν ο Νοστράδαμος ήταν οχτώ χρονών. Ήταν γιατρός στο επάγγελμα,

αλλά δίδαξε στο μικρό Νοστράδαμο αστρολογία και αλχημεία, επιστήμες που

σχετίζονταν άμεσα εκείνα τα χρόνια με την ιατρική. Οι παππούδες του

ήταν εβραίοι, αλλά ο ίδιος βαπτίστηκε καθολικός. Είχε άλλα τέσσερα αδέλφια, και

ήταν ο μεγαλύτερος απ'' όλα. Ηταν εξαίρετος μαθητής και ήδη από τα δεκατέσσερα μπήκε

στο πανεπιστήμιο της Αβινιόν και στη συνέχεια πήγε στο Μονπελιέ για να

παρακολουθήσει σπουδές ιατρικής. Όμως το 1520, η πανούκλα θα κάνει την

εμφάνισή της και θα εξαπλωθεί γρήγορα παντού. Το πανεπιστήμιο της

ιατρικής όπου φοιτά ο Νοστράδαμος διακόπτει εκτάκτως τα μαθήματα και οι νεαροί

φοιτητές της ιατρικής, με πρώτο και καλύτερο τον Νοστράδαμο, προσπαθούν να

μάθουν από μόνοι τους να πολεμούν την αρρώστια. Τον Οκτώβριο του 1529 το

πανεπιστήμιο ξανανοίγει τις πόρτες του. Ο Νοστράδαμος ξεκινά πάλι τα

μαθήματα. Θα τελειώσει τις σπουδές του με ένα διδακτορικό και θα

ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης της σχέσης ανάμεσα στα φυτά και τις

ασθένειες. Η αστρολογία και η ιατρική ήταν αχώριστες εκείνη την εποχή και

ο Νοστράδαμος θα εντυπωσιάσει με τις γνώσεις του και στις δυο αυτές επιστήμες.

Το 1533 εγκαθίσταται στην πόλη Αζέν, όπου θα συνδεθεί φιλικά με τον Cesar

Scaliger, τον γνωστό σοφό της Αναγέννησης. Οι κάτοικοι της πόλης θα

ζητήσουν τη βοήθεια και το ταλέντο των δύο αυτών γιατρών κατά τη διάρκεια της

επιδημίας του 1934 και στη συνέχεια θα τους ευγνωμονούν για πάντα για τις

σωτήριες υπηρεσίες που τους προσέφεραν.Το 1534 παντρεύεται, όμως θα χάσει τη γυναίκα και τα δυο του παιδιά κατά τη

διάρκεια της νέας επιδημίας πανούκλας, το 1538. Από τότε θα αρχίσει να

ταξιδεύει σε όλη τη Γαλλία και σε διάφορες περιοχές της Ιταλίας, όπου θα

διδάσκει διάφορες ιατρικές θεραπείες αλλά και συνταγές για φαγητά. Έτσι θα

περάσει 6 με 7 χρόνια από τη ζωή του.

Όμως η πανούκλα επανέρχεται στη Γαλλία και ο Νοστράδαμος έρχεται πάλι να την

πολεμήσει. Δοκιμάζει νέες μεθόδους θεραπείας και εφαρμόζει κάποιες πολύ

αποτελεσματικές και προχωρημένες για την εποχή μεθόδους υγιεινής. Για τα

εκπληκτικά αποτελέσματα των προσπαθειών του, η πόλη του απονέμει ισόβιο

χρηματικό επίδομα. Όταν πεθαίνει ο πατέρας του, επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι. Ο αδελφός

του Bertrand, είναι ένας επιφανής άνθρωπος στην πόλη και ο Νοστράδαμος

αποφασίζει να εγκατασταθεί εκεί. Το Νοέμβριο του 1547 παντρεύεται την Anne

Ponsard, εγκαθίστανται στην πόλη Σαλόν και αποκτά μαζί της 3 αγόρια και 3

κορίτσια. Εξασκεί πλέον το επάγγελμα του γιατρού και ο κόσμος έρχεται

πολυπληθής να τον συμβουλευθεί. Εκδίδει αστρολογικά αλμανάκ, μικρά

περιοδικά που ήταν στη μόδα την εποχή και όπου βρίσκει κανείς αστρονομικά

θέματα και αστρολογικές προβλέψεις.

Το 1555 ο Νοστράδαμος εκδίδει τους γνωστούς του "Αιώνες", μνημειώδες

έργο που γράφτηκε σε περισσότερα από τριάντα χρόνια. Θα γνωρίσουν την

ίδια επιτυχία με τα αλμανάκ, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που η βασίλισσα της

Γαλλίας Αικατερίνη των Μεδίκων τον καλεί στο παλάτι της για να βγάλει το

ωροσκόπιο των παιδιών της. Το 1559, κατά τη διάρκεια ενός φημισμένου

τουρνουά, ο βασιλιάς Ερρίκος ο 2ος δέχεται ένα χτύπημα ξίφους μέσα στο μάτι

και, παρά τις φροντίδες που του παράσχονται, πεθαίνει. Το γεγονός αυτό θα

συμβάλει στο να εξαπλωθεί η φήμη του Νοστράδαμου, εφόσον στους

"Αιώνες" του, που είχε γράψει τέσσερα χρόνια νωρίτερα, είχε προβλέψει

το τραγικό γεγονός.

Η βασίλισσα θα τον ξανακαλέσει αργότερα, μιας και η πολιτική κατάσταση της

χώρας δείχνει να έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, και θρησκευτικοί πόλεμοι

προδιαγράφονται στον ορίζοντα. Οι πολιτικές και θρησκευτικές διαμάχες

αλωνίζουν στην ευρύτερη περιοχή και η πανούκλα επανέρχεται. Προκειμένου

να κατευνάσουνην κρίση, η βασιλική αυλή, ο νεαρός βασιλιάς Κάρολος ο 4ος και

η Αικατερίνη των Μεδίκων ξεκινούν μια περιοδεία σε όλη τη Γαλλία. Το 1564

πηγαίνουν στο σπίτι του Νοστράδαμου στο Σαλόν για να τον συμβουλευθούν και στη

συνέχεια τον διορίζουν βασιλικό γιατρό και σύμβουλο. Το 1566 Ο Νοστράδαμος

νιώθει τελευταία πολύ κουρασμένος και πάσχει άλλωστε και από αρθρίτιδα.

Ανακοινώνει ότι νιώθει πολύ κοντά το θάνατό του. Στις 17 Ιουνίου

καταθέτει στο συμβολαιογράφο του τη διαθήκη του και στις 2 Ιουλίου πεθαίνει

μέσα στη νύχτα, κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες που είχε περιγράψει σε μια

από τις προβλέψεις του. Θα ταφεί στην εκκλησία του Cordeliers.

Ο Νοστράδαμος έγινε γνωστός μέσα από πολλές επαληθευμένες, όπως όλα δείχνουν,

προφητείες του, όπως για παράδειγμα τη μεγάλη φωτιά που κατέστρεψε το Λονδίνο

το 1666, τη γαλλική επανάσταση, την άνοδο και την πτώση του Χίτλερ, τη

δολοφονία του Τζων Φίτζεραλντ Κέννεντυ, την έκρηξη του διαστημικού λεωφορείου

Τσάλεντζερ, την ομαδική αυτοκτονία των μελών της αίρεσης Ουράνια Πύλη, κ.α.

Όλες αυτές οι προφητείες βρίσκονται στο βιβλίο του "Αιώνες",

που εκδόθηκε το 1555. Αποτελείται από δώδεκα κεφάλαια, δώδεκα δηλαδή

"Αιώνες", που περιλαμβάνουν 1200 στίχους, γραμμένους στην αρχαία

γαλλική.

bullet Αντλίες θα σώσουν τη Βραυρώνα από τις πλημμύρες

2010-02-20T18:48:00.002+02:00

Όψη ετοιμάζεται να αλλάξει ένας από τους σημαντικότερους- αλλά όχι τόσο γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους της Αττικής, στη Βραυρώνα. Το ιερό που φιλοξενούσε το άγαλμα της θεάς Αρτέμιδος, το οποίο είχαν μεταφέρει από την Ταυρίδα ο Ορέστης και η Ιφιγένεια, θα φρεσκαριστεί δεδομένου ότι η επισκεψιμότητά του έχει αυξηθεί κατακόρυφα από το καλοκαίρι που άνοιξε ανακαινισμένο το μουσείο. Πρώτη προτεραιότητα όταν εξασφαλιστεί κονδύλι από το κοινοτικό πλαίσιο στήριξης- είναι η αλλαγή εισόδου στον αρχαιολογικό χώρο. Οι επισκέπτες θα μπαίνουν από τη νοτιοανατολική γωνία του ιερού και όχι από τη σημερινή, επικίνδυνη είσοδο - λόγω της στροφής του δρόμου. Η νέα είσοδος θα ενώνεται με χωματόδρομο 200 μ. με το μουσείο, ενώ στο εσωτερικό οι επισκέπτες πλέον δεν θα κυκλοφορούν ελεύθερα, αλλά θα ακολουθούν συγκεκριμένες διαδρομές για να επισκεφθούν τον ναό (στον οποίο θα φθάνουν και ΑμεΑ), το ηρώο της Ιφιγένειας, την Ιερά Οικία και τη Στοά. Ως χώρος υποδοχής θα διαμορφωθεί παλιά αποθήκη.

Άμεσες όμως θα είναι οι επεμβάσεις και για την προστασία από τις πλημμύρες που προκαλεί ο ποταμός Ερασίνος στον χώρο που χαμηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας - οι πλημμύρες ήταν και ο βασικός λόγος εγκατάλειψης του ιερού στην αρχαιότητα.

Προβλέπεται δε και τοποθέτηση αλεξικέραυνου, καθώς πριν από 20 χρόνια η στοά είχε χτυπηθεί από κεραυνό.

Πηγή: Τα Νέα,

Καρχηδονιακές ανθρωποθυσίες στο μικροσκόπιο

2010-02-20T16:05:00.000+02:00

Μια νέα μελέτη καταρρίπτει τη δημοφιλή θεωρία που θέλει τους αρχαίους Καρχηδόνιους να τελούν συστηματικά ανθρωποθυσίες παιδιών. Πρόκειται για την πρώτη δημοσιευμένη επιστημονική ανάλυση σκελετικών καταλοίπων από καρχηδονιακές τεφροδόχους, που είναι έργο μιας ομάδας διεθνώς αναγνωρισμένων επιστημόνων με επικεφαλής τον κορυφαίο ανθρωπολόγο Jeffrey H. Schwartz και υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου του Pittsburg.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε σκελετικά κατάλοιπα από 348 τεφροδόχους που εντοπίστηκαν σε Τοφέτ (Tophet), ταφικές θέσεις προορισμένες για μικρά παιδιά και ζώα, περιφερειακές των μεγάλων καρχηδονιακών νεκροπόλεων. Μέχρι σήμερα, η ύπαρξη των ταφών, σε συνδυασμό με αναφορές σε αρχαίους συγγραφείς, είχε τροφοδοτήσει τη φαντασία επιστημόνων και μη, που θεώρησαν τα Τοφέτ απόδειξη μαζικών ανθρωποθυσιών παιδιών ως υλοποίηση του εθίμου των Καρχηδονίων να θυσιάζουν τα πρωτότοκα αρσενικά παιδιά τους.

Οι μετρήσεις στα σκελετικά κατάλοιπα επικεντρώθηκαν στην κρανιακή κοιλότητα, τα οστά της λεκάνης και της κνήμης και στα δόντια, για να αποδειχθεί ότι για τα πολύ μικρά παιδιά των Καρχηδονίων όντως ακολουθούνταν το έθιμο της καύσης ανεξάρτητα από τον τρόπο που πέθαιναν. Από τα κατάλοιπα φαίνεται ότι τα περισσότερα παιδιά πέθαναν μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής τους (κυρίως μεταξύ δύο και πέντε μηνών), ενώ ένα 20% των οστών ανήκε σε πρόωρα βρέφη. Η παρουσία και θηλυκών βρεφών μέσα στα δείγματα των καταλοίπων δημιουργεί ερωτηματικά για το σενάριο του εθίμου της θυσίας των πρωτότοκων αγοριών, ενώ το ποσοστό των πρόωρων και θνησιγενών ατόμων συμφωνεί με σημερινούς δείκτες θνησιμότητας. Απουσιάζουν επίσης ενδείξεις μαζικών καύσεων, που θα ταίριαζαν σε πρακτική μαζικής ανθρωποθυσίας. Με βάση αυτά τα στοιχεία, στα Τοφέτ ενταφιάζονταν θύματα παιδικής θνησιμότητας και όχι απαραίτητα ανθρωποθυσιών.

O Schwartz, που είναι Πρόεδρος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών αλλά και καθηγητής ανθρωπολογίας και ιστορίας-φιλοσοφίας της επιστήμης στο Pitt's School of Arts and Sciences δηλώνει: «Η ιδέα τακτικών ανθρωποθυσιών παιδιών στην Καρχηδόνα δεν βασίζεται σε συστηματική μελέτη των καταλοίπων από τις καύσεις αλλά σε αναφορές λίγων αρχαίων χρονικών επηρεασμένων από αμφίβολες καρχηδονιακές επιγραφές και αναφορές στην Παλαιά Διαθήκη. Το αποτέλεσμά μας δείχνει ότι μερικά παιδιά όντως θυσιάζονταν αλλά αποκρούει το συμπέρασμα ότι οι Καρχηδόνιοι ήταν ένας βίαιος λαός που συστηματικά θυσίαζαν τα ίδια τα παιδιά τους».

Πηγή: Science Daily

Ποιος έκλεψε τη Νεφερτίτη

2010-02-20T15:42:00.000+02:00

Ποιος έκλεψε τη Νεφερτίτη;

Οι Γερμανοί έβγαλαν από την Αίγυπτο την περίφημη προτομή με δόλια μέσα

Η προτομή της Νεφερτίτης θαυμάζεται κάθε χρόνο από 500.000 επισκέπτες του Αιγυπτιακού Μουσείου στο Βερολίνο

Ανησυχίες προκαλεί στους υπευθύνους του Αιγυπτιακού Μουσείου στο Βερολίνο ένα έγγραφο το οποίο αποκαλύπτει ότι ο γερμανός αρχαιολόγος Λούντβιχ Μπόρκχαρντ πιθανόν να εξαπάτησε τις αιγυπτιακές αρχές το 1913, όταν του επέτρεψαν να πάρει στην πατρίδα του την περίφημη προτομή της Νεφερτίτης. Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού «Der Spiegel», υπάρχει ένα έγγραφο του 1924 στο οποίο ο γραμματέας της Deutsche Μorgenlandische Gesellschaft, της Γερμανικής Εταιρείας Ασιατικών και Ανατολικών Σπουδών, δίνει αναφορά για μια συνάντηση που έγινε στις 20 Ιανουαρίου 1913 ανάμεσα σε ανώτατο αιγύπτιο αξιωματούχο και στον Μπόρκχαρντ, ο οποίος και ανακάλυψε την προτομή το 1912.

Ο γραμματέας, ο οποίος ήταν παρών στη συνάντηση, υποστηρίζει ότι αυτή έγινε προκειμένου να χωριστούν τα ευρήματα διά δύο. Οπως αναφέρει, όμως, «ο Μπόρκχαρντ ήθελε να κρατήσει την προτομή για εμάς» και γι΄ αυτό παρουσίασε μια φωτογραφία του ευρήματος με όχι και τόσο καλό φωτισμό. Η προτομή ήταν ήδη τυλιγμένη σε ένα κουτί, μέσα σε μια σκοτεινή αποθήκη, όταν ο αιγύπτιος επιθεωρητής Γκουστάβ Λεφάμπρ εξέτασε τα ευρήματα της ανασκαφής. Από ό,τι φαίνεται, όμως, πιθανόν να μην έκανε καν τον κόπο να τη βγάλει από το κουτί. Εχοντας δόλιο σκοπό, ο Μπόρκχαρντ υποστήριξε ότι το άγαλμα της Νεφερτίτης ήταν γύψινο, ενώ στην πραγματικότητα είναι κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο. Οπως υποστηρίζει ο μάρτυρας, υπήρξε «εξαπάτηση» όσον αφορά το υλικό.

Η Γερμανική Εταιρεία Ασιατικών και Ανατολικών Σπουδών επι βεβαιώνει την ύπαρξη του εγγράφου, υποστηρίζει όμως ότι η διανομή έγινε δίκαια. «Η Νεφερτίτη βρισκόταν στο κέντρο της λίστας με τα αντικείμενα. Ο επιθεωρητής θα έπρεπε να είχε εξετάσει τα πάντα προσεκτικά.Δεν επιτρέπεται να παραπονιούνται για μια παλαιότερη συμφωνία» αναφέρει εκπρόσωπός της.

Η Νεφερτίτη αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού για 500.000 επισκέπτες του βερολινέζικου μουσείου ετησίως. Η Αιγυπτος έχει ζητήσει επανειλημμένως την επιστροφή της- χωρίς ανταπόκριση.

Πηγή: Το Βήμα

"Βάτραχοι" Αριστοφανης (ΜΕΡΟΣ 3)

2010-02-20T15:27:00.001+02:00

ΣΚΗΝΗ Γ'.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ—ΞΑΝΘΙΑΣ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Και ο Ξανθίας, πούνε τος;...Ξανθία!... Ε!... πού είσαι;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ου!...
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Έλα δω, βρε!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Γεια χαρά!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Και δεν μου διηγείσαι
τ' είν' από δώθε ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Λασπουριά και σκότος.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Δώθε πέρα
είδες κανένα απ' αυτούς που δέρνουν τον πατέρα,
κ' επίορκο κανένα,
κατά που είπ' ο Ηρακλής σε μένα και σε σένα ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Εσύ δεν είδες απ' αυτούς [σε τούτη εδώ τη χώρα] ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Στον Ποσειδώνα! βέβαια• τους βλέπω, νά, και τώρα.
Και τι θα κάνουμε λοιπόν ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ο πειο καλός ο τρόπος
είνε να πάμ' εμπρός, θαρρώ, γιατί αυτός ο τόπος,
[κι' αυτή δω πέρα η μεριά],
όπως μας είπ' ο Ηρακλής, έχει τα φοβερά θεριά.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Σκασμό να βγάλη στο λαιμό,
που μού κανε παλληκαριές, γιατ' ήξερε πώς πολεμώ
και ζήλεψε! Μωρέ κανείς δεν είνε γεννημένος
από τον Ηρακλή αυτόν πειο ψωροφαντασμένος!
Εύχομαι νάβρω κάτι τι κ' εγώ σε τούτη τη μεριά,
κι' αντάξια του ταξειδιού να κάνω μια παλληκαριά.
ΞΑΝΘΙΑΣ (ακροώμενος)
Μα το θεό! σαν τρίξιμον ακούσανε ταυτιά μου.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (έμφοβος)
Πού;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Πίσω.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
(τοποθετούμενος ταχέως προ του Ξανθίου)
Έλα πίσω μου.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μροστά.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (ερχόμενος όπισθεν του)
Έλα μπροστά μου.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μα το θεό, ένα θεριό πολύ τρανό θωρώ.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (έντρομος πάντοτε)
Τι λόγο είνε;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Φοβερό.
πολλές μορφές αλλάζει,
πότε βωδιού ή μουλαριού, πότε γυναίκας μοιάζει..
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
πού είνε; δείξε μου να ιδώ.
ΞΑΝΘΙΑΣ (δεικνύων προς τα παρασκήνια)
Νά κύττα τώρα πάλι:
δεν φαίνεται γυναίκα πεια, σαν σκύλλα έχει προβάλη.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (παρατηρών)
Μα τότε Θάνε Μπόμπιρας. {37}
ΞΑΝΘΙΑΣ
Φωτιές που βγάζει [και κακό]
το μούτρο της ολόκληρο!...
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Και είν' από χαλκό
το ένα της το πόδι...
ΞΑΝΘΙΑΣ
Και τάλλο είνε κοπριά από γαϊδούρ' ή βώδι.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (έντρομος)
Πούθε να κάνω τώρα εγώ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Κ' εγώ που θα το σκάσω;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Φύλαξε, Ιερέα μου{38}, κ' εγώ θα σε κεράσω
κρασί, να πιής μαζύ μου
ΞΑΝΘΙΑΣ
Χανόμαστε, Ηρακλή μου!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Άνθρωπε, σε παρακαλώ αφ' της προσκλήσεις της πολλές,
και τώνομα του Ηρακλή μη μου το ξαναλές.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Θέλεις Διόνυσο λοιπόν [και πάλι να σε βγάλω];
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Να λες και τούτο τώνομα λιγώτερ' από τάλλο.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Για έλ', αφέντη, από δω, και τράβ' αυτόν το δρόμο.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τι τρέχει;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Πάρε θάρρος πεια, [και άφησε τον τρόμο]•
τώρα καλά την έχουμε, όπου μπορεί να ειπούμε
κ' εμείς σαν τον [ηθοποιό] Ηγέλοχο: «θωρούμε
γαλήν' υπό τα κύματα »! {39} Μπόμπιρας [κι' όλα], πάνε.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αλήθεια ; όρκο κάνε!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Στο Δία!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ξανακάμε τον.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Στο Δία•
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μια φορά
και πάλι.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μά τον Δία!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ωχ! τρανή μου συφορά!
τι κιτρινάδα έλαβα στο πρόσωπο μεγάλη!
ΞΑΝΘΙΑΣ (δεικνύων τον Ιερέα) {40}
Και τον [κοκκινομάλλη] {41}
τον ιερέα κύτταξε, που γίνηκε στο χρώμα
πειο κόκκινος ακόμα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αχ! από που τα βάσανα μου πέσαν στο κεφάλι,
και ποιος θεός εβάλθηκε λοιπόν να με ξεβγάλη ;
Μη το «παλάτι του Διός» που λένε τον αιθέρα
ή «το ποδάρι του καιρού». {42}
ΞΑΝΘΙΑΣ
(παρατηρών προς τα παρασκήνια και αποτεινόμενος προς τον Διόνυσον)
Ε, ε!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (ανησύχως)
Τ' είν' αυτού πέρα ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Δεν άκουσες;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ν' ακούσω τι;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Τον ήχο μιας φλογέρας.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αλήθεια• κάποιος μυστικός μ' εχτύπησεν αγέρας
που έχει και μια μυρουδιά,
σαν νάρχεται από δαδιά.
Στάσου ν' ακούσουμε καλά• [το μόνο που θα πράξουμε
θα είνε] να λουφάξουμε.
(Λαμβάνουν αμφότεροι πλαγίαν τινά θέσιν εις το δεξιόν πρόσθιον της σκηνής
και ακροώνται).
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ (έσωθεν)
Ίακχε! {43} ω Ίακχε!
Ίακχε! ω Ίακχε!
ΞΑΝΘΙΑΣ (ιδία προς τον Διόνυσον)
Άκουσ', αφέντη, άκουσε... θα παίζουν με φλογέρα
αυτοί που μυηθήκανε{44} [και βρίσκοντ' εδώ πέρα]
—κατά που είπ' ο Ηρακλής—και τραγουδούνε τώρα
κι' αυτοί εδώ τον Ίακχο, ωσάν το Διαγόρα. {45}
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Έτσι θαρρώ• μα πειό καλά θα ήταν να ησυχάσουμε,
να μάθουμε τι γίνεται και λέξι να μη χάσουμε.
(Ακροώνται. — Εισέρχεται ο Χορός των Μυστών αριστερόθεν και λαμβάνει θέσιν
επί της σκηνής• όλοι κρατούν δάδας ανημμένας)

{37} Έ μ π ο υ σ α: εμυθολογείτο ως δαίμων φασματώδης αποστελλόμενος υπό
της Εκάτης προς εκφόβισιν των οδοιπορούντων την νύκτα• κατ' άλλους ήτο
μονόπους, ή ενίπους, εξ ου το όνομα• κατ' άλλους δε εναλλάσσουσα μορφάς,
ως και ανωτέρω σημειούται, ή ταυτόσημος της Εκάτης, ως εν τη απολεσθείση
κωμωδία του ιδίου Αρ. «Ταγηνισταίς», αναφέρεται, κατά τον Σχολιαστήν.
Απέδωκα ανωτέρω την λέξιν διά της συγχρόνου Μπόμπιρας, καθ' όσον είνε αυτή
η ιδία η λέξις Έ μ π ο υ σ α, ανταποκρινομένη εις την γαλλικήν vαmpire και
εις την ιταλικήν vαmpiro, εξ ης επανήλθεν εις την καθ' ημάς ομιλουμένην
υπό την παραφθοράν β ό μ π ι ρ α ς-—-μ π ό μ π ι ρ α ς. Παρά τω Έλλην λαώ
ο Μπόμπιρας είνε δαίμων (νάνος) ροφών το αίμα των βρεφών.
{38} Ενταύθα διπλή υπόθεσις: ή ακολουθεί τον Διόνυσον ιερεύς, προς ον
αποτείνεται ούτος, ή ότι ο Διόνυσος στρέφεται από της σκηνής προς τον εν
τω ακροατηρίω ευρισκόμενον ιερέα του Διονύσου και αποτείνεται προς αυτόν
διά την επίτασιν της κωμικότητος της σκηνής• η δευτέρα υπόθεσις είνε και η
πιθανωτέρα, καθόσον η πρώτη εις ουδένα στηρίζεται προηγούμενον υπαινιγμόν
εν τω κειμένω.
{39} Παρωδεί ενταύθα ο Αρ. κακόζηλον στίχον του Ευριπίδου εν Ορέστη (269)
« εκ κυμάτων γαρ αύθις αυ γαλήν' ορώ»
τον οποίον και ο Πλάτων κατακρίνει• τον στίχον τούτον κατά την παράστασιν
του Ορέστου εν Αθήναις ο υποκρινόμενος τον ήρωα τραγικός υποκριτής
Ηγέλοχος τόσον κακώς απήγγειλεν, ώστε αντί της λέξεως γ α λ ή ν (α), την
οποίαν ενόει ο ποιητής, ηκούσθη η λέξις γ α λ ή ν, αιτιατική της λ. γαλή.
{40} Ανάγεται εις την προηγουμένην μου σημείωσιν {38}, ότι ο Διόνυσος
δεικνύει τον μεταξύ των θεατών Ιερέα του Διονύσου.
{41} Πολλαί επεξηγήσεις υπάρχουν της φράσεως ταύτης παρά τοις Σχολιασταίς:
τινές λέγουν ότι ο ιερεύς του Διονύσου ήτο πυρρός το χρώμα, συσχετίζοντες
τούτο προς το του Ευπόλιδος, ονομάζοντος τον ιερέα του Διον. αιγόπυρρον• ο
Αρίσταρχος εννοεί τον ίδιον Ξανθίαν, έχοντα το όνομα εκ του χρώματος της
κόμης. Αναφέρεται δε και ετέρα επεξήγησις, ότι ο Ξανθίας, «εκκαλύψας το
αιδοίον είπε τούτο, προς το επυρρίασε παίζων• πυρρόν γαρ ήν και το
αιδοίον» (Σχολιαστής).
{42} Παρωδεί και πάλιν στίχους του Ευριπίδου, ως αναφέρεται και εν τη
σημειώσει μου {39}
{43} Ίακχος: επώνυμον του Βάκχου, (ή άλλης υποχθονίας θετότητος), τον
οποίον επεκαλούντο κατά τα Ελευσίνια Μυστήρια.
{44} Εννοεί τον χορόν των μεμυημένων εις τα Ελευσίνια Μυστήρια.
{45} Ποιητής και φιλόσοφος Μήλιος άθεος, καταδικασθείς επί εξυβρίσει και
ασεβεία προς τα Ελευσίνια Μυστήρια. Περί τούτου ιδέ και σημείωσιν εις την
μετάφρασίν μου των «Ορνίθων» έκδοσιν Φέξη, 1910, σελ. 91.

ΣΚΗΝΗ Δ'.
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ
Ίακχε! που εδώ πέρα μεγαλότιμο έχεις θρόνο,
— Ίακχε! ω Ίακχε!—
έλα με τους αγιασμένους τους συντρόφους σου και μόνο,
έλα στήσε το χορό
στο λιβάδι [το ιερό],
το πολύκαρπο στεφάνι, που έχεις βάλη
ένα γύρω στο κεφάλι,
έλα, τίναξε το κάτω,
πουν' από μυρτιές γεμάτο,
και μαζύ μ' εμάς τους μύστες κτύπα πόδι ζωηρό
εις τον άγιο αυτό χορό,
τον γεμάτον από χάρες, τον αγνό, τον ιερό.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Θεία και πολυτίμητη της Δήμητρας κοπέλλα! {46}
μια ευωδία, τρέλλα,
μου έφθασεν ως εδώ νά...
από κρεάτα χοιρινά!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ήσυχα• θα κάνης έτσι
αν θα φας και κοκορέτσι;
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ
Σήκω, τίναχτ' της λαμπάδες που κρατείς
φλογισμένες μέσ' στο χέρι,
για να φωτισθή ο λειμώνας απ' το φως της τελετής
και να λάμψη σαν αστέρι.
Τα γεροντικά τεντώνουν
γόνατα, και ξανανειώνουν •
κ' η τιμές η ιερές
της παληές και φοβερές
λύπες διώχνουν και τους πόνους
από περασμένους χρόνους.
Έλα, τη λαμπάδα κράτει
και με το ρυθμό περπάτει,
ευτυχής, ξανανειωμένος,
για να φωτισθή ο λειμώνας του χορού ο ανθισμένος.
(ΗΜΙΧΟΡΟΣ)
Ας φύγη απ' αυτά τα μέρη
όποιος τα λόγια μου δεν ξέρει
κι' ούτ' έχει σκέψι καθαρή, κι' όσοι δεν ήσαν χορευτές
εις των Μουσών της τελετές,
ούτ' έμαθαν τη γλώσσα εκείνου
του ταυροφάγου του Κρατίνου, {47}
κι' όσοι αστειότητες γυρεύουν
ξετοπισμένες και χαζές,
και γύρω απ'τους βωμούς λοχεύουν
για να τους έλθη ένας μεζές {48}
ή εχθρική οποίος αφίνει
στάσι, και δεν την καταλεί,
κ' η κοινωνία δεν του δίνει
τιμή κ' υπόληψι πολλή,
αλλά κι' ο ίδιος κάνει στάσεις
κι' ανάβει έχθρα φοβερή,
οπού να βρίσκη περιστάσεις
για να κερδίζη ό,τι μπορεί• ή σε καιρό, που όλ' η χώρα
σε δυστυχίες υποφέρει,
ως άρχοντας δέχεται δώρα, ή και της πόλεως προσφέρει
φρούριον στον εχθρό, ή πλοίον,
κι' όπως αυτός ο Θωρυκίων,{49}
που εικοστή μας έχει βάλη,
ο φορομπήχτης! ένα-ένα
τραβάει ταπαγορευμένα
από την Αίγινα να βγάλη,
πίσσα, [πανιά], πετσιά, λινάρι,
η Επίδαυρος για να τα πάρη
η οποίος πάλι κατορθώση
άλλον [πειο πλούσιο] να 'πείση
και χρήμα στον εχθρό να δώση
το στόλο του για να βοηθήση,
ή εχθρός είνε της Εκάτης
και τους χορούς της τραγουδάει
τους κυκλικούς στ' αγάλματά της,
ή ρήτορας, που έχει φάη
το χρήμα κάθε ποιητή
και κοροϊδείες τούχουν ψάλη
στου Διονύσου τη μεγάλη
πατροπαράδοτη γιορτή.
'Σ αυτούς όλους καθαρά
λέω με φωνή μεγάλη
και για δεύτερη φορά
και για τρίτη λέω πάλι:
ας τραβούν απ' τους χορούς
των μυστών τους ιερούς.
Σεις ωδές να πήτε θείες
μέσα στης ολονυχτίες,
όπως πρέπουνε 'ς αυτή
την [ατέλειωτη] γιορτή.
(ΗΜΙΧΟΡΟΣ)
Με θάρρος ας προβαίνη
καθείς, και με ρυθμό ποδιών,
στην αγκαλιά των λιβαδιών
την πολυανθισμένη,
ψέλνοντας, και μ' αστεία
και κάθε κοροϊδεία•
κ' εκεί όπου θα πάη
θα βρη πολλά να φάη.
Μα έμβα μέσα να υψώσης τώρα
με δόξες και τραγούδια [γιορτινά],
την Σώτειρα θεά, την Αθηνά,
όπου 'ς αυτήν τη χώρα
τη σωτηρία πάντοτε στέλλει,
κι' ο Θωρυκίων αν δεν το θέλη.
Ελάτε τώρα πάλι
κι' άλλα τραγούδι' αρχίσετε
με ύμνους θείους να στολίσετε
τη Δήμητρα την καρπερή και τη μεγάλη.
Έλα, ω Δήμητρα, κυρά,
στα όργια τα ιερά
και τους χορούς σου σώσε!
Δύναμι έλα δώσε,
[που να μπορώ]
ολομερής να παίζω και να τραβώ χορό,
πολλά να λέω κάθε φορά
και χωρατά και σοβαρά•
και όταν άξια, [με τη δύναμί σου]
και παίξω και γελάσω στη γιορτή σου,
και της νίκης να μπορέσω
το στεφάνι να φορέσω.
Και τον θεό παρακαλέστε τούτο
με άλλον ύμνον ιερό,
οπού της ωμορφιάς έχει τον πλούτο
και συντροφεύει το χορό.
Ίακχε πολυτίμητε! τραγούδι να ζητήσης
για τούτη τη γιορτή γλυκό, κ' έλα ν' ακολουθήσης
μαζύ με τη θεά και συ, και ν' αποδείξης πάλι
πως δεν σου φέρνουν κούρασι κ' οι δρόμοι οι μεγάλοι.
Ίακχε φιλοχορευτή! έλα μαζύ μ' εμένα!
όπου, για γέλια, μας φορείς κουρέλια και σχισμένα.
και ρούχα και ‘ποδήματα, {50}
και, δίχως έξοδα πολλά,
παιγνίδια κάνουμε τρελλά
και του χορού πηδήματα
Ίακχε φιλοχορευτή! έλα μαζύ μ' εμένα•
επήρε τώρα ένα
η ματιά μου κοριτσάκι,
που παίζει κάπου δω κοντά, μ' ώμορφο προσωπάκι,
κι' απ' τα πουκαμισάκια του,
που φαίνονται σκασμένα,
πετιώνται τα βυζάκια του,
Ίακχε φιλοχορευτή! έλα μαζύ μ' εμένα!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μ' αρέσουνε η συντροφιές και θέλω με παιγνίδια
και με χορούς να βρίσκωμαι μ'αυτή. {51}
ΞΑΝΘΙΑΣ
Κ' εγώ τα ίδια.
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ
Θέλετε τον Αρχίδαμο να κοροϊδέψουμε μαζύ,
που χρόνια ολόκληρα εφτά μέσα στην πόλι τώρα ζη,
μα δεν του φύτρωσε κανείς
ακόμα συγγενής, {52}
που κάνει το δημαγωγό στους πεθαμένους τώρα
πούχ η απάνω χώρα, {53}
κι' έχει στη μοχθηρία
παρμένα τα πρωτεία ;
Ξέρω και για τον Κλεισθένη {54}
που στους τάφους των ηρώων [στον Κεραμεικό πηδά]
κι' από πάνου τους πηγαίνει
και τα γένεια του τραβάει, και τον κώλο του μαδά•
που σκυμμένος μια φορά
είχε κλάψη φοβερά
προσκαλώντας το Σ ε γ ά μ η, {55}
που είνε' ένας ψωλοτρίφτης, και το γυιό του Α λ ο γ ο γ ά μ η,
όπως λένε τον Καλλία,
οπού και στη ναυμαχία
μέρος θέλοντας να πάρη,
εφορτώθηκε στη ράχη ένα λιονταριού τομάρι.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
(προς τον χορόν, εξερχόμενος της κρύπτης του)
Δεν μας λέτε πού ο Πλούτων κατοικεί; είμαστε ξένοι
και οι δυο νεοφερμένοι.
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ
Ούτε μακρυά από δώθε, ούτε να ξαναρωτήσης:
βρίσκεσαι μπροστά στη θύρα [που μπορείς και να κτυπήσης]
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (προς τον Ξανθίαν)
Ε, παιδί! και πάλι [δρόμο]•
πάρ' τα στρώματα στο νώμο.
ΞΑΝΘΙΑΣ
(εγείρων το φορτίον του με κόπον)
Ωχ! αυτό το σύρε κι' έλα θα τραβήξη τάχ' ακόμα ;
«Διός Κόρινθος» {56} χωμένος μήπως βρίσκεται στο στρώμα;
(Εξέρχεται δεξιόθεν με το φορτίον του ακολουθών τον Διόνυσον)

{46} Εννοεί την Περσεφόνην.
{47} Ο Κρατίνος ήτο κωμικός ποιητής, σατυρίσας με πολλήν ελευθεροστομίαν
και δριμύτητα τας αθηναϊκάς ασχημίας, σκωπτόμενος και από τον Αρ. ως
μαλθακός και μέθυσος• διά τούτο δε ο ποιητής αποδίδει αυτώ και τον τίτλον
του Ταυροφάγου, όστις είνε επίθετον του Βάκχου, ως θεού του οίνου ή διότι
εθύετο εις αυτόν ταύρος, ή διότι οι νικηταί εις τα Διονύσια ελάμβανον
ταύρον ως βραβείον.
{48} Βωμολόχοι εκαλούντο οι περί τους βωμούς ιστάμενοι πειναλέοι, οι
οποίοι διά διαφόρων αστειοτήτων και χυδαιοτήτων προεκάλουν την προσοχήν
των θυτών, εκλιπαρούντες τεμάχια ή εντόσθια των σφαγίων• εκ τούτου και η
λέξις βωμολοχία.
{49} Στρατηγός κατά την εποχήν του Πελοποννησιακού πολέμου, κατηγορούμενος
επί προδοσία, της οποίας τας λεπτομερείας βλέπει ο αναγνώστης εν τω
κειμένω.
{50} Υπαινίσσεται ενταύθα ο Αρ. την πενιχρότητα των παραστάσεων των
θεατρικών έργων κατά τα Διονύσια, ελλείψει πλουσίων χορηγών.
{51} Εννοεί την κορασίδα, περί ης ανωτέρω.
{52} Αθηναίος δημαγωγός, κωμωδούμενος και ως ξένος, όστις πολιτογραφηθείς,
επί επτά ολόκληρα έτη δεν είχεν αποκτήση συγγενείς— (φράτορας)• ενταύθα
παίζει ο Αρ. με την λέξιν φράτορες και φ ρ α σ τ ή ρ ε ς (=οι οδόντες του
ποιδίου) λέγων: «ος επταετής ών ουκ έφυσε φ ρ α τ ο ρ α ς», όπως ημείς θα
ελέγομεν εις άλλην συνεκδοχήν τραπεζίτας.
{53} Εννοεί τους Αθηναίους.
{54} Σατυρίζει τούτον ο Αρ. κατά κόρον ως φαυλόβιον εις τας πλείστας των
κωμωδιών του.
{55} Σ ε β ί ν ο ς: όνομα πλαστόν εκ του σ έ και β ι ν ώ,
(=συνουσιάζομαι)• ομοίαν έπλασε κατωτέρω και την λέξιν ι π π ο β ί ν ο ς,
εκ του β ι ν ώ — ί π π ο ν, ή ως ίππος, ην απέδωκα δια της ανωτέρω εν τω
κειμένω λέξεως.
{56} Παροιμία επί των επαναλαμβανόντων τα αυτά πράγματα, προελθούσα εκ του
μύθου, ότι ο Κόρινθος, υιός του Διός έκτισε την ομώνυμον πόλιν, αποθανόντα
δε οι Κορίνθιοι τον ετίμησαν ως θεόν• οι δε Κερκυραίοι, άποικοι των
Κορινθίων όντες και αποστατήσαντες, εδέχοντο καθ' εκάστην προτροπάς παρά
των Κορινθίων ν' αφοσιωθώσιν εις την μητρόπολιν διά πρέσβεων, οίτινες
επανελάμβανον συνεχώς «μέμνησθε του Διός Κορίνθου» μέχρις ότου οι
Κερκυραίοι, απήλασαν τους κήρυκας δια ραβδισμών λέγοντες: «παίε, παίε του
Διός Κόρινθον»!

ΣΚΗΝΗ Ε'.
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ
Εμπρός! σύρετε τώρα το χορό
τον κυκλικό και ιερό,
παίζοντας στ' ανθοσκέπαστα εκεί
της Δήμητρας λιβάδια,
όσοι έχετε την άδεια
για τη γιορτή τη θεϊκή.
Κ' εγώ με της γυναίκες και της κόρες,
οπού για τη θεά περνούν ολονυχτίας ώρες,
στον ίδιο τον καιρό
το φως θα φέρνω το ιερό.
Με τους δικούς μας τρόπους,
μέσα στους ανθισμένους
και ροδοσκεπασμένους
των λιβαδιών μας τόπους,
πάμε, οι ώμορφοι χοροί να γίνουν,
που ευτυχισμένες Μοίρες διευθύνουν.
Για μας που μυηθήκαμε
και πάντοτε φερθήκαμε
σε ξένους και πολίτας μας με τρόπο ευγενικό,
ο ήλιος είνε' ευχάριστος κ' είνε το φως γλυκό.
(Εκκινούν και διασχίζουν βραδέως την σκηνήν με τας λαμπάδας εις τας
χείρας, υπό τον ήχον μουσικής μελωδίας).{57}
ΑΥΛΑΙΑ

{57} Επειδή αι συνθήκαι της από σκηνής σημερινού θεάτρου παραστάσεως
απαιτούν δράσιν, το Δεύτερον τούτο μέρος δύναται να συγχωνευθή με το
επόμενον, αφού περικοπούν τα χορικά τα αναγόμενα εις πρόσωπα ωρισμένα,
τοποθετηθή δε εξ αρχής το Ανάκτορον του Πλούτωνος επί της σκηνής και
έναντι το μικρόν ξενοδοχείον της Πανδοκευτρίας.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
Επί της σκηνής βλέπει η πρόσοψις και η θύρα του Ανακτόρου του
Πλούτωνος.—-Αριστερά προς το παρασκήνιον μικρός οικίσκος της Ξενοδόχου.—
Εισέρχεται ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ, ακολουθούμενος από τον ΞΑΝΘΙΑΝ, φορτωμένον πάντοτε
τα στρώματα.
ΣΚΗΝΗ Α'.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ—ΞΑΝΘΙΑΣ και μετά στιγμήν ΑΙΑΚΟΣ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Πες μου, πώς θα κτυπήσουμε τη θύρα; με ποιόν τρόπο ;
της θύρες τάχα πως κτυπούν εδώ, 'ς αυτόν τον τόπο ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μη χάνης και την ώρα σου• κτύπα τη θύρα δυνατά,
σαν έχης σχήμα Ηρακλή και τα φορέματα σου αυτά.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (κτυπών την θύραν)
Παιδί! παιδί!
(εξέρχεται ο ΑΙΑΚΟΣ {58})
ΑΙΑΚΟΣ
(εκπληττόμενος επί τη θέα του Διονύσου ως Ηρακλέους)
Ποιος είν' αυτός;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (με στόμφον)
Ο Ηρακλής ο δυνατός.
ΑΙΑΚΟΣ(μετ' οργής)
Ω σιχαμένε τολμηρέ, και ω ξεντροπιασμένε!
ω μολυσμένε! μιαρέ και χιλιοσιχαμένε!
που έπνιξες και, φεύγοντας, πήρες από δω χάμου
το σκύλλο μας τον Κέρβερο, που είχα φύλακά μου.
Μα τώρα επιάσθης στα γερά,
και θα σου φτιάσουνε φρουρά
του ποταμού Αχέρωνα ο ματωμένος βράχος,
και τα σκυλλιά του Κωκυτού, {59} που τρέχουνε με τάχος,
και τούτ' η πέτρα της Στυγός {60} με την καρδιά τη μαύρη,
κ' η Εκατοντακέφαλη Οχιά,{61} που τώρα θαύρη
τα σπλάγχνα σου να σχίση,
κ' η Σμύρνα η Ταρτήσια {62} πλεμόνι δεν θ' αφήση
αξέθαφτο 'ς εσένα•
και τάντερα και τα νεφρά τα δυο σου ματωμένα
Γοργόνες η Τιθράσιες {63} θα σου τα χύσουν έξω
να τα κατασπαράξουνε! 'Σ αυτές κ' εγώ θα τρέξω!
(Εξέρχεται του Ανακτόρου και απέρχεται ταχέως.—Ο Διόνυσος εκ του φόβου του
αφοδεύει επί της σκηνής)

{58} Αιακός: υιός του Διός και της Αιγίνης, από της όποιας έλαβε το όνομα
και η ομώνυμος νήσος. Εβασίλευσε με τόσην δικαιοσύνην, ώστε μετά θάνατον
εμυθολογήθη ως αποτελέσας μέρος του τριπλού δικαστηρίου του Άδου, του
οποίου εκράτει και τας κλείδας.
{59} Ποταμός του Άδου.
{60} Πηγή της Αρκαδίας, της οποίας τα ύδωρ, ως εκ της ψυχρότητάς του,
εθεωρείτο θανατηφόρον. Εις την πηγήν ταύτην ώμνυον τον φρικτότερον όρκον.
{61} Θηρίον του Άδου, το οποίον εφαντάσθη πρώτος ο Ευριπίδης εις τον
«Θησέα».
{62} Ταρτησία Μύραινα: Φοβερά δαίμων. Την ωνόμασε Ταρτησίαν κατά κωμικήν
συνεκδοχήν, καθόσον αι Ταρτήσιαι γαλαί εθεωρούντο ως αι μεγαλοσωμότεραι
του καιρού εκείνου. Η Τάρτησος ήτο πόλις της Ιβηρίας παρά την Άορνον
λίμνην, η δε Μ ύ ρ α ι ν α είνε είδος θαλασσίου ιχθύος, κοινώς παρ' ημίν
σμύρνα.
{63} Διπλή απόδοσις: Ή από ομωνύμου δήμου της Αττικής πενομένου και κακού,
ανήκοντος εις την Αγηίδα φυλήν, ή από του Τιθρασίου, τόπου της Λιβύης,
ένθα μυθολογείται ότι διητώντο αι Γοργόνες.

Πρώτο μέρος

Μέρος Δεύτερο

Το παλιότερο κόλπο mind-control

2010-02-19T21:02:00.000+02:00

Του Λουκά Καβακόπουλου πηγή: Αντιδόγμα

Το σημαντικότερο κόλπο όλων εκείνων που προσπαθούν να ελέγξουν την ανθρωπότητα από το παρασκήνιο είναι το παλιό κόλπο του «πες-πες».
Ο δρ. Γιόζεφ Γκέμπελς, ο άνθρωπος που τα ψέματά του πίστεψε ένας ολόκληρος λαός εκατομμυρίων, ο μέγας αυτός δάσκαλος του ψέματος και άρχοντας της φημολογίας, ο πραγματικός μάγος που έπαιζε στα δάχτυλα τη μαγική τέχνη της δημιουργίας και του χειρισμού των «νοητικών οντοτήτων», των memes, το έλεγε ξεκάθαρα:

Η πιο ευφυής τεχνική προπαγάνδας δεν θα έχει επιτυχία εκτός κι αν υπακούει συνέχεια σε μια βασική αρχή: Πρέπει να περιορίζεται σε λίγες, στοιχειώδεις ιδέες και να τις επαναλαμβάνει ξανά και ξανά».

Πόσα πράγματα πιστέψαμε ότι είναι αναντίρρητες αλήθειες, επειδή μας τα είπαν ξανά και ξανά… σκεφτείτε τα.
Όλες μας σχεδόν οι πεποιθήσεις είναι προϊόντα επανάληψης και όχι έρευνας ή προβληματισμού…

Πιστεύετε π.χ. στην παντοδυναμία των Μασόνων; Το ψάξατε; Μάλλον όχι, απλώς το ακούσατε από «πολλές πηγές» και κάποια στιγμή αρχίσατε να το επαναλαμβάνετε και εσείς.
Πιστεύετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν τα μυστικά της τηλεπάθειας και της τηλεκίνησης και όλων αυτών των θαυμαστών ικανοτήτων που υποτίθεται ότι κάποιοι κατέχουν; Το ψάξατε; Μάλλον όχι, το ακούσατε απλώς από «πολλές πηγές».
Πιστεύετε ότι «τα πάντα δουλεύουν με μέσον»; Το ψάξατε; Όχι, απλώς το ακούσατε από πολλές πηγές και το επαναλάβατε… και στο τέλος αρχίσατε να ψάχνετε και εσείς για μέσον.

Ο Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον βελτίωσε το ρητό του Γκέμπελς και το έκανε «Ό,τι σου λέω τρεις φορές είναι αλήθεια».

Γιατί λέω «βελτίωσε»; Γιατί πραγματικά πλησίασε με αυτό πολύ καλύτερα το τι συμβαίνει πραγματικά, τουλάχιστον για την εποχή που το είπε, στις αρχές της δεκαετίας του 1970 (θα εξηγήσω παρακάτω γιατί το περιορίζω στην εποχή εκείνη).

Ο Γουίλσον με αυτό το ρητό αναφέρεται στη δύναμη της φημολογίας. Και ήξερε ότι δεν χρειάζεται ολόκληρο «υπουργείο προπαγάνδας» για να κατασκευάσεις έναν νοητικό ιό.
Φτάνει να κατασκευάσεις έξυπνα αυτό τον ιό και να τον «φυτέψεις» στα σωστά σημεία, χρησιμοποιώντας, ει δυνατόν, «γόνιμο έδαφος».
Αν ο νοητικός ιός είναι καλοφτιαγμένος, φτάνουν 3 φορές να τον πεις, δεν χρειάζονται 1003, και κάποιοι ανόητοι θα τον πιστέψουν και θα αρχίσουν να τον διαδίδουν από μόνοι τους…
Σκεφτείτε τα διάφορα ψέματα που έχουν φυτευθεί στο μυαλό μας, εκμεταλλευόμενα το γόνιμο έδαφος των αναγκών μας, των ελπίδων μας, της ανοησίας μας, της έλλειψης ενημέρωσης και γνώσης…

Σ’ αυτό το κειμενάκι όμως θέλω να πω ότι βλέπω με μεγάλη μου χαρά, πώς όλα αυτά μοιάζουν να φτάνουν σε ένα τέλος.
Το μαγικό κολπάκι του «πες-πες» αρχίζει πλέον να μην πιάνει και πολλές από τις νοητικές οντότητες που μας παγίδευαν επί πολλά χρόνια αρχίζουν να πεθαίνουν.

Πεθαίνουν άραγε εξαιτίας του υπερπληθυσμού τους; Ή μήπως εξαιτίας του νέου κυνισμού και της ιδεολογικής απομυθοποίησης που συμβαίνει στην εποχή μας;
Ή μήπως γιατί καμιά φήμη δεν μπορεί να επιβιώσει όταν περνά από τα «40 κύματα» της υπερ-πληροφοριακής μας εποχής, στην οποία σχεδόν τα πάντα μπορούν εύκολα να διαψευστούν ή να επιβεβαιωθούν;

Όλα αυτά ισχύουν εξίσου. Όμως σημασία έχει ότι πεθαίνουν. Πεθαίνουν οι νοητικοί ιοί όπως η παντοδυναμία διάφορων παράξενων οργανώσεων, πεθαίνουν τα μεταφυσικά ψέματα που υποτίθεται ότι δίνουν ισχύ σε διάφορες επικίνδυνες και βασισμένες στο γκεμπελικό δόγμα πολιτικές πεποιθήσεις όπως ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, πεθαίνουν οι «πολιτικά ορθές» και υποτίθεται «επιστημονικές» ανοησίες που εξυπηρετούσαν συμφέροντα εταιρειών και κυβερνήσεων. Και αν δεν πεθαίνουν μόνα τους, πεθαίνουν γιατί μπαίνουν στο στόχαστρο πολλών ανθρώπων που έχουν αποφασίσει να «απεντομώσουν» το ανθρώπινο μυαλό…

Αυτός είναι ο σκοπός του antidogma.gr. Να βρούμε τα νοητικά έντομα που έχουν κάνει φωλιά μέσα στο κεφάλι μας, και να τα ξηλώσουμε μια και καλή.
Όχι να τα «αποσιωπήσουμε», όπως κάνουν μερικοί, ούτε να βάλουμε στη θέση τους διάφορα νέα ζιζάνια, εξίσου ψεύτικα με τα προηγούμενα.

Αλλά να δούμε με ανοιχτά μάτια τι είναι αυτό που πιστεύουμε, γιατί το πιστεύουμε, και να καταλάβουμε αν κάνουμε καλά που το πιστεύουμε…

Η ενέργεια των αρχαίων ιερών ναών!

2010-02-19T18:02:00.003+02:00

Alvin Holm είναι καθηγητής Αρχιτεκτονικής στην Pensylvania και λάτρης της αρχαίας Ελλάδας. Ευρισκόμενος στη χώρα μας για να μιλήσει σε συνέδριο στη Σαμοθράκη με θέμα τα "Καβείρια Μυστήρια" , μίλησε στις Pyles και το Γιάννη Μούτσο, για τις αόρατες δυνάμεις που κρύβει μέσα της η αρχαία αρχιτεκτονική και η επίδραση που έχουν στον ψυχισμό αλλά και στο σώμα μας οι αρχαίοι ναοί.

"Οι αρχαίοι ναοί, εμπεριέχουν τον Θεό"

Alvin Holm : "Οι ναοί εμπεριέχουν τον Θεό ή τη Θεά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και μας επηρεάζουν όπως συμβαίνει και με ένα μουσικό όργανο, σε ένα υπόκωφο επίπεδο. Η αντήχηση της γης βρίσκει αγωγό τους κίονες οι οποίοι λειτουργούν σαν μπαταρίες. Αυτές με την σειρά τους παράγουν ένα είδος ενέργειας και μας επηρεάζουν χωρίς όμως εμείς να το γνωρίζουμε. Όταν κανείς πλησιάζει μεταξύ αυτών των κιόνων μπορεί να νιώσει την ένταση.
Μπορείς να κλείσεις τα μάτια και να περάσεις μεταξύ των κιόνων γνωρίζοντας ότι κάτι συμβαίνει. Υπάρχει η γενική υπόθεση ότι πρόκειται για θεραπευτικά κέντρα ακόμη και αν δεν ασκληπιείο. Εδώ λαμβάνει χώρα η θεραπεία, είτε αυτή είναι ψυχική, πνευματική η φυσική. Όταν βρίσκεσαι κοντά σε ναό δεν είναι αναγκαίο να μπεις μέσα. Αρκεί να σταθείς μπροστά ή δίπλα στο ναό ή καλύτερα μεταξύ των κιόνων και θα νιώσεις την αναταραχή μέσα στο σώμα σου να μεταφράζεται σε αρμονία".
Στο απόσπασμα που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε τον καθηγητή Alvin Holm αλλά και τον αρχαιολόγο κ. Δημήτρη Μάτσα οποίος περιγράφει πώς έγινε η αρπαγή της "Νίκη της Σαμοθράκης"!

Το μυστικό της ιερής γεωμετρίας

Alvin Holm : "Οι ναοί βρίσκονται σε συγκεκριμένα σημεία. Δεν είναι κάθε σημείο κατάλληλο. Σημεία όπου η ενέργεια είναι αντιληπτή από την υπερευαίσθητη ψυχή. Οι ναοί είναι κατασκευασμένοι έτσι ώστε να ενισχύουν αυτές τις ενέργειες. Σήμερα, αν και δεν είμαι ο μόνος που σκέφτεται κατά αυτό τον τρόπο, αν και εφαρμόζω τις αρχές αυτές στους ναούς, μου φαίνεται πως πρόκειται για μια πολύ χαμηλή αντήχηση της τάξης των 8 χερτζ. 7.9 χερτζ πολύ χαμηλό επίπεδο κάτω από το όριο αντίληψης το οποίο λαμβάνεται μόνο από το σώμα μας και μόνο υποσυνείδητα".

Πως αναγνώριζαν οι αρχαίοι έλληνες τους ιερούς τόπους δύναμης

Alvin Holm : "Πολύ πριν τους έλληνες η ανθρωπότητα σε κάθε μέρος τους κόσμου κατανόησε πως ορισμένα πετρώματα κάθετα τοποθετημένα ήταν σημαντικά. Βάζοντας τα χέρια γύρω τους κατανόησαν την ενέργειά τους. Η σπουδαία συμβολή των ελλήνων ήταν να βελτιστοποιήσουν και να καθορίσουν αυτές τις αναλογίες όπως αυτές του βιολιού Συνεπώς δεν γίνεται καμία βελτίωση στους ναούς του 4ου-5ου αιώνα. Ήταν τόσο καλοφτιαγμένοι που δεν υπήρχε περιθώριο βελτίωσης. Επιπλέον αυτό αποτυπώνεται και καθορίζεται στα μαθηματικά".

Γιατί νιώθουμε περίεργα στους αρχαίους τόπους λατρείας;

Alvin Holm : "Μερική ευθύνη φέρει η τοποθεσία. Υπάρχουν ιδιαίτερες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο που συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα και πολλά από αυτά δεν είναι μαρκαρισμένα με ναούς, άλλα με πέτρινους κύκλους. Η ελληνική και πάλι επιτυχία αφορά στην βελτιστοποίηση τους. Δεν πρόκειται πλέον για ορθούς ασμίλευτους λίθους στο έδαφος αλλά για μια μπαταρία πετρωμάτων.
Η αρχαία αυτή πολύτιμη γνώση αποδίδεται κυρίως στον Πυθαγόρα για τον οποίο πολλοί υποστηρίζουν πως μελετούσε πρότερη γνώση, ενώ κάποιοι άλλοι λένε ότι η γνώση προήρθε από τη Μεσόγειο και έπειτα διασκορπίστηκε. Άλλοι μιλάνε για γνώση που ήρθε από τον βορρά. Ωστόσο η γνώση αυτή σαφώς ξεπερνά τον άνθρωπο. Η επιτυχία ωστόσο παραμένει πως αυτοί οι άνθρωποι μπόρεσαν να αντιληφθούν την τάξη του σύμπαντος και πως αυτό αναπνέει, τον ρυθμό της γης".

πηγή: www.pyles.tv

Ποια είναι η ιστορική πραγματικότητα για το «Κρυφό Σχολειό» ;

2010-02-19T17:19:00.002+02:00

Θα ήθελα να συζητήσουμε την ερώτηση του τίτλου.
Αρκετοί είναι αυτοί που σήμερα αμφιβάλλουν αν ο δημοφιλής θρύλος αντιστοιχεί σε πραγματικότητα.
Θα ήθελα λοιπόν, πρώτα από όλα, να συζητήσουμε ποια είναι τα στοιχεία που μας φανερώνουν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία απαγόρευε τα σχολεία.
Επίσης, πρέπει να αναρωτηθούμε είναι αν η οργάνωση και η λειτουργία των σχολείων ήταν δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε τοπικού-εθνικού αρχηγού (πατριάρχη).
Αναγνώριζαν οι Οθωμανοί την εξουσία τοπικών/εθνικών αρχηγών ή όχι; ( Αυτή είναι μια σημαντική ερώτηση, γιατί ξέρουμε ότι η «αυτοκρατορική» δομή της Οθ. Αυτ. δεν αμφισβητούσε τα θρησκευτικά και εθνικά δικαιώματα, ούτε τους τοπικούς άρχοντες, με σκοπό να διατηρείται έτσι η συνοχή της και να είναι πιο ήσυχοι οι υποτελείς της).
Τι πρέπει να συμπεράνουμε λοιπόν αν αναγνώριζαν ένα είδος εθνικής αυτοδιάθεσης, και ταυτόχρονα δεν απαγόρευαν τα σχολεία;
Δεν θέλω να καταλήξω στο εύκολο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε το «κρυφό σχολειό». Θέλω όμως να δούμε τα ιστορικά στοιχεία και να συζητήσουμε τι ακριβώς συνέβαινε τα 400 χρόνια της σκλαβιάς…

πηγή: αντιδόγμα

Ανοιχτη επιστολή της Ομαδας Εψιλον

2010-02-19T17:06:00.002+02:00

«Ελυμπίοις ρήμμασι πειθόμενοι
Τριπτολέμω Κέλευσιν Αγγέλλειν τοις Έλλησι»
Μετά την πρόσφατη αναζωπύρωση του θέματος σχετικά με την Ομάδα «Ε», την περίεργη δράση ατόμων και κινήσεων, και τη δραστηριότητα που παρατηρείται τελευταία στο διαδίκτυο, οφείλουμε να ενημερώσουμε, εσάς και τους αναγνώστες σας, σε απλά και κατανοητά Ελληνικά, για τα κάτωθι:
Οι συνεχείς και ύποπτοι ισχυρισμοί για την «Ε» που προέρχονται από τεκτονικές στοές, παραεθνικά εξουσιαστικά κέντρα, άσχετους κύκλους αρχαιόφιλων, οπαδών μικρών ελληνοκεντρικών ομάδων, παραεκκλησιαστικούς κύκλους, μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών, παρακρατικές και εθνικιστικές ομάδες, δεν ανταποκρίνονται σε καμιά περίπτωση στην πραγματικότητα.
Κατά την έρευνά σας, θα έχετε παρατηρήσει και εσείς μία έντονα επιθετική αρνητική δυσφήμιση του προφίλ των «Ε» μέσω μεθοδευμένων και κατευθυνόμενων ενεργειών, μέσω εκπομπών, δημοσιευμάτων, με άσχετες απόψεις, με υποανώφελες συζητήσεις, με ψευδείς κατηγορίες, συνεχή καπήλευση του ονόματος της Έψιλον, κλπ. Όλα αυτά μόνο σκοπό έχουν την προσπάθεια για απόκτηση ταυτότητας από ανασφαλή άτομα, τον πλουτισμό εις βάρος των αφελών, την πατριδοκαπηλία και τον επί σκοπώ αποπροσανατολισμό της παγκόσμιας κοινής γνώμης και την αποκοίμιση και μη εγρήγορση των Ελλήνων.
Η «Ε» δεν χρειάζεται και δεν επιθύμησε ποτέ αυτού του είδους τη δημοσιότητα. Αντίθετα τη θεωρεί ανώφελη, επικίνδυνη, ύποπτη και υποκινούμενη. Οποιαδήποτε πραγματική αποκάλυψη, θα γίνει μέσω της ίδιας της Ομάδας. Κανένα μεμονωμένο άτομο που θα ισχυριστεί αυτή τη δημοσιότητα δεν έχει την έγκριση της «Ε».
Απαξιώνουν την «Ε» όσοι την παρουσιάζουν ως μια μικρή, περιστασιακή και τοπικού επιπέδου οργάνωση. Όταν η Έψιλον θα εμφανιστεί στην Ελλάδα, κάτι που πρόκειται να γίνει σύντομα, θα αποκαλυφθεί ως μια συνδυασμένη και άψογα οργανωμένη μεγάλη κίνηση, με συλλογική δραστηριότητα, και με συνταρακτικές αποκαλύψεις και κινήσεις σε κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και επιστημονικό επίπεδο.
Υπάρχουν σκοτεινοί και ύποπτοι κύκλοι που έχουν ξεκινήσει την πιο ξεδιάντροπη και οργανωμένη επίθεση στις ρίζες και το βάθος του Ελληνικού Πνεύματος, με στόχο κυρίως την ΠΑΙΔΕΙΑ και τη ΝΕΟΛΑΙΑ. Έχουν διακαή πόθο και επιθυμούν λυσσαλέα τη γελοιοποίηση και την απαξίωση των «Ε» και των Ιδανικών της με όποιο τρόπο και μέσον διαθέτουν.
Οδήγησαν τους νέους σήμερα να ντρέπονται να εκφράσουν την οποιοδήποτε θετική τους άποψη περί Ελληνικού, με το φόβο της γελοιοποίησης, της περιθωριοποίησης και του γραφικού. Προωθούν στη θέση του Οράματος και των Ιδανικών έναν στείρο ορθολογισμό, ένα υποκινούμενο σύστημα αποχαύνωσης και ελέγχου των μαζών, ένα ελεγχόμενο αντιχριστιανισμό, μια ύποπτη και αδίστακτη διαπλοκή, έναν επιβαλλόμενο δήθεν φιλελευθερισμό, έναν κατευθυνόμενο υπερκαταναλωτισμό και μία κακώς εννοούμενη δήθεν πρόοδο.
Προειδοποιούμε τους σκοτεινούς και κατευθυνόμενους αυτούς κύκλους ότι το μυθικό προφίλ της «Ε» δεν μπορεί να σβήσει με τέτοια τεχνάσματα, όπως δεν μπόρεσε στους αιώνες που πέρασαν να φθαρεί, επειδή ο θρύλος έχει φωλιάσει για τα καλά στις καρδιές των Ελλήνων. Η απήχησή της στα λαϊκά στρώματα δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι ο Ελληνικός λαός έχει βάλει για τα καλά στην καρδιά του την «Ε».
Η «Ε» δεν είναι απλά ένας αστικός θρύλος που σβήνει, που πολεμά ή αντιμάχεται άθλια τεχνάσματα. Δεν είναι παρα-μύθιο αλλά πραγματικότητα, που από στόμα σε στόμα μπήκε στις καρδιές των Ελλήνων και έγινε ελπίδα για τις μελλοντικές γενιές. Καλύπτει τις προσδοκίες των Ελλήνων, αλλά και όλων των υπολοίπων θετικών και υγιώς σκεπτόμενων ανθρώπων παγκοσμίως, για πρόοδο και ευημερία της ανθρωπότητας, για ισονομία, αδελφοσύνη, μόρφωση, ελευθερία του σκεπτόμενου ατόμου, για δημοκρατικές αρχές, παγκόσμια ισορροπία, διάδοση και διάσωση της πολιτιστικής και όχι μόνο, κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Αποτελεί τον πονοκέφαλο των στενόμυαλων, αρρωστημένων και απ’ την αρχή καταδικασμένων σκοτεινών κέντρων εξουσίας και των υποχθόνιων εκπεσόντων «οντοτήτων» και των υπηρετών τους!
Η «Ε» προσπαθεί να εξισορροπήσει τα πράγματα στον παγκόσμιο χάρτη, αόρατα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, ταμπέλες, προεδρεία, γραφεία, στοές, ναούς, οργανώσεις, ομάδες, γραμματείς και αντιπροσώπους.
Κανείς δεν λέει ποτέ από μόνος του ότι είναι «Ε» ή ότι ανήκει σ’ αυτήν. Όποιος αυτό πράττει προσπαθεί απλά να καπηλευτεί την «Ε» για ίδιον όφελος.
Η «Ε» ξεκινά από την αρχαιότητα, βασισμένη στον «Πυθαγόρειο Μυστικό Κώδικα» και με διάφορες παραλλαγές. Όμως με κοινό σκοπό, φτάνει στις μέρες μας, πιο σύγχρονη και ανανεωμένη.
Ήταν η «Εν τω Παν» αρχή των Πυθαγορείων. Ήταν η «Αόρατος Αρχή» πίσω από τη «Φιλική Εταιρεία». Ήταν ο εμπνευστής του Αδαμάντιου Κοραή και της «Εθνικής Εταιρείας» για το εθνικό σχέδιο επιβίωσης της Ελλάδας, ενάντια στα συμφέροντα και στις βλέψεις των «μεγάλων» και σκοτεινών δυνάμεων. Ήταν το κίνητρο του Παύλου Μελά για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Ήταν το όραμα του Καποδίστρια και όλων των μεγάλων πνευμάτων που γέννησε αυτός ο τόπος.
Σήμερα είναι ο αόρατος γίγαντας, που σκοπό του έχει να εξισορροπεί τα πράγματα διεθνώς, για το καλό της Ανθρωπότητας, της παγκόσμιας Ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, της ατομικής και συλλογικής ευημερίας των απανταχού Ελλήνων και το καλό ολοκλήρου του θετικού κόσμου.
Η ιεραρχία της δομείται με το σύστημα «Τρίγωνο – Αστέρας – Τρίγωνα» και είναι στηριγμένη στις αρχαιοελληνικές αρχές της Δημοκρατίας και στον «Πυθαγόρειο Μυστικό Κώδικα». Κανείς δεν εγκαταλείπει την «Ε», ούτε αποσύρεται από αυτή. Μέχρι τον βιολογικό του θάνατο παραμένει μέλος.
Η μύηση και η ένταξη στην «Ε» γίνεται σε τέσσερα επίπεδα. Επιλογή λόγω γνώσεων, λόγω μετοχής στο Ελληνικό πνεύμα (δηλαδή στην παιδεία, στην γλώσσα και στον πολιτισμό), λόγω εχεμύθειας και μυστικότητας, και τέλος λόγω της προσέγγισης στο υπερβατικό «Εποπτικό» επίπεδο.
Η «Ε» δεν διαβάλλεται, δεν πλήγεται. Τα μέλη της οδηγούνται να γνωρίσουν τις ανώτερες συμπαντικές αλήθειες και αξίες που την διέπουν. Αποκτώντας την πλήρη γνώση και συναίσθηση της πανανθρώπινης αποστολής της, όλοι οι συμμετέχοντες γίνονται παντοτινοί υπερασπιστές της, ακόμη και αν τα κίνητρά τους ήταν διαφορετικά κατά την ένταξή τους.
Τα μέλη της «Ε» είναι οικονομικά ανεξάρτητα, λόγω των θέσεων που κατέχουν ή της ιδιότητας που φέρουν, και είναι υπεράνω υποψίας σε όλο τον κόσμο. Είναι άτομα υψηλής αντιληπτικότητας και ιδιαίτερων ικανοτήτων.
Πριν μυηθούν στην «Ε» και μπουν στο πρώτο τους «Τρίγωνο», μετά από σύσταση δύο παλαιότερων μελών, τους οποίους και μόνο αυτούς γνωρίζουν, έχουν περάσει από σημαντικές και ποικίλες καταστάσεις, θέσεις, οργανώσεις, στοές, μυστικές αδελφότητες, μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλα πανεπιστήμια, διεθνή ερευνητικά κέντρα, αποκτώντας την απαιτούμενη πείρα και τις γνωριμίες. Οι ιδιαίτεροι και ικανοί που επιλέγονται για να γίνουν μελλοντικά μέλη της «Ε», παρακολουθούνται επισταμένα εν αγνοία τους, και μόνο αν δεν διαφθαρούν από το χρήμα και την εξουσία που τους δίνονται απλόχερα ως μυστική δοκιμασία, σε 15 χρόνια περίπου μετά την επιλογή τους, περνούν στο τελικό μυητικό στάδιο της «Πύλης» και λαμβάνουν το χρίσμα της «Ε» άνωθεν.
Οι «Ε» είναι εφευρέτες, επιστήμονες, ερευνητές τεχνολογικού και θεωρητικού επιπέδου, στρατιωτικοί, συγγραφείς, φιλόσοφοι, επιχειρηματίες. Ζουν παρ’ όλα αυτά, ως απλοί καθημερινοί άνθρωποι, οι οποίοι συνδέονται και αναγνωρίζονται ψυχικά και τους οποίους συγχρονικές συμπτώσεις τους οδηγούν στον διακαή πόθο αναζήτησης του Καλέσματος. Ο λόγος τους έχει πάντοτε ιδιαίτερη δύναμη στο «Συμβούλιο του Αστέρα».
Η «Ε» διαθέτει ασύμβατη και συμβατή τεχνογνωσία και τεχνολογία, πολύ προχωρημένη για τα σημερινά δεδομένα, την οποία η ανθρωπότητα δεν είναι ακόμη ώριμη για να δεχτεί και να διαχειριστεί.
Το επιστημονικό προσωπικό της «Ε» έχει μετουσιώσει την επιστημονική φαντασία σε πραγματικότητα. Εφαρμογές και τεχνολογίες που έχουν δρομολογηθεί για να δοθούν στην ανθρωπότητα σε 50 ή 100 χρόνια από σήμερα, είναι ήδη στη διάθεση της «Ε».
Επίσης διεξάγει συνεχώς πειράματα τα οποία δεν γίνονται αντιληπτά παρά από ελάχιστους. Π.χ. για τα πειράματά της στον αέρα χρησιμοποιούνται τα πολεμικά αεροσκάφη της γείτονος χώρας κατά τον χρόνο των παραβιάσεων του εθνικού μας εναέριου χώρου και οι ύποπτοι αεροδιάδρομοι «υπερπτήσης».
Οι πληθυσμοί όλων των χωρών μελετούνται προσεκτικά και έχουν εντοπιστεί οι λεπτές κομβικές κινήσεις εκείνες που θα μετατρέψουν την αρνητική ταλάντωση των σημερινών σκοτεινών «κέντρων εξουσίας» τους σε δύναμη αφύπνισής τους.
Μερικές από τις πιο συμβατικές αμυντικές εφευρέσεις, όπως και τεχνολογικά συστήματα, έχουν αποκαλυφθεί και δημοσιευθεί ήδη σε ανεξάρτητα έντυπα.
Η αποκάλυψη του ονόματος της «Ε» στο ευρύ κοινό είναι αλήθεια ότι έγινε από τον ερευνητή-συγγραφέα Ιωάννη Φουράκη. Σταδιακά έφτασαν στα χέρια του κωδικοποιημένα έγγραφα που έφεραν το έμβλημα του τρίτου δελφικού «Ε». Η επιλογή του έγινε για διάφορους λόγους που δεν είναι επί της παρούσης να συζητηθούν. Λόγω όμως του ότι δεν κάλυψε την υποχρεωτική απαίτηση της απόλυτης εχεμύθειας και μυστικότητας, καθώς και εξαιτίας των συζητήσεών του για την «Ε» σε άτομα που ουδεμία σχέση έχουν με αυτήν, δεν μυήθηκε στο εποπτικό επίπεδο και του επιβλήθηκαν κυρώσεις κατά το παρελθόν. Σήμερα ο ίδιος κινείται απλά στο πρώτο επίπεδο της πυραμίδος των «Ε».
Κάποιες αποκαλύψεις είχαν γίνει, μεταξύ άλλων, και στον τεχνολογικό ερευνητή Γεώργιο Γκιόλβα, του οποίου κάποιες εργασίες υποστηρίχθηκαν πράγματι από την «Ε» πριν πολλά χρόνια. Όμως, ύποπτοι κύκλοι κατάφεραν να παρασύρουν και να χρησιμοποιήσουν τον γέροντα πλέον ερευνητή, με σκοπό την κατευθυνόμενη απαξίωση και γελοιοποίηση του πανανθρώπινου κινήματος της «Ε». Οι όποιες μέσω Γκιόλβα δημοσιοποιήσεις έγιναν, υποτιθέμενων ονομάτων και υποτιθέμενων ενεργειών της «Ε», ήταν ψευδείς.
Ως προς τα θέματα της θρησκείας, πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η «Ε» δεν είναι θρησκευτική οργάνωση. Δέχεται έναν ανώτερο και φιλοσοφικό Θεό, υπέρτατο Κύριο των συμπαντικών κόσμων. Σε καμιά περίπτωση δεν αντιμάχεται το υγιές ορθόδοξο πνεύμα και τον «Θείο Λόγο» όλων των θρησκειών. Εν τούτοις δεν αναμειγνύεται σε θρησκευτικά δόγματα και στο πνευματικό πιστεύω του καθενός. Προϋποθέτει όμως την ικανότητα αντίληψης και έρευνας ανωτέρων αρχών, δυνάμεων, ενεργειών, πέραν των ως σήμερα αποδεκτών.
Η «Ε» είναι θερμοκοιτίδα επιστήμης και μη συμβατικής τεχνογνωσίας και τεχνολογίας. Είναι ο οικουμενικός θερμός-πυρήνας αντίστασης και άμυνας της θετικής Ανθρωπότητας στις έξωθεν και έσωθεν απειλές.
Το ότι θέλουν όλοι να την υιοθετήσουν ή να την υποδυθούν, είναι θετικό για αυτήν.
Μόνο δόγμα της «Ε» είναι η ιεράρχηση της παγκόσμιας κοινωνίας με μέτρο, χωρίς ακρότητες και υπερβολικό πλουτισμό, χωρίς καταστροφή της μεσαίας τάξης και εξαθλίωση και υποδούλωση της εργατικής τάξης. Επιδιώκει την αυτογνωσία, την αυτοβελτίωση και την εξέλιξη του ανθρώπου ατομικά, κοινωνικά και συμπαντικά.
Αυτό που γίνεται σήμερα από σκοτεινά κέντρα με σκοπό την εξαθλίωση, την υποτέλεια και τον έλεγχο των λαών, κάτω από μια ελεγχόμενη, σκοτεινή και ύποπτη παγκόσμια υπερκυβέρνηση μιας δήθεν «Νέας Τάξης», με όχημα το άρμα μιας παγκοσμιοποίησης αρνητικής ταλάντωσης, υπερκαταναλωτισμού, ακρίβειας, πολέμων και ασύδοτου κέρδους κάποιων «εκλεκτών» σε βάρος των πολλών, δεν έχει μέτρο.
Η ανισότητα αυτή, αν οι αλαζόνες σκοταδιστές και οι «εξουσίες» της Γης δεν αλλάξουν τακτική και αν δεν συμμαζευτούν, αποσύροντας τα άπληστα και ματαιόδοξα σχέδια της υπερεξουσίας, του ελέγχου των ανθρώπων, της αποχαύνωσης, της ρομποτοποίησης, της καταστροφής του πλανήτη, του περιβάλλοντος, του κλίματος, της εκμετάλλευσης, της μετάλλαξης και μόλυνσης των φυσικών πόρων, του ασύδοτου υπερβολικού πλουτισμού εις βάρος της ανθρωπότητας και του πλανήτη, θα φέρει σύντομα ένα νέο Ολοκαύτωμα. Σπέρνοντας πυρηνικά σε όλη την υφήλιο μας οδηγούν στην καταστροφή.
Ας όμως προσέξουν: «Υπάρχει κίνδυνος Κεραυνού ακόμα και εν αιθρία».
Φανερά πια πολεμούν την Ελλάδα μέσω των υποστηρικτών τους, κτυπώντας τη ρίζα του έθνους μας, που δεν είναι άλλη από τη γλώσσα, την παιδεία και τη νεολαία. Προσπαθούν να διαφθείρουν τους νέους, την παράδοση, τη γλώσσα, τις ελληνικές επιχειρήσεις και τον πολιτισμό μας.
Το γενικό σχέδιο είναι να ρίξουν τα ελληνόπουλα στα πάσης φύσεως χημικά και ηθικά ναρκωτικά. Να μη γνωρίζουν που βρίσκονται γεωγραφικά. Να μη μαθαίνουν την πάνω από 17.000 ετών ιστορία του τόπου τους, που γέννησε την Έρευνα, την Αρετή, την Επιστήμη, την Φιλοσοφία, τις Τέχνες και τον παγκόσμιο Πολιτισμό.
Θέλουν να μετατρέψουν τους πολυεπίπεδους φιλοσοφικά Δώδεκα Θεούς του Ολύμπου σε «Νεφιλίμ» και άλλου χαμηλού επιπέδου απαξιωτικά ευφυολογήματα. Θέλουν να μετατρέψουν τη γεμάτη με μυστικιστικά νοήματα Αγία Τριάδα σε παραμύθια για μικρά παιδιά, και με αυτόν τον τρόπο να ακυρώσουν και να σταματήσουν τη μεταλαμπάδευση πανάρχαιων αληθειών στον Ελληνισμό και την Ανθρωπότητα.
Η αναλγησία της επιστημονικής κοινότητας, των οσφιοκαμπτών «δασκάλων» και «καθηγητάδων» που το αντικείμενο τους είναι η Ιστορία, η γεωγραφία, η ανθρωπολογία, η εθνολογία, των πνευματικών ταγών της δήθεν διανόησης, δεν έχει προηγούμενο. Η «Ε» τους κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Είναι συνυπεύθυνοι στο έγκλημα που συντελείται εσκεμμένα τα τελευταία χρόνια.
Η «Ε» έχει ως προτεραιότητα να αφυπνίσει τα λαϊκά στρώματα, ώστε να μην εφησυχάζουν και να μη σταματούν να εργάζονται για το προσωπικό τους καλό, αλλά και το συνολικό Καλό της Ανθρωπότητας. Κανείς δεν πρέπει να περιμένει την «Ε» να τον σώσει με τα υποτιθέμενα διαστημόπλοιά της. Δεν πρέπει να περιμένει οντότητες από το διάστημα ή υπερκόσμιους σωτήρες, αλλά η δική του συμμετοχή στην αντίσταση και αντίδραση στα δρώμενα, να είναι αυτή που θα του δώσει τη λύτρωση. Η «Ε» αποκαλύπτεται μόνο σε εκείνους που έχουν φτάσει στο απαραίτητο επίπεδο για να την αντικρίσουν στην αληθινή της διάσταση. Δεν επιθυμεί οπαδούς και υποχείρια, αλλά άξιους, ελεύθερους και ανεξάρτητους συμπολεμιστές.
Η «Ε» επηρεάζει από τα παρασκήνια σημαντικές καταστάσεις οι οποίες δεν είναι ορατές στο ευρύ κοινό. Τους καιρούς που θα ακολουθήσουν σκοπεύει να κάνει την παρουσία της όλο και πιο αισθητή, αλλά και να στηρίξει κάποιες προσεκτικά επιλεγμένες επώνυμες προσπάθειες. Τμήματα της δικτύωσής της θα αρχίσουν να γίνονται όλο και πιο φανερά.
Έχετε όμως υπόψη σας, ότι ταυτόχρονα γίνεται και θα γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια παραπληροφόρησης και παραπλάνησης του πλήθους από φερέφωνα των αρνητικών δυνάμεων που θέλουν να γελοιοποιήσουν ή να καπηλευθούν το έργο της «Ε». Αυτή η παραπλάνηση θα είναι εύκολο να εντοπιστεί από τους έχοντες γνώση, καθώς δεν θα τηρεί τις αξίες και τα ιδανικά που διέπουν αναγκαστικά όλα τα επίπεδα της δράσης των «Ε».
Αυτά που συμβαίνουν σήμερα σε όλο τον πλανήτη, με το προσωπείο μιας «παγκόσμιας κρίσης», όπως και οι δολοφονικές πράξεις λαών επί λαών στη Μέση Ανατολή και αλλού, δεν είναι παρά οι τελευταίες απέλπιδες τρομοκρατικές προσπάθειες της αποτυχημένης «Νέας Τάξης» που καταρρέει, ώστε να αποδείξει την ισχύ και την αναγκαιότητά της. Είναι όμως ανίσχυρη μπροστά σ’ αυτά που έρχονται στο άμεσο μέλλον. Η κατάλυση της δύναμής της είναι δεδομένη και άμεση.
Η τεχνολογία και η γνώση που έχει στην κατοχή της η «Ε» δεν είναι για συμβατικούς πολέμους στα πλαίσια του πλανήτη μας και δεν θα στραφεί ποτέ ενάντια σε Ανθρώπους. Θα χρειαστεί για την άμυνα της Ανθρωπότητας απέναντι σε κινδύνους από το Διάστημα, και για να αντιμετωπιστούν οι πολλαπλοί κίνδυνοι και οι προκλήσεις που μας περιμένουν καθώς θα κάνουμε το Μεγάλο Βήμα προς την ενσωμάτωσή μας στο γαλαξιακό πολιτισμό που μας περιμένει «εκεί έξω».
Ο έχων ΩΤΑ ακούει και ΝΟΥΝ νοήτω.
Έλληνες μην εφησυχάζετε. Μη δέχεστε την ελεγχόμενη και επιβαλλόμενη «δημοκρατία του καναπέ και της τηλεόρασης». Μη δέχεστε αδιαμαρτύρητα την ωμή βία και την καταστροφή του πλανήτη άπραγοι.
Γρηγορείτε. Συσπειρωθείτε. Σκεφτείτε.
Αντισταθείτε, ατομικά και ομαδικά, σε κάθε τι το σκοτεινό και ύποπτο. Εσείς κρατάτε τα κλειδιά του μέλλοντος σας.
Εσείς είστε οι Υγιείς και Φωτεινοί απόγονοι και κληρονόμοι των Ουρανών.
«Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία»
«Τοις κείνων ρήμμασι πειθόμενοι».

Η Ιστορία των Δελφών

2010-02-19T16:00:00.000+02:00

Σύμφωνα με τον μύθο, οι Δελφοί, το πιο σημαντικό ιερό της Ελλάδος, ήταν το κέντρο του κόσμου, γιατί σ' αυτό εδώ το μέρος συναντήθηκαν οι δύο αετοί, όταν ο Δίας τους άφησε ελεύθερους, τον έναν από την ανατολή και τον άλλον από την δύση.Το μαντείο αρχικά ανήκε στην θεά Γαία, και μόνο όταν ο Απόλλων σκότωσε το παιδί της, το ερπετό Πίθων, έγινε ο δικός του οίκος λατρείας.Ένας άλλος μύθος μας λέει, ότι ο Απόλλων μεταμορφώθηκε σε δελφίνι και οδήγησε ένα Κρητικό πλοίο στο μέρος αυτό, καθοδηγώντας τους ναυτικούς να χτίσουν εκεί το ιερό του (οι Δελφοί πήραν το όνομα τους από την αρχαϊκή λέξη δελφίς = δελφίνι.

Οι Δελφοί αναδείχθηκαν κατά τον έβδομο αιώνα π.Χ., όταν έγινε το κέντρο της Αμφικτιονικής Συμμαχίας.Το 585 π.Χ., ο τύραννος Κλεισθένης της Σικυώνος απελευθέρωσε τους Δελφούς από την πόλη της Κρίσσας και την κώμη της Κίρρας, οι οποίες επέβαλαν υπέρογκα ποσά στους επισκέπτες που έφθαναν στο λιμάνι τους, για να ζητήσουν την βοήθεια του μαντείου και πολλές φορές τους λήστευαν.Με την βοήθεια της Αμφικτιονικής Συμμαχίας (Αθηναίων, Θεσσαλών κτλ.), ο Κλεισθένης απέκλεισε το λιμάνι της με τον στόλο των Σικυωνίων και μετά από μακρά πολιορκία, η οποία κράτησε δέκα χρόνια, κατέλαβε και κατέστρεψε ολοσχερώς την Κίρρα (πρώτος ιερός πόλεμος 595-585 π.Χ.).

Ο Κλεισθένης έχτισε καινούργιο θησαυροφυλάκιο και διοργάνωσε τους Πυθικούς Αγώνες μεγαλειωδώς, κάθε τέσσαρα χρόνια, σαν τους αγώνες της Ολυμπίας (από ένα μόνο μουσικό άθλημα, πρόσθεσε αρματοδρομίες, πυγμαχία, τρέξιμο, κλπ.). Το ιερό ανατέθηκε στην προστασία της Συμμαχίας, η οποία τώρα ονομάσθηκε και Δελφική Αμφικτιονία.Όταν οι Πέρσες εισέβαλαν στην Ελλάδα, ο Ξέρξης έστειλε μεγάλη δύναμη στους Δελφούς (Σεπτέμβριος του 480 π.Χ.), με σκοπό να τους λεηλατήσουν.

Όταν το έμαθαν οι κάτοικοι των Δελφών, προσπάθησαν να απομακρύνουν τους θησαυρούς του ιερού, αλλά αυτό απαγορεύτηκε από τον θεό.Τα ιερά όπλα, τα οποία ήταν κρεμασμένα σε ένα κελί μέσα στο εσωτερικό του ναού και ήταν μεγάλη ιεροσυλία να τα αγγίξεις, βρέθηκαν έξω από την πόρτα του κελιού, σαν ο θεός να επενέβη, για να δώσει τα όπλα στους υπερασπιστές. Όταν όμως οι Πέρσες ανέβηκαν την πλαγιά του Παρνασσού και έφθασαν στον ναό της Προνοίας Αθηνάς, ξέσπασε ραγδαία βροχή και μια θύελλα τρομακτική, με δυνατές βροντές και κεραυνούς και ένας τρομερός θόρυβος ακούστηκε από δύο πελώριους βράχους, που ξεκόλλησαν από τις Φαιδριάδες. Πελώρια κομμάτια βράχων κατρακύλησαν από τον Παρνασσό και δυνατές κραυγές ακούστηκαν από το ιερό της Αθηνάς. Οι βράχοι πέφτοντας επάνω στους Πέρσες, προκάλεσαν μεγάλη καταστροφή και οι επιζώντες έφυγαν με πανικό, κυνηγημένοι όπως είπαν αργότερα από δύο υπερφυσικούς πολεμιστές. Οι ιερείς αργότερα βεβαίωσαν ότι οι δύο πολεμιστές ήσαν οι ήρωες Φύλακος και Αυτόνους, των οποίων τα ιερά ήσαν πλησίον.

Ολόκληρη η Ελλάδα έμαθε ότι ο Απόλλων επενέβη και έσωσε το ιερό. Το 356 π.Χ., οι Φωκείς κατέλαβαν την περιοχή και έκλεψαν τα κειμήλια του, μέχρις ότου ο Φίλιππος, βασιλιάς της Μακεδονίας, δέκα χρόνια αργότερα το 346 π.Χ., το απελευθέρωσε.Τα γεγονότα αυτά λεπτομερώς έχουν ως εξής: οι Θηβαίοι κατηγόρησαν τους Φωκείς στην Αμφικτιονική Συμμαχία, ότι κατέλαβαν μια μεγάλη περιοχή από το μαντείο. Η Συμμαχία τους βρήκε ένοχους και τους διέταξε να πληρώσουν ένα μεγάλο πρόστιμο.Οι Φωκείς οι οποίοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν το πρόστιμο, πήραν τα όπλα και διάλεξαν ως αρχηγό τους τον ληστή Φιλόμηλο, ο οποίος κατέλαβε τους Δελφούς και σκότωσε πολλούς από τους ιερείς. Για να δικαιολογήσει τις πράξεις του, διέταξε την Πυθία να βγάλει ένα χρησμό που να λέει, ότι όλα αυτά που έγιναν, ήταν πεπρωμένο να γίνουν. Όταν η Πυθία αρνήθηκε, την ανέβασαν με την βία στο τρίποδο και όπως ήταν τρομοκρατημένη από τις λόγχες των στρατιωτών, είπε: "είσθε ελεύθεροι να κάνετε ότι θέλετε".Μετά από αυτό, ο Φιλόμηλος λεηλάτησε το θησαυροφυλάκιο των Δελφών. Με τα χρήματα που πήρε (αξίας εξήντα εκατομμυρίων Αττικών δραχμών της εποχής), δημιούργησε ένα στρατό με μισθοφόρους και δωροδόκησε πολλούς αρχηγούς Ελληνικών πόλεων.

Η Αμφικτιονική Συμμαχία τους πολέμησε όλους αυτούς, σε ένα πόλεμο που κράτησε δέκα χρόνια. Τον δεύτερο χρόνο του πολέμου, ο Φιλόμηλος αυτοκτόνησε, πέφτοντας σε μια χαράδρα για να αποφύγει την σύλληψη του.Την θέση του πήρε ο αδελφός του Ονόμαρχος, ο οποίος πολέμησε τον βασιλιά Φίλιππο σε πολλές σκληρές μάχες και τον νίκησε, αλλά στο τέλος νικήθηκε από τον Φίλιππο στον Ορχομενό και ξανά στην μεγάλη μάχη του Παγασητικού κόλπου. Έξι χιλιάδες Φωκείς σκοτώθηκαν στην μάχη και άλλους τρεις χιλιάδες αιχμάλωτους, τους πέταξαν στην θάλασσα για να πνιγούν, τιμωρία για την ιεροσυλία.Άλλες χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία των Δελφών είναι:Ο Μέγας Αλέξανδρος παραβίασε την ιερότητα των Δελφών και ανάγκασε την Πυθία να δώσει τον χρησμό που αυτός ήθελε.Το 279 π.Χ., οι Γαλάτες εισέβαλαν στην Ελλάδα και έφθασαν μέχρι τις πύλες των Δελφών, το οποίο σώθηκε από τις πέτρες και τους βράχους που έριξαν οι κάτοικοι, από την τοποθεσία Φαιδριάδες αναγκάζοντας τους να αποσυρθούν.Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής κατοχής, το ιερό υπέστη ζημιές αλλά και ευεργετήθηκε από διάφορους αυτοκράτορες.Ο στρατηγός Σούλα λεηλάτησε την περιοχή, για να πληρώσει τα έξοδα που έκανε για την κατάληψη των Αθηνών.

Ο Αύγουστος και Αδριανός το ευεργέτησαν και ο Ηρώδης ο Αττικός ξανάκτισε το στάδιο.Ο Νέρων πήρε μαζί του στην Ρώμη, 500 αγάλματα από τους Δελφούς.Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη τα πιο καλύτερα έργα.
Ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος έκλεισε το μαντείο και απαγόρευσε την αρχαία λατρεία.Όταν ο Ιουλιανός ο Αποστάτης προσπάθησε να επαναφέρει πίσω την Ελληνική θρησκεία και ζήτησε την συμβουλή του μαντείου, η Πυθία του έδωσε τον ακόλουθο χρησμό: "Πες στον βασιλιά ότι οι τοίχοι έχουν πέσει σε σήψη; Ο Απόλλων δεν έχει πλέον ναό, ούτε προφητείες, ούτε Κασταλία πηγή. Το ρυάκι, που είχε τόσα να πει, έχει στερέψει."Οι Γότθοι και Σλάβοι εισβολείς λεηλάτησαν τους Δελφούς, που είχαν επίσης την ατυχία να το χτυπήσουν και πολλοί καταστρεπτικοί σεισμοί.Το 1891 έως 1893μ.Χ., έγιναν ανασκαφές στους Δελφούς και επαναφέρθηκαν στο φως το Θέατρο, το Στάδιο, το ιερό του Απόλλωνα, τα θησαυροφυλάκια και άλλα κτίρια, μαζί με 6000 επιγραφές από αγάλματα και άλλα έργα.

"Bάτραχοι" Αριστοφάνης (ΜΕΡΟΣ 2)

2010-02-19T15:24:00.001+02:00

ΣΚΗΝΗ Γ’.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ—ΞΑΝΘΙΑΣ και μετ' ολίγον ΝΕΚΡΟΣ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (προς τον Ξανθίαν)
Συ κατέβα τώρα κάτω και τα στρώματά μου φέρε.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Πριν να ξεκαβαλλικέψω
πώς μπορώ να τα μαζέψω;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κάμε γρήγορα σου λέω.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Καλέ άφησε μ' εμένα,
σε παρακαλώ, και πάρε με μισθό νεκρό κανένα,
έτσι κ' έτσι που θα πάη.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κι' αν δεν βρω ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Τότε πηγαίνω.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Καλά λες. Μα να που βγάζουν τώρα κ' ένα παθαμένο.
(Εισέρχονται τέσσαρες νεκροφόροι φέροντες νεκρόν επί σανίδος, προς τον
οποίον αποτείνεται ο Διόνυσος)
Ε! άνθρωπε του λόγου σου! άκουσε, σε παρακαλώ!
'ς εσένα το νεκρό μιλώ!
Μου πηγαίνεις το μπαλότο εις του Πλούτωνος τον τόπο ;
Ο ΝΕΚΡΟΣ
(ημιεγειρόμενος επί του φορείου του)
Πόσο είνε ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Νά, εκείνο.
Ο ΝΕΚΡΟΣ
Θα μου δώσης για τον κόπο
δυο δραχμούλες.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Βρε πειο λίγα δεν γυρεύεις, μα τον Δία ;
Ο ΝΕΚΡΟΣ [προς τους φορείς)
Δρόμο σεις για την κηδεία.
(επαναπίπτει)
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μα για στάσου, ευλογημένε, ίσως γίνη συμφωνία.
Ο ΝΕΚΡΟΣ
Αν δεν δώσης δυο δραχμούλες, λέξι μη μου λες καμμία.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Οβολούς εννηά σου δίνω.
Ο ΝΕΚΡΟΣ (ανακαθήμενος ζωηρώς)
Χωπ! και ζωντανεύω πάλι!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Βρε το θεοσκοτωμένο! δεν του σκάτε το κεφάλι;!
(μετά πείσματος)
Όχι! πάω μοναχός μου!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Για σου! είσαι παλληκάρι!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ας τραβήξουμε στο Χάρο, με το πλοίο να μας πάρη
(Ο νεκρός φέρεται εκ νέου εκτός της σκηνής• ενώ ο Ξανθίας, λαμβάνων επί
ώμου τα στρώματα απέρχεται προς το αυτό μέρος της εξόδου του Νεκρού, σύρων
τον όνον και ακολουθούμενος υπό του Διονύσου).

ΑΥΛΑΙΑ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Όχθη της Αχερουσίας λίμνης, προς την οποίαν φαίνεται προσεγγίζων ο Χάρων
με το πλοιάριόν του. Εισέρχονται ο Ξανθίας και ο Διόνυσος, καθ' ον τρόπον
εξήλθον εις το τέλος του προηγουμένου μέρους.
ΣΚΗΝΗ Α'.
ΧΑΡΩΝ—ΔΙΟΝΥΣΟΣ—ΞΑΝΘΙΑΣ
ΧΑΡΩΝ
(ρίπτων ναυτικήν αρπάγην εις την όχθην)
Προσάροξον!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μπα ' τ' είν' αυτό ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Η λίμνη, μα τον Δία,
οπού μας ειπ' [ο Ηρακλής]• βλέπω και τη σχεδία.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Στον Ποσειδώνα! είνε' αυτός ο Χάρος [πούχει φθάση] ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ε, Χάρο! Χάρο! Χάρο, έ!
ΧΑΡΩΝ
Ποιος ήλθε να περάση
από του κόσμου τα κακά κι' απ' τη σκοτούρα την πολλή
στον κάμπο της Λησμονησιάς και στου γαϊδάρου το μαλλί,{30}
[μακράν απ' τους ανθρώπους],
στου Τάρταρου, στους Κόρακες, στου Κέρβερου τους τόπους;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Εγώ.
ΧΑΡΩΝ
Πέρασε γρήγορα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Το πλοίο σου θα πάρη
το δρόμο «για τους κόρακας ;...» {31}
ΧΑΡΩΝ
Ναι, για δική σου χάρι,
μα το θεό. Μα πέρασε!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (προς τον Ξανθίαν)
Έλα παιδί!
ΧΑΡΩΝ
Το σκλάβο
δεν θα τον παραλάβω,
αν ίσως δεν πολέμησε κι' αυτός στη ναυμαχία,
ελεύθερο το κρέας του να γίνη. {32}
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μα τον Δία
δεν είχα μέρος λάβη
μη έχοντας στα μάτια μου ασθένεια και βλάβη.
ΧΑΡΩΝ
Λοιπόν θα πάρης γύρωθε τη λίμνη αυτή.
ΞΑΝΘΙΑΣ
[Πηγαίνω]•
και πού θα περιμένω;
ΧΑΡΩΝ
Νά, στην Ξερόπετρα {33} εκεί, που οι πεθαμένοι [φαίνονται
και] στέκουν και ξεραίνονται,
και στα Ξενοδοχεία.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ε, καταλαβαίνεις ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Και πολύ.
(φορτωνόμενος τα ρούχα)
Αλλοίμονον και τρισαλλοί!
πώς τό παθ' απ' το σπίτι μου κ εγώ να ξεμυτίσω
και τούτον ν' απαντήσω!
(φεύγει με το δέμα των στρωμάτων).
______________________________________
{30} Ειρωνεία, διά το αχρησιμοποίητον της τριχός του όνου, κατ' ακολουθίαν
δε και δια την αχρηστίαν του Άδου εις τον πρακτικόν σκοπόν της ζωής.
{31} Το ες κ ό ρ α κ α ς ισοδυναμεί, ως γνωστόν, με το σημερινόν «εις τον
Διάβολον» εν τούτοις υπήρχει τόπος ούτω καλούμενος και εις τας Αθήνας εις
τον οποίον έρριπτον ή εφόνευον τους εγκληματίας.
{32} Ιδέ υποσημείωσιν {6}
{33} Α υ ν α ί ο υ λίθος: εκ του αύνος = ξηρός• υπήρχεν και εις τας Αθήνας
βράχος ούτω καλούμενος.
______________________________________
ΣΚΗΝΗ Β'.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ—ΧΑΡΩΝ—ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
ΧΑΡΩΝ
Κάθησε τώρα στο κουπί [την ώρα να μη χάνης]•
(Ο Διόνυσος εισέρχεται εις την σχεδίαν και κάθηται εκ παρεξηγήσεως επί
της κώπης)
και όποιος αγαπάει να μπη, ας έλθη,— Ε, τι κάνεις
αυτού εσύ ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τι κάνω ;
αυτό που μούπες: έκατσα εις το κουπί απάνω.
ΧΑΡΩΝ
Κάθησ' εδώθε, κοιλαρά!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (μετατοπιζόμενος)
Νά!
ΧΑΡΩΝ (οδηγών αυτόν)
Φέρ’ τα χέρια μπρος καλά
και τέντωσε τα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (εκτελών)
Νά!
ΧΑΡΩΝ
Λοιπόν άφησ'τα λόγια τα πολλά•
τράβηξε γρήγορα κουπί και όλο μπρος.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Για στάσου,
πώς θα μπορέσω μόνος μου να σύρω τα κουπιά σου,
πούμ' άπειρος στη θάλασσα, και ούτε μια φορά
στη Σαλαμίνα πήγα ;
ΧΑΡΩΝ
Α, θα μάθης μια χαρά•
σαν θα τραβάς κουπί
θ'ακούς τραγούδια όμορφα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ποιος τάχα θα τα ειπή ;
ΧΑΡΩΝ
Οι κύκνοι θα σου τραγουδούν, κ' οι βάτραχοι, χορός λαμπρός.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Καλά• δος το παράγγελμα.
ΧΑΡΩΝ
Άπωσον! άπωσον! εμπρός!
(Η λέμβος εκκινεί, ακούεται δε αόρατος ο Χορός των Βατράχων).
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Βρεκεκέξ, κοάξ—κοάξ!
βρεκεκέξ, κοάξ—κοάξ!
Παιδιά της βρύσης, ζούμε
στης λίμνης τα νερά,
και ύμνους τραγουδούμε
με αυλούς κάθε φορά,
και με φωνή αρμονική
τραγούδι ψέλνουμε γλυκύ,
—κοάξ —κοάξ! —
για το Βάκχο του Διός,
που στη Νύσα {34} είνε θεός
και στης Λίμνες{35}, στον καιρόν
που τραγούδια μεθυσμένα των Χυτρών των ιερών {36}
ψέλνονται απ' το λαό
στον δικό μου το ναό—
βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Βρε, «Κοάξ-κοάξ» [καϋμένα]!
σεις τραβάτε το χορό σας,
αλλά δεν ρωτάτ' εμένα
που πονώ στο [[κολωνούρι]];
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Βρεκεκέξι, και ξερό σας!
που δεν είσθε τίποτ' άλλο
από 'να «κοάξ» [μεγάλο].
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Τώπες αυτό πολύ καλά,
εσύ, που φτιάνεις τα πολλά.
Η μούσες η γλυκόλυρες εμένα μ' αγαπάν'
και ο κερατοπόδαρος καλαμοπαίχτης Παν•
και στον Απόλλωνα το λυράρη
φέρνω χαρά,
για χάρι
του καλαμιού του τρυφερού, που μέσ' στης λίμνης τα νερά
το τρέφω για τη λύρα—
βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μα εγώ καρούλες [πήρα
κ'] έχω γεμίση όλος•
[τράβα και τράβα το κουπί],
όπου θαρρώ κι' αυτός θα 'πη:
βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Βρεκεκέξ κοάξ-κοάξ!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Πάψε, τραγουδιστάδικη γενηά!
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Θα τραγουδήσουμε
και θα χοροπηδήσουμε
όπως και κάθε μια φορά,
σε μέρες ήλιου καφτερού,
μέσα πηδάμε με χαρά
στης κύππερες [της δροσερές] και στα καλάμια του νερού,
χαρούμενοι, με της γλυκές
ωδές, της κολυμβητικές,—
ή, του Διός γυρεύοντας της μπόρες ν' αποφύγουμε,
δρόμο στης λίμνης το βυθό γρήγορα τότε ανοίγουμε,
και ψάλλουμε κάθε φορά
τραγούδια ταιριασμένα
μαζύ με τα νερά
τα κυματοαφρισμένα—
βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Α! το βρεκεκέξ αυτό
τώρα πεια σας το κρατώ.
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ (ειρωνικώς)
Ω! τι κακό που πάθαμε!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κ' εγώ θα δοκιμάσω
πολύ περσσότερο κακό, απ' το κουπί αν σκάσω.
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ (μετά πείσματος)
Βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Σκούζετε και δεν με μέλει.
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
'Μεις θα σκούζουμ' εδώ πέρα
όσο αντέχει ο λάρυγγάς μας και για όλην την ημέρα---
βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ-!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Όσο κι' αν ξεφωνίσετε
μα δεν θα με νικήσετε!
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Ούτε και συ εμάς μπορείς.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ούτε κ' εμένα πάλι εσείς, γιατί θα σκούζ' ολημερής
το «βρεκεκέξ-κοάξ-κοάξ», ως πού η φωνή να φθάση
και το δικό σας το «κοάξ» στο τέλος] να σκεπάση.
ΧΟΡΟΙ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
Βρεκεκέξ, κοάξ-κοάξ!
(Το ακάτιον του Χάρωνος φθάνει εις την αντιπέραν όχθην. Ο Χορός των
Βατράχων σιγά).
ΔΙΟΝΥΣΟΣ μετ' ανακουφήσεως)
Ε! δεν το καταλάβατε
πως το «κοάξ-κοάξ» αυτό στο τέλος θα το παύατε ;
ΧΑΡΩΝ
Ε! βάλε κάτω το κουπί, άφησ' τους λόγους τους πολλούς,
και βγαίνε!... Δος το ναύλο σου.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
(εγχειρίζων νόμισμα και εξερχόμενος)
Πάρε τους δυο σου οβολούς.
(Ο Χάρων λαμβάνει το νόμισμα και απομακρύνεται με την λέμβον του, ενώ εις
την όχθην εμφανίζεται ο Ξανθίας, φορτωμένος πάντοτε τα στρώματα).
______________________________________
{34} Νύσα: τόπος της Αραβίας, εις τον οποίον ο Διόνυσος εγεννήθη• κατ'
άλλους ο Διόνυσος εκαλείτο Νύσιος από της εν Ινδίαις Νύσης, κατά την
βεβαίωσιν του Φιλοστράτου εν β. Απολλωνίου Τυανέως.
{35} Λίμναι: τόπος ιερός του Διονύσου και ναός εν Αττική.
{36} Χύτροι: εορτή του Βάκχου (και του Ερμού) εν Αθήναις, αγομένη κατά την
τρίτην ημέραν των Ανθεστηρίων εν μηνί Ανθεστηριώνι (Φεβρουάριος προς
Μάρτιον), καθ' ην προσέφερον όσπρια εντός χυτρών. Ετελούντο δε και αγώνες
καλούμενοι «χύτρινοι».
______________________________________

"Βατραχοι" Αριστοφάνης (ΜΕΡΟΣ 1)

2010-02-19T01:10:00.002+02:00

ΠΡΟΣΩΠΑ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (Βάκχος)
ΞΑΝΘΙΑΣ (υπηρέτης)
ΗΡΑΚΛΗΣ
ΕΙΣ ΝΕΚΡΟΣ
ΧΑΡΩΝ
ΑΙΑΚΟΣ κριτής του Άδου
ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ της Περσεφόνης
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
ΠΛΟΥΤΩΝ
ΧΟΡΟΣ ΒΑΤΡΑΧΩΝ
ΧΟΡΟΣ ΜΥΣΤΩΝ
ΠΑΝΔΟΧΕΥΤΡΙΑ (Ξενοδόχος)
(ΠΛΑΘΑΝΗ)
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ
Β Α Τ Ρ Α Χ Ο I
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ
________________________________
Η σκηνή παριστά οδόν τινα παρά την Τίρυνθα, εις την οποίαν βλέπει μικρός
οικίσκος—κατοικία του Ηρακλέους. Εισέρχεται ο Διόνυσος, ενδεδυμένος,
κιτρίνην πολυτελή εσθήτα, άνωθεν αυτής φέρει λεοντήν, εις τους πόδας
κόθορνον θεατρικόν και σύρων ρόπαλον βαρύ, ως Ηρακλής. Ακολουθεί ο Ξανθίας
επί όνου, φέρων επί της ράχεώς του δέμα στρωμνής προσηρμοσμένον επί ξύλου.
_____________________________________

ΣΚΗΝΗ Α'.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ - ΞΑΝΘΙΑΣ
ΞΑΝΘΙΑΣ
Να ειπώ, αφέντη, κάτι τι απ' τα συνηθισμένα
που του θεάτρου οι θεαταί γελάνε ολοένα;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Πες ό,τι θέλεις• πρόσεξε μη βγάλης απ' το στόμα σου
ότι το φόρτωμά σου αυτό ετσάκισε το σώμα σου,
γιατί αρκετά της άκουσα και αυτές της αηδίες
[σε τόσες κωμωδίες {1}]
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ε, άλλο χωρατό να ειπώ κανένα ό,τι λάχη ;

ΙΟΝΥΣΟΣ
Εξ απ' αυτό: « μου τσάκισε το φόρτωμα τη ράχη».
ΞΑΝΘΙΑΣ
Χεμ! τι να ειπώ για χωρατό ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ό,τι αγαπάς, εξ' απ' αυτό.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ποιό ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Απ' τον ένα νώμο σου τραβάς το φόρτωμά σου
στον άλλο νώμο, σαν να θες να κάνης τα κακά σου.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Να μην ειπώ, το πως αυτό το βάρος μ' έχει σπάση,
και αν κανένας δεν βρεθή να μου το κατεβάση
θ' αναγκασθώ να κλάσω ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ούτε κι' αυτό• η όρεξι σαν μούρθη να ξεράσω,
ο ίδιος να το ειπής, εγώ, θα σε παρακαλέσω.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Τότε γιατί τα πράματα στη ράχη μου να θέσω,
μην έχοντας δικαίωμα να ειπώ κ' εγώ αστεία,
καθώς αυτή του Φρύνιχου {2} του Λύκι κι' Αμειψία {3},
που φορτωμένος πάντοτε στης κωμωδίες χώνουνε,
[κι' αστεία ξεφορτώνουνε;]
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Να μην το κάμης, γιατί εγώ και να τ' ακούσω μόνο
τέτοια σαχλά στο θέατρο, μα κι' από ένα χρόνο
περσσότερο μου φαίνεται πως φεύγω γερασμένος.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ωχ! ο δυστυχισμένος!
ο σβέρκος μου τσακίσθηκε και τώρα δεν αντέχω!
κ' έπειτα να μην έχω
δικαίωμα, βρε αδελφέ, να ειπώ και δυο αστεία;!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Έπειτα είνε τεμπελιά τρανή κι' αχαριστία,
Διόνυσος εγώ, θεός,
γυιός του Σταμνίου {4} [του Διός],
να παίρνω τέτοια κούρασι, πεζός να ταξιδεύω,
και να τον έχω αυτόν εδώ να τον κ α β α λ λ ι κ ε ύ ω {5}
για να μην υποφέρη,
και βάρος να μη φέρη.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Και πώς ; δεν φέρνω απάνου μου μια φορτωσιά μεγάλη ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Πώς φέρνεις, βρε, που φέρνεται σε άλλο πράμα πάλι ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Νά, φέρνω αυτά.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τα φέρνεις πώς ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Δεν υποφέρω τάχα;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αυτά τα φέρνει ο γάιδαρος και όχι εσύ, [βρε χάχα]!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μα το θεό, και όμως
ο γάιδαρος δεν τάχει αυτά πούχει ο δικός μου νώμος.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αφού και άλλος φέρνει εσέ, πώς συ το φέρνεις τάχα
το φόρτωμα ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Ξέρω κ' εγώ ; νά, ξέρω αυτό μονάχα:
ο νώμος μου πως έσπασε.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Αφού μου λες εμένα
το πως δεν βρίσκεις όφελος στο γάιδαρο κανένα,
πάρ' τον κι' αυτόν στον ώμο σου.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μωρέ, τι δυστυχία!
που μέρος αν ελάβαινα κ' εγώ στη ναυμαχία
[στης Αργινούσες, που μαζύ πολέμησαν κ' οι δούλοι
και γι' αμοιβή της νίκης τους λευθερωθήκαν ούλοι] {6}
θα σου 'λεγα: βουρλίσου.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Παληάνθρωπε! γκρεμίσου!
γκρεμίσου κάτω! — Έφθασα στην πόρτα τούτη τώρα
που' πρεπε να την κτύπαγα εδώ και τόσην ώρα.
(Κρούει την θύραν).
Ε, παιδί! παιδί!
(Εμφανίζεται ο Ηρακλής εις την θύραν φέρων ωσαύτως λεοντήν και ρόπαλον)
_______________________________________
{1} Ο Αρ. σατυρίζει δια τούτου τους κωμικούς ποιητάς, οι οποίοι
επαρουσίαζον συνεχώς φορτωμένους υπηρέτας επί της σκηνής, και προκαλούντας
με τας μεμψιμοιρίας των τον γέλωτα των θεατών.
{2} Ποιητής ανουσίων και κακομέτρων ποιημάτων, κωμωδούμενος και ως ξένος•
αναφέρονται και άλλοι τρεις Φρύνιχοι, εκτός αυτού.
{3} Ωσαύτως ως τοιούτοι σατυρίζονται ο Λύκις και ο Αμειψίας. Ο τελευταίος
ούτος όμως ενίκησε τον Αρ. εις δύο διαγωνισμούς, των Νεφελών και των
Ορνίθων.
{4} Παρωδεί τον τίτλον του Διός δια του «Σταμνίου», κατά τον τύπον του
Ξενίου, Φιλίου (Διός) κλπ, διότι ο Διόνυσος είνε θεός του οίνου.
{5} «Τούτον δ' οχώ» το «οχώ» επέχει διπλήν έννοιαν ενταύθα σημαίνον: κάμνω
τούτον να ιππεύη, ταυτοχρόνως δε υποσημαίνον και το οχώ=οχεύω
(συνουσιάζομαι), διά τούτο και απεδόθη εις την δημοτικήν διά της λέξεως
«καβαλλικεύω» εις την διπλήν της ωσαύτως σημασίαν.
{6} Μήνας τινάς προ της συγγραφής της κωμωδίας ταύτης είχε συγκροτηθή η εν
Αργινούσαις ναυμαχία, κατά την οποίαν λαβόντες μέρος και οι δούλοι και
επιδείξαντες παραδειγματικήν ανδρείαν, εκηρύχθησαν ελεύθεροι.
_________________________________________

ΣΚΗΝΗ Β'.
ΗΡΑΚΛΗΣ και οι ανωτέρω.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Τι τρέχει ; ποιος κτυπά τη θύρα [πάλι
και με δύναμι μεγάλη]
σαν τον Κένταυρο ; Ποιος είσαι ; μίλησε!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (εξακολουθών να καλή ως έμφοβος)
Παιδί!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Τι τρέχει;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (προς τον Ξανθίαν)
Δεν επρόσεξες ;
ΞΑΝΘΙΑΣ
Τι πράμα ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (δεικνύων τον Ηρακλέα)
Μωρέ φόβο που τον έχει!
ΞΑΝΘΙΑΣ
Θα σε πήρε, μα τον Δία, για ζουρλόν εις την εντέλεια.
ΗΡΑΚΛΗΣ
(παρατηρών περιέργως τον Διόνυσον και γελών)
Δεν μπορώ να τα κρατήσω, μα τη Δήμητρα, τα γέλια•
σφίγγομαι... μα τι να κάνω;... θα γελάσω...δεν αντέχω....
(καγχάζει θορυβωδώς)
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (προς τον Ηρακλέα)
Βρε ευλογημένε, έλα, κι' από σε ανάγκην έχω.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μα μπορεί λοιπόν το γέλιο, αδελφέ να μη με πάρη,
που σε ρούχο από μετάξι{7} βάζεις λιονταριού τομάρι;
Δεν μου λες: ποιά σκέψι τάχα σ' έφερε 'ς αυτά τα μέρη
με τον κόθορνο {8} στο πόδι, με το ρόπαλο στο χέρι;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ξέρεις, ήμουν επιβάτης{9} του Κλεισθένη μέσ' στα πλοία.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μπα! αλήθεια ; και συ μέρος έλαβες στη ναυμαχία ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κ' εβουλιάξαμε και πλοία
δώδεκα ως δεκατρία,
ΗΡΑΚΛΗΣ
Εσείς ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μα τον Απόλλωνα!
ΞΑΝΘΙΑΣ (ειρωνικώς)
Βέβαια• και σε λίγο.
εξύπνησα!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Έτσι λοιπόν, [σαν έτυχε να φύγω]
διαβάζοντας μονάχος μου 'ς εκείνο το ταξίδι
την Ανδρομέδα, [δηλαδή το δράμα του Ευριπίδη],
άξαφνα ένα πόθο
μέσ' στην καρδιά μου νοιώθω,
βάλε με νου σου πόσο.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Πόθο; και πόσος ήτανε ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Πολύ μικρός, να, τόσο...
(κάμνει σχήμα μεγάλου)
μικρός καθώς ο Μόλων.{10}
ΗΡΑΚΛΗΣ
Κι' αυτόν τον πόθον όλον
τον είχες για γυναίκα ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (αρνητικώς)
Μπα!
ΗΡΑΚΛΗΣ
Παιδί;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (ως άνω)
Μπα!
ΗΡΑΚΛΗΣ (με κάποιαν στενοχωρίαν)
[Τι συμβαίνει!]
μήπως... για άνδρα ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ (μετ' αηδίας)
Τατατά!
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μήπως με τον Κλεισθένη...
τη φτιάσατε ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ωχ αδερφέ! την κοροϊδεία πάφ'τη•
μα και γι' αυτό είμ' άσχημα και μέσα μου ανάφτει
τέτοια φωτιά.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Σαν πόση,
βρε αδελφούλη ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τόση,
που είναι απερίγραπτη, μα θα στην εξηγήσω
λιγάκι αλληγορικά•
πες μου θα σ' ερωτήσω:
μήπως και σούρθε όρεξι για φάβα ξαφνικά
καμμιά φορά ;
ΗΡΑΚΛΗΣ (με έκφρασιν λαιμαργίας).
Για φάβα ; ου!... [και μια φορά μονάχα];
χίλιες φορές!
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Να σου δωκα να καταλάβης τάχα,
αυτό που θέλω να σου ειπώ, ή να σου το εξηγήσω
αλλοιώτικα ;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μην ξαναπής το ίδιο πράμα πίσω•
όσο για φάβα, νοιώθω.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τέτοιο λοιπόν αισθάνθηκα μέσ' στη καρδία μου πόθο
γι' αυτόν τον Ευριπίδη.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μπα! [δεν το καταλαβαίνω]•
πόθο αισθάνθης στην καρδιά για ένα πεθαμένο ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
[Κ' επιθυμία μεγάλη],
που δεν μπορεί από το νου κανένας να μου βγάλη
το να μην τρέξω να τον βρω.
ΗΡΑΚΛΗΣ
πού ; κάτω από το χώμα,
στον Άδη ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κι' αν βρισκότανε και παρά κάτω ακόμα.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Καλά• και όλ' αυτά γιατί ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Γυρεύω έναν ποιητή•
κανένα πεια δεν έχουμε, και όσους έχουμ' άφ'τους,
ούτε κι' αξίζει τίποτα κανένας από δαύτους.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μα τι, [μ' αυτούς τους ποιητάς, που λες, τους τελευταίους]
τάχα δεν ζη κι' ο Ιοφών {11} [ο γυιός του Σοφοκλέους,
αυτός, που στον πατέρα του έφτιασε τόσα πράματα,
κ' είπε πως ήταν και ζουρλός, μα τούκλεφτε τα δράματα ;]
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ε, μόνον τούτο το καλό έχουμ' απάνου-κάτου,
κι' αν τώχουμε• τα έργα του αν είνε ιδικά του
ποιος ξέρ' ή του πατέρα του ;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Και δεν μου λες: γιατί
από κει κάτω που ζητείς να φέρης ποιητή,
δεν οδηγείς τον Σοφοκλή, που είνε και τρανότερος
από τον Ευριπίδη αυτόν, κι' ακόμα γεροντότερος ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Όχι, ποτέ, πριν πιάσω
και κατά μέρος μια φορά το γυιό του δοκιμάσω,
με δίχως τον πατέρα του, να ιδώ τι τάχα φτιάνει.
Κι' ο Ευριπίδης πονηριές μπορεί κ' εκεί να κάνη
και να επιχειρήση,
κολλώντας εις το Σοφοκλή, στον κόσμο να γυρίση,
ενώ αυτού του Σοφοκλή [είν' η ψυχή του μαλακή],
ήταν καλόβολος κ' εδώ, Θάνε καλόβολος κ' εκεί.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Και ο Αγάθων ; {12}
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μού φυγε και πάει. Ήταν άριστος
για ποιητής, και ποθητός στους φίλους του κ' ευχάριστος.
ΗΡΑΚΛΗΣ
πού βρίσκεται;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Στους μάκαρας κι' αυτός γλεντοκοπάει.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Κι' ο Ξενοκλής ;{13}
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Επέθανε, μα το θεό, και πάει.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Και ο Πυθάγγελος ; {14}
ΞΑΝΘΙΑΣ
Για με κανένας λόγος όμως,
που μου τσακίσθηκε μ' αυτό το φόρτωμα ο νώμος.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Και πώς τάχα, δεν υπάρχουν παιδαρέλια χίλια τόσα
που να φτιάνουν τραγωδίες, δρόμο παίρνοντας στη γλώσσα,
πειο πολύ κι' απ' Ευριπίδες;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ναι, γλωσσούδικα είν' όλα και ως είδος αγουρίδες,
φλύαρα σαν χελιδόνια, που την τέχνη τη χαλούνε,
κι' όταν πεια τα επαινούνε
χάνοντ' από τη χαρά τους,
μόλις προς την τραγωδίαν ρίξουνε τα κάτουρά τους.{15}
Τώρα γόνιμον κανένα ποιητή δεν θ' απαντήσης,
να γεννά μεγάλα λόγια, όσο θέλεις κι' αν ζητήσης.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Γόνιμον ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Που ευκολία νάχη δηλαδή μεγάλη
ναραδιάζη κάτι τέτοια που θα τούρθουν στο κεφάλι:
Σπίτι του Διός [να λέη] και παλάτι τον αιθέρα {16}
για του χρόνου το ποδάρι{17}• [να σου λέη πάρα πέρα],
και για γλώσσα [να σου λέη] όπου κάνει επιορκία
δίχως της ψυχής κακία! {18}
ΗΡΑΚΛΗΣ
Ε, κι' αυτά σ' αρέσουν τάχα ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Και τρελλαίνομαι ακόμα.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Δεν σου φαίνονται κ' εσένα πως γεμάτα είνε' από βρώμα ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Σπίτι έχεις• μην τρυπώνης μέσ' στο νου μου.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Και για μένα
σαχλαμάρες είνε όλα όσα έχουν ειπωμένα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
[Συ για κριτικός δεν κάνεις]• να με μάθης πώς να τρώγω.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Και για μένα ούτε λόγο;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ήλθα να σε βρω δω πέρα, όπως είσ' εσύ ντυμένος,
να μου ειπής εκεί στον Άδη, όπου ήσουν παγεμένος,
για το κάθε κατατόπι, αν μου το καλέσ' η χρεία,
δηλαδή σταθμούς, λιμάνια, φούρνους με ψωμιά, πορνεία,
βρύσες, πύλες, μονοπάτια, κατοικίες, κάθε στράτα,
τέλος και ξενοδοχεία όχι με κορηούς γεμάτα.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Και για μένα ούτε λόγο ;
ΗΡΑΚΛΗΣ (προς τον Ξανθίαν)
Δύστυχε! και θα τολμήσης
για να πας και συ επίσης ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Άφησέ τον τούτον τώρα
και μη χάνουμε την ώρα•
πες μου για το δρόμο μόνο
που οδηγεί στον Άδη κάτω, νάχω κέρδος μου το χρόνο,
Θέλω να μην είνε όμως
ούτε κρύος-παγωμένος, ούτε και ζεστός ο δρόμος.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Για να ιδούμε σαν ποιό δρόμο να σου πρωτοδείξω τάχα ;
του σκαμνιού και της κρεμάλας {19},-τούτον ξέρω εγώ μονάχα
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Δρόμο πνιγηρό μου είπες.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Είνε κι' άλλος [δεν σου είπα]:
είνε' ένα στενό, που βγαίνει από του γουδιού την τρύπα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Α, το κώνειον ;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Τι άλλο ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Είνε δρόμος παγωμένος
και κακοχειμωνιασμένος
και παγώνει και τα πόδια {20}.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Να σου ειπώ και έναν άλλο
δρόμο, γρήγορον ακόμα, με κατήφορο μεγάλο ;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ναι, τον προτιμώ αυτό
που δυσκολοπερπατώ.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Στον Κεραμεικό να τρέξης...
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Κ' ύστερα, παρακαλώ;
Ν' ανεβής εκεί απάνου εις τον πύργο τον ψηλό... {21}
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Τι να κάνω ;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Αναμμένη τη λαμπάδα να κυττάς,
κι' όταν δης τους θεατάς
να φωνάζουν για το δρόμο, πέφτεις κάτω...
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Πού;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Στο χώμα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Δυο τ ο λ μ ά δ ε ς{22} το μυαλό μου θα γενή ευθύς και λυώμα.
Δεν τον παίρνω τέτοιο δρόμο που εσύ μου συμβουλεύεις.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Τι θα κάνης;
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Θα κατέβω απ' το δρόμο που κατέβης.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μα θα σου φανή μεγάλο το ταξίδι τούτο πάλι•
θα περάσης και μια λίμνη σαν την άβυσσο μεγάλη. {23}
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Ε, και πώς θα την περάσω πέρα-πέρα;
ΗΡΑΚΛΗΣ
'Σ ένα μέρος
με μια τόση δα σχεδία θα προσμένη ένας γέρος {24},
οπού για να μπης σε δαύτη
δύο οβολούς για ναύλο θα πληρώσης εις το ναύτη.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μωρέ! τι δύναμι πολλή
πούχουν οι δυο οι οβολοί!
Και πώς ήλθες από κείθε ;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μ' έφερ' ο Θησεύς. Και φείδια
τρομερά θα βρης κει κάτω, και θεριά θα βρης τα ίδια.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μ' ό,τι πης να με τρομάξης, κι' ό,τι πης να με φοβίσης,
ξέρε, δεν θα μ' εμποδίσης.
ΗΡΑΚΛΗΣ
Έπειτα και λάσπην έχει,
μα πολύ παχειά κει πέρα• και σκατό θα ιδής να τρέχη,
κ' εκεί μέσα βουτηγμένους:
όποιον, μια φορά που ζούσεν, είχεν αδικήση ξένους {25},
ή παιδιά είχε βατέψη,
ή και χρήματα είχε κλέψη,
ή την μάννα είχε χτυπήση,
ή του ίδιου του πατέρα τα σαγώνια κοπανίση,
είτε είχ' επιορκήση, ή και γράψη κάτι τι
εναντίον του Μορσίμου {26} [του γιατρού και ποιητή ].
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Έπρεπε με τούτους όλους να υπάρχη, μα τον Δία,
κι' όποιος έχει μάθη ως τώρα το χορό του Κινησία {27}
ΗΡΑΚΛΗΣ
Ύστερ' από κει και πέρα
ήχους των αυλών θ' ακούσης κι ώμορφο [σαν την ημέρα
ένα φως θα ιδής—-σαν τούτο,
και θα ιδής ακόμα κήπους
με μυρσίνες φυτεμένες,
θα ιδής άνδρες και γυναίκες, συντροφιές ευτυχισμένες,
και χεριών θ' ακούσης κτύπους.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μπα! κι' αυτοί ποιοι τάχα νάνε ;
ΗΡΑΚΛΗΣ
Στα μυστήρια όσοι πάνε {28}.
ΞΑΝΘΙΑΣ
Μα τον Δία! να κ' εγώ
τα μυστήρια κομίζω, σαν γαϊδούρι φορτηγό {29}
ε λοιπόν, δεν τα κρατώ
πειο πολλές ακόμη ώρες, [κι' όλα κάτω τα πετώ].
(Ρίπτει το φορτίον του κατά γης)
ΗΡΑΚΛΗΣ
Μόνο εκείνοι θα σου δώσουν κάθε μια πληροφορία,
που θα τύχη νάχης χρεία•
γιατί αυτούς κοντά στο δρόμο πρώτους θα τους βρης μπροστά σου
και στου Πλούτωνα της θύρες. Αδελφέ μου, τώρα γεια σου!
(Εισέρχεται και κλείει την θύραν)
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
Μα τον Δία, και συ χαίρε!
____________________________________
{7} «Κροκωτός» φόρεμα του Διονύσου λεπτόν και κίτρινον εκ μετάξης,
χρήσιμον εις τας γυναίκας ως ένδυμα πολυτελείας.
{8} «Κόθορνος» υπόδημα αριστεροδέξιον (τσόκαρο), το οποίον έφερον οι
υποκριταί εις το θέατρον.
{9} 0 Κλεισθένης, ως και πολλαχού κωμωδείται, ήτο αισχρόβιος, σπανός και
όμοιος με ευνούχον• επομένως η φράσις «επεβάτευον Κλεισθένει» επέχει
διπλήν σημασίαν, ήτις απεδόθη ως ανωτέρω.
{10} Δύο αναφέρονται Μόλωνες, είς λωποδύτης μεγαλόσωμος, και έτερος
υποκριτής μικρόσωμος• οι αρχαίοι σχολιασταί διαφωνούσι περί του τίνα
εννοεί εκ των δύο• προτιμητέος ο μεγαλόσωμος δια την κωμικήν αντίθεσιν.
{11} Ιοφών, υιός του Σοφοκλέους διά τον οποίον υπήρχεν υποψία ότι
ωκειοποιείτο τα δράματα του πατρός του, όστις και τον εισήγαγεν εις δράμα
του ως φθονερόν. Προς το γήρας του Σοφοκλέους ο Ιοφών, ορεγόμενος την
περιουσίαν του, κατηγόρησεν αυτόν ως παράφρονα• ο δε Σοφοκλής, διά να
αποδείξη ότι δεν είχε χάση τας φρένας του, ηρκέσθη ν' αναγνώση εις τους
Φράτορας τον Ύμνον εις τον Κολωνόν, εκείνοι δε θαυμάσαντες επετίμησαν τον
αχάριστον υιόν. Τότε είπεν ο Σοφοκλής το παροιμιώδες: «ει μεν είμι
Σοφοκλής, ου παραφρονώ• ει δε παραφρονώ, ουκ είμι Σοφοκλής!».
{12} Τραγικός ποιητής, κωμωδούμενος διά θηλυπρέπειαν και διακωμωδήσας το
διδασκαλείον του Σωκράτους.
{13} Ποιητής άξεστος εν τη ποιήσει και συμβολικός.
{14} Τραγικός ποιητής μοχθηρός και άσημος• διά να δείξη δε πλειοτέραν την
ασημότητά του ο Αρ. παρεισάγει τον Ξανθίαν διακόπτοντα τον λόγον και
ομιλούντα περί εαυτού!
{15} «Άπαξ π ρ ο σ ο υ ρ ή σ α ν τ α τη Τραγωδία»: παίζει με την λέξιν
λαμβάνων αυτήν υπό διπλήν σημασίαν: του ο υ ρ ί ζ ω (πλέω προς ούριον
άνεμον) και του ο υ ρ ώ• η διπλή απόδοσις ήτο αδύνατος εις την δημοτικήν
και επροτίμησα την δευτέραν έννοιαν, συνηγορούσης και της γραφής του
κειμένου: —ρήσαντα: (με η).
{16} Εκ της «Μελανίππης» του Ευριπίδου:
όμνυμι δ' ιρόν αιθέρα, οίκησιν Διός.
{17} Εκ της «Αλεξάνδρας» του αυτού•
και χρόνου προύβαινε πους.
{18} Εκ του Ιππολύτου του αυτού (612)•
η γλώττ' ομώμοχ', η δε φρήν ανώμοτος.
{19} « Από κάλω και θρανίου» εννοεί το σχοινίον της αγχόνης και το
εδώλιον, επί του οποίου ανέρχεται ο κατάδικος, διά να φθάση μέχρις αυτού.
Τον συμβουλεύει ν' απαγχονισθή, διά να κατέλθη εις τον Άδην ταχύτερον.
{20} Λέγεται ότι ο διά του κωνείου επερχόμενος θάνατος χαρακτηρίζεται
πρώτον διά της ψύξεως των κνημών, κατά την βεβαίωσιν του Σωκράτους.
{21} Λέγεται ότι εγένοντο τρις του έτους αγώνες λαμπαδηδρομίας εις τον
Κεραμεικόν, κατά τας εορτάς της Αθηνάς, του Ηφαίστου και του Προμηθέως•
υπήρχε δε πύργος υψηλός εις τον Κεραμεικόν, επί του οποίου συμβουλεύει τον
Διόνυσον ν' αναβή και να παρατηρή την λαμπάδα του, όταν δε οι
λαμπαδηδρομείς εκκινήσουν, να ριφθή και αυτός κάτω.
{22} «θρίω δύο»: θ ρ ί ο ν είνε το φύλλον της συκής, εντός του οποίου
περιετύλισσον κρέας κρεουργημένον (κιμάν) στέαρ, ωά και σεμιγδάλι και
παρεσκεύαζον φαγητόν όμοιον με τους παρ' ημίν «τολμάδες», διά τούτο και
επροτίμησα την λέξιν.
{23} Η Αχερουσία λίμνη, δια της οποίας ο Χάρων μεταφέρει επί ελαφρού
ακατίου τας ψυχάς των νεκρών.
{24} Ο Χάρων.
{25} Το χωρίον τούτο παρέχει υποψίας ότι εκ των « Βατράχων » ενεπνεύσθη
και ο Δάντης προς συγγραφήν της « Κολάσεως ».
{26} Αδέξιος ποιητής τραγωδίας, ταυτοχρόνως δε και οφθαλμίατρος• δια
τούτου υπονοεί ο Αρ. τας εναντίον των φαρμακέων γραφομένας κατηγορίας.
{27} Κινησίας, πολλαχού αναφερόμενος εις τας κωμωδίας του Αρ. ως φλύαρος
διθυραμβοποιός ιδέ « Όρνιθας » μετάφρασίν μου σελ. 111 κ. ε.) και ως
διδάσκαλος του πολεμικού χορού της πυρρίχης.
{28} Εννοεί τους μεμυημένους εις τα Ελευσίνια μυστήρια.
{29} Τα μυστήρια μετεκομίζοντο εξ Αθηνών εις Ελευσίνα επί όνων.
________________________________________________________

Παρατέθηκαν οι σκηνές Α, Β
ακολουθεί η συνέχεια...

Μετεωρίτης με οργανικά στοιχεία

2010-02-19T00:19:00.004+02:00

Ένας μετεωρίτης που συγκρούστηκε στη Γη πριν από 40 χρόνια περιέχει εκατομμύρια διαφορετικά μόρια που έχουν ως βάση τον άνθρακα.

Ανάλυση που πραγματοποιήθηκε στον μετεωρίτη Murchison –ο οποίος θεωρείται αρχαιότερος από τον Ήλιο- επιβεβαίωσε την ύπαρξη οργανικών συστατικών. Αν και δεν συνιστούν ένδειξη ζωής, τέτοιες οργανικές ουσίες αποτελούν συστατικά στοιχεία για τη δημιουργία ζωής και δίνουν πολλές πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούσαν στο πρώιμο ηλιακό σύστημα.
«Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι. Όταν τον μελέτησα για πρώτη φορά και είδα τη πολυσυνθετότητά του, εντυπωσιάστηκα», δήλωσε ο Philippe Schmitt-Kopplin, επικεφαλής της έρευνας από το Ινστιτούτο Οικολογικής Χημείας του Neuherberg στη Γερμανία.
«Οι μετεωρίτες είναι ένα είδος απολιθώματος. Όταν προσπαθείς να τους κατανοήσεις, κοιτάς πίσω στον χρόνο», εξήγησε στο BBC o Dr Schmitt-Kopplin για να προσθέσει ότι με αυτές τις πληροφορίες οι ειδικοί μπορούν να πουν τι συνέβη κατά τη γέννηση του ηλιακού συστήματος.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, ο εντοπισμός πολλών διαφορετικών χημικών δείχνει ότι το πρωταρχικό ηλιακό σύστημα είχε μεγαλύτερη μοριακή ποικιλία απ’ ό,τι η Γη.
Ο μετεωρίτης Murchison έπεσε στην ομώνυμη κωμόπολη της Αυστραλίας το 1969. Η πρόσφατη έρευνα είναι η πρώτη μη στοχευμένη ανάλυση και έφερε στο φως μία μεγάλη ποικιλία από χημικές ουσίες που έχουν ως βάση τους τον άνθρακα.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο μετεωρίτης Murchison είναι παλαιότερος από τον Ήλιο ο οποίος σχηματίστηκε πριν από 4,65 δισεκατομμύρια χρόνια. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, το ουράνιο σώμα πέρασε μέσα από τα πρώιμα νέφη σκόνης στο νεαρό ηλιακό σύστημα, συγκεντρώνοντας οργανικές χημικές ουσίες.
Ο Dr Schmitt-Kopplin ελπίζει ότι τα ευρήματα θα συμβάλλουν γόνιμα στη συζήτηση για την προέλευση της ζωής στη Γη. «Από πού προερχόμαστε και τι είχε συμβεί πριν; Όλοι έχουμε αυτό το ερώτημα μέσα μας».

Τα αποτελέσματα της έρευνας του μετεωρίτη δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences.

Ο Βουδισμός

2010-02-18T23:08:00.001+02:00

Γνωρίζοντας τις θρησκείες...

~ Γράφει ο SeaHawk ~

Μετά τον θάνατο του Σιντάρτα Γκωτάμα ή Βούδα (από την αποκαλούμενη διδασκαλία του) που κατά τον μύθο επήλθε μέσω της φώτισης του, αναπτύχθηκε στην Ινδία ένα φιλοσοφικό και θρησκευτικό σύστημα που αργότερα διαδόθηκε σε όλη την κεντρική, νότια και νότια-ανατολική Ασία.
Η πολιτιστική του παράδοση στις περιοχές αυτές δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς και αυτό γιατί προσαρμόστηκε, πιθανόν λόγω της φύσης του, στις ντόπιες θρησκείες και παραδόσεις.
Στην Κίνα και την Κορέα αναμείχτηκε με τον Κομφουκιανισμό και τον Ταοϊσμό, ενώ στην αργότερα στην Ιαπωνία με την ανιμιστική θρησκεία του Σιντοϊσμού.

Κατά την παράδοση ο γνωστός Βούδας είναι η φυσική ενσάρκωση μίας φωτισμένης οντότητας όπου μετά την πρώτη αφύπνιση για αναζήτηση και κατόπιν από πολύχρονες και επίπονες εμπειρίες και σε οριακές καταστάσεις κατόρθωσε να φτάσει στην αλήθεια. Έτσι έφτασε στην διατύπωση του Ενδιάμεσου Δρόμου, δηλαδή την αποφυγή ανάλωσης του εαυτού μας ή της συνείδησης μας τόσο στις ακραίες απολαύσεις ή βύθισμα στον υλικό κόσμο, όσο και στις ακρότητες μιας ασκητικής ζωής. Επίσης, η διδασκαλία του περιλαμβάνει τις Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες, δηλαδή:
1) Η δυστυχία και ο πόνος βρίσκεται παντού.
2) Η δυστυχία και ο πόνος έχουν μια συγκεκριμένη αιτία -την εγωιστική επιθυμία.
3) Η εξάλειψη της δυστυχίας και του πόνου.
4) Η διατύπωση του δόγματος της Ευγενούς Οκταπλούς Ατραπού που οδηγεί στην εξάλειψη της δυστυχίας και του πόνου και είναι:

1. Ορθές Αντιλήψεις ή Ορθή Όραση - Η ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες επάνω στην ύπαρξη καθώς και τις επιπτώσεις που έχουν επάνω στην εξέλιξη του κάθε ατόμου που ακολουθεί την συγκεκριμένη μέθοδο. Η κατανόηση αυτή θα μας οδηγήσει να “δούμε” την αληθινή φύση των πραγμάτων.
Σύμφωνα με τον Βουδισμό υπάρχουν δυο ειδών αντίληψης. Η μια είναι η απλή και αυτό που συνήθως εννοούμε γνώση, μνήμη, σύγκριση δεδομένων κ.λ.π. Η άλλη ονομάζεται “διείσδυση” και προσπαθεί να φτάσει στη αληθινή φύση ενός αντικειμένου.

2. Ορθές Αποφάσεις ή Ορθή Πρόθεση - Η ικανότητα να μπορούμε να αντιστεκόμαστε στην δίνη του υλικού κόσμου ή αλλιώς -συμβολικά όπως λέγεται- στην “ροή του ποταμού” και να τολμάμε να ακολουθήσουμε ένα μονοπάτι προς ανώτερα επίπεδα η αλλιώς να μπορούμε να γινόμαστε “κάθετοι”. Αυτή η εξύψωση η “καθετοποίηση” από τον υλικό κόσμο (Σαμσάρα) πρέπει να περικλείει ανώτερες σκέψεις ανιδιοτέλειας, αυταπάρνησης και αγάπης προς όλες τις οντότητες και υπάρξεις.

3. Ορθές Ομιλίες - Ειλικρίνεια, ανοιχτός λόγος, αποχή από άσχημες λέξεις, κουτσομπολιό και άσκοπη φλυαρία, αποχή από σκληρή και αυθάδη γλώσσα καθώς και επίσης από συκοφαντία ή κακολογία που μπορεί να προκαλέσουν διαμάχες ανάμεσα σε άτομα η ομάδες ατόμων. Μερικές φορές είναι προτιμότερο να τηρείται μια “Ευγενική Σιωπή”

4. Ορθή Συμπεριφορά ή Ορθή Δράση - Να αποφεύγουμε να καταστρέφουμε τις εκφράσεις της ζωής, ή γενικότερα να αποφεύγουμε να αφαιρέσουμε οποιαδήποτε μορφή ζωής. Να μην κλέβουμε, να μην έχουμε ανήθικες επαφές ή έκφυλες σχέσεις και γενικά να βοηθάμε τους άλλους ώστε να μπορέσουν να ακολουθήσουν έναν έντιμο βίο ζωής.

5. Ορθά Μέσα Ζωής ή Ορθοί Πόροι Ζωής - Να αποφεύγουμε την υπερβολική άνεση και πολυτέλεια καθώς και να ζούμε από ένα επάγγελμα που βλάπτει ή είναι επιζήμιο για τους άλλους.

6. Ορθή Προσπάθεια - Αφορά την ενεργητική θέληση και χωρίζεται σε τέσσερις δίκαιες προσπάθειες:
Α) Να προλαμβάνουμε το κακό και να προωθούμε το καλό εμποδίζοντας να εμφανιστούν ζημιογόνες νοητικές καταστάσεις.
Β) Να μαχόμαστε το κακό όταν αυτό εμφανιστεί, ειδικά όταν αυτό έχει γίνει μέσα μας.
Γ) Να ενθαρρύνουμε το καλό πριν ακόμα αυτό εμφανιστεί ώστε τελικά να αναπτυχθούν οι καλές νοητικές καταστάσεις.
Δ) Να προστατεύουμε και να υποστηρίζουμε το καλό όταν εμφανιστεί ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί και να τελειοποιηθεί.

7. Ορθή Σκέψη ή Ορθή Προσοχή - Θεωρείται πολύ σημαντική ιδιότητα αφού μπορεί να οδηγήσει στην ολοκληρωτική κάθαρση του ατόμου και περιλαμβάνει τέσσερα μέρη που πρέπει να είμαστε αρκετά γνώστες:
Α) Τις δραστηριότητες του σώματος.
Β) Τις αισθήσεις και τα συναισθήματα.
Γ) Τις δραστηριότητες του νου.
Δ) Τις ιδέες, τις σκέψεις και τις αντιλήψεις.

8. Ορθή Συγκέντρωση - Η σωστή πειθαρχία, εκπαίδευση και ανάπτυξη του νου όπου βαθμιαία μέσα από κάποια στάδια το άτομο θα φτάσει στην έκσταση (Samadhi), στην επίγνωση των πραγμάτων και στην αγνή αταραξία. Ονομάζεται Sammasati από τις λέξεις Samma που σημαίνει 'ορθός' και την λέξη Sati που σημαίνει 'μνήμη'.

Όλες αυτές οι υποδιαιρέσεις συνδέονται στενά μεταξύ του και η ανάπτυξη τους δεν ακολουθεί καμιά αριθμητική σειρά, αλλά καλλιεργούνται και αναπτύσσονται ανάλογα με την προσωπικότητα του κάθε ατόμου.

Η Οκταπλή Ατραπός θα μπορούσε να χωρισθεί και σε τρία μέρη :

1. Ηθική Διαγωγή (Σίλα-αποφυγή φόνου, κλοπής, σεξουαλικών καταχρήσεων κ.α.) που περιλαμβάνει Ορθές Ομιλίες, Ορθή Συμπεριφορά ή Ορθή Δράση και Ορθά Μέσα Ζωής ή Ορθοί Πόροι Ζωής.

2. Διαλογισμό (Σαμάντι-πνευματική γαλήνη και ενόραση) που περιλαμβάνει Ορθή Προσπάθεια, Ορθή Σκέψη ή Ορθή Προσοχή και Ορθή Συγκέντρωση.

3. Σοφία (Πράτζνα-τελικό στάδιο, παύση της αγνοίας και οριστική απελευθέρωση) που περιλαμβάνει, Ορθές Αντιλήψεις η Ορθή Όραση και Ορθές Αποφάσεις η Ορθή Πρόθεση.

Κύριος γνώμονας της Βουδιστικής διδασκαλίας είναι η οριστική απελευθέρωση του ανθρώπου από τον πόνο, την δυστυχία και τον λεγόμενο “Τροχό των Επαναγεννήσεων”, μέσα από μια σταδιακή άνοδο της συνειδητότητάς του από τις συνεχείς και διάφορες μετενσαρκώσεις. Γι’ αυτό βασική έννοια στην Βουδιστική παράδοση είναι αυτή του Αρχάτ που σημαίνει «μυημένος», «άξιος» κλπ, αυτός που βρίσκεται στην τελευταία ενσάρκωση του και έχει συνειδητά αφιερωθεί στο Ντάρμα (ή Δάρμα) που μεταφράζεται ως «διδασκαλεία», «αλήθεια», «λόγος του Θεού», «θεϊκή ατραπός» κλπ (σημειώστε την ομοιότητα της σανσκριτικής λέξης «Δάρμα» με την ελληνική λέξη «Δρόμος»).
Επίσης, υπάρχει μια ιεραρχία φωτισμένων όντων με τα πιο ανώτερα αυτά που έχουν επιτύχει την υπέρτατη φώτιση (Σάρμα Σαμπόντι) και στην κατώτατη βρίσκονται οι Μποντισάτβα αυτά τα οποία θα γίνουν Βούδες μετά από μερικές επαναγγενήσεις αλλά παραμένουν μέσα στον κύκλο των επαναγεννήσεων με σκοπό να βοηθήσουν και την υπόλοιπη ανθρωπότητα να φωτισθεί. Αργότερα (στην Μαχαγιανική σχολή), η έννοια του Μποντισάτβα ξεφεύγει από την στενή θέση της ιεραρχίας και εκφράζει μια οντότητα με ύψιστο αλτρουισμό, αυταπάρνηση και αυτοθυσία.

Πέντε αγάλματα που αναπαριστάνουν Μποντισάτβα.
Ο δεύτερος από αριστερά (χρυσαφί) είναι από το Νεπάλ.

Γι’ αυτό υπάρχουν διάφορες παραδόσεις όσον αφορά το τι απέγινε μετά τον θάνατο του. Άλλες λένε ότι αρνήθηκε την Νιρβάνα παραμένοντας στην θέση του Μποντισάτβα μέχρι και η τελευταία ανθρώπινη ψυχή να μπει στην Νιρβάνα (ο μύθος λέει ότι σείστηκε η πλάση όταν έγινε αυτό) κι άλλες ότι έφτασε στην Παρανιρβάνα (ή Παρίνιρβανα) και την οριστική έξοδο από το κύκλο των επαναγεννήσεων.
Δεν υπάρχουν γραπτά κείμενα και η προφορική παράδοση παραμένει κύριο χαρακτηριστικό για τουλάχιστον τέσσερις αιώνες, γι’ αυτό -όπως λένε- αμέσως μετά τον θάνατο του Βούδα συντελείται το Πρώτο Βουδιστικό Συμβούλιο από την πρώτη Βουδιστική κοινότητα (Σάνγκα) και τους άμεσους μαθητές του. Σε αυτό, ο μεγαλύτερος μαθητής του, ο Ουπάλι, επαναλαμβάνει προφορικά τους κανόνες πειθαρχίας (Βινάγια Πιτάκα), ο εξάδελφος του, ο Ανάντα, την διδασκαλία του (Σούτρα Πιτάκα) και ο προεδρεύων, ο Κασσάπα, επανέλαβε σχόλια πάνω στην μεταφυσική και ψυχολογία (Αμπιντάρμα Πιτάκα).
Αυτές είναι οι λεγόμενες Τρεις Πιτάκα ή Τριπιτάκα όπου μεταφέρθηκαν αμέσως προφορικά σε όλη την Βουδιστική επικράτεια και αποτέλεσαν το Δόγμα των Πρεσβύτερων ή Θεραβάντα ενώ αργότερα η μετάφραση τους στην αρχαία Ινδική γλώσσα Πάλι έδωσε τον ονομαστό Κανών Πάλι ή Κανόνα Πάλι.
Αναφέρουμε ενδεικτικά αποσπάσματα από ένα από τα κυριότερα βιβλία το Νταμμαπάντα που ανήκει στις Σούτρα Πιτάκα:

«..η τωρινή μας κατάσταση είναι αποτέλεσμα τω χθεσινών μας σκέψεων και οι σημερινές σκέψεις πλάθουν την αυριανή μας ζωή: η ζωή μας είναι δημιούργημα της σκέψης μας…»

«..η προσοχή είναι ο δρόμος της αθανασίας: η απροσεξία ο δρόμος του θανάτου. Οι προσεκτικοί δεν πεθαίνουν ποτέ: οι απρόσεκτοι είναι ήδη σαν νεκροί…»

«..ένας εχθρός μπορεί να βλάψει έναν εχθρό και ένας άνθρωπος μπορεί να βλάψει αυτόν που μισεί, μα το ίδιο του το πνεύμα, αν το κατευθύνει άσχημα, μπορεί να του κάνει πολύ μεγαλύτερο κακό..»

«..όπως η μέλισσα παίρνει το μέλι από το λουλούδι και πετάει μακριά χωρίς να πειράξει την ομορφιά και το άρωμα του, έτσι περιπλανιέται ο σοφός σε αυτή την ζωή..»

«..αν ένας νικούσε στην μάχη χίλιους και άλλους χίλιους ακόμη και ένας νικούσε τον εαυτό του η δική του νίκη θα ήταν η μεγαλύτερη νίκη, γιατί η μεγαλύτερη νίκη είναι η νίκη πάνω στον ίδιο σου τον εαυτό και ούτε οι θεοί ψηλά στον ουρανό, ούτε οι δαίμονες κάτω στην γη μπορούν να μετατρέψουν σε ήττα μια τέτοια νίκη..»

«..όλα τα πλάσματα τρέμουν μπροστά στον κίνδυνο, όλα φοβούνται το θάνατο. Όταν ένας άνθρωπος το σκεφτεί αυτό, δεν σκοτώνει ούτε προκαλεί το θάνατο…»

«..δεν υπάρχει (παρόμοια) φωτιά σαν τον πόθο της σάρκας και αλυσίδες σαν του μίσους. Δεν υπάρχει δίχτυ σαν την αυταπάτη και ορμητικός χείμαρρος σαν την επιθυμία…»

Φύλλο από Βουδιστική Σούτρα

Κατά το Δεύτερο Βουδιστικό Συμβούλιο, που γίνεται το 383 π.Χ., παρουσιάζεται μια σοβαρή αντίθεση ανάμεσα στους παραδοσιακούς οπαδούς της Θεραβάντα και τους οπαδούς της Μεγάλης Σάνγκας (κοινότητα) τους Μαχασανγκίκας. Οι Μαχασανγκίκας, επικαλούμενοι μια μυστική διδασκαλία του Βούδα, αρνήθηκαν την πρωταρχική θέση -που ήταν ότι η επίτευξη της φώτισης προέρχεται από μια σειρά τήρησης αυστηρών κανόνων- και υποστήριξαν πως η Βουδική φύση υπάρχει στον κάθε άνθρωπο και περιμένει απλά την κατάλληλη στιγμή για αν εκδηλωθεί. Σύμφωνα με αυτό, σκοπός των φωτισμένων όντων δεν ήταν η επίτευξη της Νιρβάνας (σύμφωνα με την ιδέα του Αρχάτ) αλλά ακριβώς το αντίθετο: η καθυστέρηση της με σκοπό και η υπόλοιπη ανθρωπότητα που βρίσκεται στο σκοτάδι να μπορέσει να φωτιστεί. (σύμφωνα με την ιδέα του Μποντισάτβα). Η αντίθεση αυτή θα μεγαλώσει σταδιακά μέχρι το Τέταρτο Βουδιστικό Συμβούλιο (τέλη 1 αι. μ.Χ.) όπου θα επέλθει και το μεγάλο “σχίσμα” ανάμεσα στην Μαχαγιάνα (Μεγάλο Όχημα) και τη Θεραβάντα ή Χινιγιάνα (Μικρό Όχημα).
Ήδη από το Δεύτερο Βουδιστικό συμβούλιο και μετά δημιουργούνται διάφορες σχολές από την προσπάθεια για προσεγγίσεις διαφορετικών ερμηνειών των διδασκαλιών του Βούδα. Αν και η παράδοση αναφέρει ως γνωστές δεκαοχτώ τέτοιες σχολές (Βατσιπουτρίγια, Σαρματίγια, σχολή Υπέρτατου Ντάρμα κα.) πιθανότατα να υπήρξαν περισσότερες. Από όλες τις σχολές η μόνη που επιβίωσε είναι η Θεραβάντα ή Χιναγιάνα η οποία ιδρύθηκε το 204 π.χ. από ιεραπόστολους που είχε στείλει ο βασιλιάς Ασόκα. Αυτή συγκροτήθηκε γύρω από τον Κανόνα Πάλι που ήταν μια μετάφραση του αρχικού βουδιστικού δόγματος (Τριπιτάκα) στην αρχαία Ινδική γλώσσα Πάλι και εξαπλώθηκε κυρίως στην νότια και νοτιοανατολική Ασία. Η παράδοση της Μαχαγιάνα συνδέεται στενά με την αρχικοί σχολή της Μαχασάγκα (3ος αι. π.Χ.) καθώς και στην ανάπτυξη και σύνθεση των ιδεών που έγιναν ανάμεσα στον 1ο π.Χ. και τον 3ο μ.Χ. αι. Τα ζητήματα που απασχολούσαν το κίνημα αυτό ήταν ο προσδιορισμός της μεταφυσικής ταυτότητας του Βούδα, η πρακτική του Βουδισμού και η ανάπτυξη της ιδέας του μη-εαυτού. Έργο λόγιων Βουδιστών αυτής της σχολής θεωρούνται τα ιερά κείμενα Σούτρας, που θεωρούνταν ότι είναι του Βούδα και γράφτηκαν τέσσερις αιώνες μετά τον θάνατο του. Μερικά απ’ αυτά είναι τα: η Σούτρα της Αγνής Χώρας, της Τελειότητας, του Λωτού κ.α.

Κύριο χαρακτηριστικό της Σχολής Μαχαγιάνα είναι η ιδέα του Μποντισάτβα, που απαρνείται την Νιρβάνα μέχρι και το τελευταίο ον να βρει την φώτιση, ενώ στην Σχολή Χιναγιάνα η Θεραβάντα ανήκει απλά σε μια κατώτερη θέση στην ιεραρχία των Φωτισμένων Όντων. Αυτό σταδιακά οδήγησε σε μια ανάπτυξη ιδιαίτερη λατρείας αυτού της ιδεώδους οντότητας με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μπορεί να επικαλεστεί την βοήθεια αυτών των φωτισμένων όντων καθώς βέβαια και των υπόλοιπων Βουδικών οντοτήτων της παραδοσιακής λατρείας.
Κυριότεροι Μποντισάτβα είναι ο Αβαλοκιτσεσβάρα της Ευσπλαχνίας, Μαντζούσρι κ.α. ενώ από του Βούδες οι πιο δημοφιλείς είναι ο Αμιτάγιους, Βαιροτσάνα, Αμιτάμπα κ.α.
Επίσης σε ιδιαίτερη θέση στο Βουδιστικό πάνθεο, βρίσκονται οι Βούδες των τεσσάρων κατευθύνσεων του χώρου, οι λεγόμενοι Τζίνας, μαζί με το Βούδα του Ζενίθ καθώς και τον λεγόμενο Βούδα του Μέλλοντος. Αυτές οι μορφές έχουν άμεση σχέση με τα πέντε στοιχεία της Ινδικής φιλοσοφίας (γη, νερό, αέρας, φωτιά και αιθέρας), ταυτίζονται συμβολικά με τα πέντε κυριότερα στάδια της πορείας του ιστορικού Βούδα και συνήθως ο κάθε ένας παριστάνεται με κάποια συγκεκριμένη τυπική ιερή χειρονομία (Μudra) εκφράζοντας συγκεκριμένες ιδιότητες.

Αναφέρουμε περιληπτικά:
Βούδας του Ζενίθ (Vairocana) - θεωρείται ο πρώτος ιεραρχικά από του Τζίνας. Το όνομα του σημαίνει “ο διάχυτης του Φώτος προς όλες τις κατευθύνσεις“. Θεωρείται ο Βούδας του Φώτος και της αλήθειας, ο κυρίαρχος της εκδήλωσης των φαινομένων και των νοούμενων, ο Ιεροκήρυκας που ακτινοβολεί. Αντιστοιχεί με το πρώτο βήμα του ιστορικού Βούδα, στο πρώτο ούρημα που έκανε στους μαθητές του αμέσως μετά την φώτιση του και συνήθως αναπαριστάνεται με την τυπική μοναστική χειρονομία Dharmacakra Mudra.

Βούδας της Ανατολής (Aksobhya) - Ο δεύτερος Τζίνας ιεραρχικά, ονομάζεται ο “Αμετακίνητος”, ο “Ατάραχος”, “Εκείνος που βάδισε ολόκληρο το διάστημα του δρόμου προ τη Φώτιση”. Είναι αυτός που υποτάσσει τα δαιμονικά πάθη και δείχνει την δύναμη του αγνού πνεύματος. Ανταποκρίνεται στην νίκη του ιστορικού Βούδα επί της οντότητας του απόλυτου κακού και των πειρασμών, του δαίμονα Μάρα ενώ συχνά παρουσιάζεται με την τυπική ιερή χειρονομία την Bhumisparsa Mudra.

Βούδας του Νότου (Ratnasambhava) - Ο τρίτος στην σειρά ιεραρχικά και ο λιγότερο δημοφιλής από όλους, Οι δέκα κυριότερες
τυπικές ιερές χειρονομίες (Μudra)

περιγράφεται ως “η πηγή των απόκρυφων πραγμάτων”, ”αυτός που διαχειρίζεται του θησαυρούς” και αυτός που εκφράζει την “Σοφία της Ισοψυχίας”.

Αντιστοιχεί στον Βούδα Kasyapa που ανήκει στον παρελθόν και έχει προηγηθεί του ιστορικού Βούδα και συνήθως αναπαριστάνεται με την τυπική χειρονομία την Varada Mudra.

Βούδας της Δύσης ( Amitabha) - Ο τέταρτος ιεραρχικά, αλλά από τους πλέον δημοφιλής και αυτός που τιμάται περισσότερο. Έχει μεγάλη λαμπρότητα, ονομάζεται ο “Βούδας του Απέραντου Φώτος” και θεωρείται αυτός που είναι πέρα από τον θάνατο, ο κύριος της μεταθανάτιας ζωής γι’ αυτο και πολλές φορές είναι ο «Βούδας της Ευσπλαχνίας». Αντιπροσωπεύει τον διαλογισμό του ιστορικού Βούδα κάτω από το δένδρο της Φώτισης (δένδρο Bodhi) ενώ στις αναπαραστάσεις του δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη τυπική χειρονομία αλλά παρουσιάζει μια μεγάλη ποικιλομορφία.

Δύο απεικονίσεις του Αμιτάμπα Βούδα

Βούδας του Βορρά (Amoghasiddhi) - Ο τελευταίος από του Τζίνας και ονομάζεται ως ο Βούδας της “Αναπόφευκτης Επιτυχίας”, του “Αλάνθαστου Επιτεύγματος”. Ο Βούδας της Σοφίας και της Ολοκληρωμένης Δράσης. Αντιπροσωπεύει τη στιγμή που ο ιστορικός Βούδας βρισκόταν σε βαθύ διαλογισμό και προστατευόταν επί επτά μέρες από τον βασιλιά των Νάγκα (Naga) από τις θύελλες και τις καταιγίδες που εξαπόλυσε ο δαίμονας Μάρα.

Βούδας του Μέλλοντος - Οι Βουδιστικές παραδόσεις αναφέρουν ότι κάθε φορά που τίθεται σε λειτουργία ο “Τροχός του Νόμου” ή αλλιώς ο “Τροχός του Ντάρμα” (Dharma), δηλαδή κάθε φορά που ακούγεται ή κηρύσσεται η Αλήθεια επάνω στην γη, ενσαρκώνεται ένας Βούδας.
Η περίοδος αυτή μπορεί να χωριστεί σε τρεις φάσεις: η πρώτη που γυρίζει ο Τροχός του Νόμου και διαρκεί περίπου 500 χρόνια. Στη δεύτερη ξεκινάει να χειροτερεύει η πίστη προς τον Νόμο και διαρκεί περίπου 1000 χρόνια, και η τρίτη όπου κανένας δεν υπακούει στον Νόμο και διαρκεί περίπου 3000 χρόνια. Μετά από αυτό σταματάει και εμφανίζεται ένα νέος Βούδας για να θέσει ξανά σε λειτουργία τον Τροχό και να ακουστεί ο Λόγος επάνω στην γη.

_________________________________________
Αξιοσημείωτο είναι μια φιλοσοφική ανάπτυξη για την προσέγγιση της πραγματικότητας και την φύση του εαυτού όπου οδήγησε στην διατύπωση του Δόγματος της Κενότητας (Σούνυατα) και άγγιξε τον Μηδενισμό. Σύμφωνα με αυτό, τα πάντα ήταν ψευδαισθήσεις, κενά περιεχομένου, ακόμα και ο ιδεατός κόσμος των ιδεών όποτε έπρεπε να ξεπεραστούν. Παραθέτω απόσπασμα από το Θρησκειολογικό Λεξικό της Magenda του Γ. Βλάχου που νομίζω πως το επεξηγεί καλύτερα:

“....μια διαφοροποίηση φιλοσοφικού τύπου απέναντι στην "ορθόδοξη" παράδοση, η οποία αφορούσε την αντίληψη της πραγματικότητας και την ιδέα του εαυτού. Η παραδοσιακή θέση, η οποία συνδεόταν άμεσα με τη θεωρία του Βούδα για το Ανάτμαν (μη-εαυτό), υποστήριζε πως η πραγματικότητα δεν αποτελούνταν γύρω από μια συνεκτική ταυτότητα των πραγμάτων, ή κατά μιαν άλλη άποψη γύρω από ένα συμπαγή εαυτό - οι ιδέες αυτές ήταν απλές ψευδαισθήσεις-, αλλά από τη διαδοχή στιγμιαίων φαινομένων. Η Μαχαγιάνα προχώρησε παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι ψευδαισθήσεις αποτελούν κι αυτά τα ίδια τα στιγμιαία φαινόμενα, τα οποία επίσης δεν έχουν αμετάβλητη ταυτότητα, με λίγα λόγια πως όλος ο αισθητός κόσμος είναι κενός. Η θέση αυτή αποτέλεσε το δόγμα της Σούνυατα (κενότητας), το οποίο εξομοιώνοντας στο βάθος όλα τα πράγματα (ως κενά περιεχομένου) τα έκανε μετόχους ενός υπαρκτικού δικτύου, μιας κοινής συμπαντικής φύσης που συχνά αναφέρεται ως "Βουδική φύση". Στο σημείο αυτό η Μαχαγιανική θεωρία επέστρεφε ακριβώς στην ιδέα της ευσπλαχνίας του Μποντισάτβα, ο οποίος νιώθει δεσμευμένος μέσα στον κύκλο των μετενσαρκώσεων μέχρις ότου οδηγήσει όλα τα όντα στην εκδήλωση αυτής της εγγενούς βουδικής τους φύσης. Η θεωρία της κενότητας αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο από τη σχολή του Δόγματος του Ενδιάμεσου, ή Μαντιαμίκα, την οποία ίδρυσε περί το 150 ο φιλόσοφος Ναγκαρτζούνα, ενώ οδηγήθηκε στις ακρότατες συνέπειές της με την εμφάνιση της Σινοϊαπωνικής Βουδιστικής σχολής του Τσ'αν (Ζεν) τον 5ο αιώνα. Την ίδια περίοδο ιδρύθηκε και η δεύτερη σημαντική Μαχαγιανική σχολή, η "ιδεαλιστική" Διδασκαλία της Γιόγκα, Γιογκατσάρα ή Βιτζναναβάντα, η οποία αντιτέθηκε στην απόλυτη ιδέα της κενότητας ως επικίνδυνα προσεγγίζουσας ένα μηδενισμό, υποστηρίζοντας ότι πηγή της ψευδαισθητικής πραγματικότητας ήταν ο νους (Μάνας). Οι άλλες τρεις μεγάλες σχολές της Μαχαγιάνα, οι οποίες συγκροτήθηκαν σταδιακά γύρω από τις διδασκαλίες των αντίστοιχων Σουτρών, ήταν οι κινεζικές Τσινγκ-Τ'ου ή σχολή της Αγνής Χώρας (Σουκαβάτι Βγιούχα Σούτρες, 5ος αι.), Τ'ιεν-Τ'άι (Σαντάρμα Πουνταρίκα Σούτρα, 6ος αι.) και Χουά-Γιεν (Αβαταμσάκα Σούτρα, 8ος αι.).....”

Η Μαχαγιάνα εξαπλώθηκε κυρίως στην βόρεια και ανατολική Ασία με αποτέλεσμα να εισαχθεί άτυπα στην Κίνα από τον 1ο αι. μ.Χ., ενώ από τον 4ο αι. μ.Χ κάνουν την εμφάνιση τους οι πρώτες οργανωμένες Βουδιστικές σχολές. Από την αρχή οι αλληλεπιδράσεις με τον Ταοϊσμό και τον παραδοσιακό ντόπιο Κομφουκιανισμό ήταν αρκετά έντονες με αποτέλεσμα ο Κινεζικός Βουδισμός να έχει μια ξεχωριστή εξέλιξη και να καθορίσει εκείνο το πλαίσιο των ιδεών από όπου αργότερα θα αναπτυχθούν ο Κορεάτικος και ο Ιαπωνικός Βουδισμός. Παρ’ όλες τις έντονες αντιδράσεις που συνάντησε θα κατορθώσει τελικά να εδραιωθεί και να πάρει επάξια την δική του θέση ανάμεσα στον Ταοϊσμό και τον Κομφουκιανισμό ως μια από τις Τρεις Διδασκαλίες. Από την πρώτη στιγμή ο Βουδισμός θεωρήθηκε περισσότερο κοντά στον Ταοϊσμό γι’ αυτό και χρησιμοποιήθηκε σαν μια εναλλακτική λύση. Ακόμα για την καλύτερη προσέγγιση του Βουδισμού στις μεταφράσεις των Ιέρων κειμένων στα κινέζικα, χρησιμοποιήθηκαν πολλές φορές Ταοϊστικές ορολογίες και έννοιες με αποτέλεσμα την γέννηση μιας ανεξάρτητης βουδιστικής παράδοσης. Πολλοί Κινέζοι Βουδιστές ισχυρίζονταν ότι ο ιδρυτής του Ταοϊσμού (Λαό-Τζού) ήταν μαθητής του Βούδα και στην προσπάθεια τους να το θεμελιώσουν τοποθέτησαν χρονικά την γέννηση του Βούδα αρκετά πιο νωρίς.
Ενώ η διαμάχη με τον Ταοϊσμό ήταν περισσότερο θέμα διαφορετικής αντίληψης του κόσμου, η αντίθεση με τον παραδοσιακό Κομφουκιανισμό ήταν μεγαλύτερη λόγω των εντελώς διαφορετικών δογμάτων που υπήρχαν. Η Βουδιστική θεωρία της μετενσάρκωσης, η μοναστική ζωή και μοναχική ζωή έρχονταν σε αντίθεση με Κομφουκιανική λατρεία των προγόνων, του ιδεώδους της οικογένειας και τα υπερβολικά λεπτομερή τυπικά που κυριαρχούσαν σε όλες τις εκφράσεις της Κινέζικης κοινωνικής ζωής (π.χ. το τυπικό του Τσαγιού). Η ανεξαρτησία των Βουδιστικών μοναστηριών προκάλεσε αρκετές φορές έντονες αντιδράσεις με αποτέλεσμα να διωχθεί τουλάχιστον τρεις φορές αλλά τελικά κέρδισε την κρατική ανοχή και ορισμένες φορές ακόμα και την εύνοια.
Η πρώτη σχολή που εισάγεται στην Κίνα είναι αυτή του Δόγματος του Ενδιάμεσου ή Μαντιαμίκα από τον Ινδό μοναχό Κουμαρατζίβα και παίρνει το όνομα Σαν-Λούν. Ακολουθεί η σχολή Αμπιντάρμα από το χώρο της Χιναγιάνα με το όνομα Τσού-σε. Τέλος η σχολή Γιογκατσάρα που ονομάστηκε Φαχσιάνγκ. Από τις τρεις αυτές σχολές καμία δεν επέζησε, αλλά αποτέλεσαν το έδαφος για να αναπτυχθούν οι τέσσερις καθαρά Κινέζικες σχολές: η Τ’ιεν-Τ’αι, η Χουά-γιέν, η Τσίνγκ-του και η Τσ’αν.
Αρχικά για ένα χρονικό διάστημα η σχολή Χουα-γιέν υπήρξε η επικρατέστερη από όλες, αλλά αργότερα περιορίστηκε και επικράτησε περισσότερο ως φιλοσοφική κατεύθυνση.
Η σχολή Τσίνγκ-του έθεσε ως κυρίαρχο πρόσωπο το Βούδα Αμιτάμπα και υποστήριζε ότι η απευθείας επίκληση σε αυτόν μπορούσε να σταματήσει τον κύκλο των επαναγεννήσεων και να λυτρώσει οριστικά το άτομο.
Η σχολή Τσ’αν (γνωστή αργότερα ως Ζεν) εμφανίζεται περίπου το 520 μΧ. (6ο αι.) και ιδρυτής της υπήρξε ο Ινδός μονάχος Μποντιντάρμα (28ος πατριάρχης του Ινδικού Βουδισμού) με την θεωρία περί κενότητας που αποτελούσε μια εξέλιξη του δόγματος του ενδιάμεσου η Μαντιαμίκα (Πολλοί θεωρούν ότι η λέξη “Τσ’αν” προέρχεται από την σανσκριτική λέξη “Ντύαν”, και την αντίστοιχη Ελληνική λέξη “Διάνοια”). Η σχολή Τσ’αν και ο ιδρυτής της ξεχώρισαν για την επιμονή τους στην τεχνική του Διαλογισμού και στην άμεση εσωτερική αντίληψη της Αλήθειας, ορίζοντας σαν:
“Ειδικό Ευαγγέλιο, πέρα από Ευαγγέλιο, πέρα από λέξεις ή γράμμα, που στοχεύει κατευθείαν στις ψυχές των ανθρώπων, στον πραγματικό Εαυτό και στο δρόμο προς την Βουδική κατάσταση”

Δυο αιώνες αργότερα εμφανίζεται στη Κινά ο Ταντρικός Βουδισμός και παρόλο που κρατάει για λιγότερο από ένα αιώνα, προλαβαίνει να μεταδοθεί και στην Ιαπωνία.
Κατά τον 11ο αι. η εμφάνιση του Νέο-Κομφουκιανισμού θα εξομαλύνει τις αντιθέσεις με τον Βουδισμό και θα επιτρέψει την ανταλλαγή ευεργετικών στοιχείων που θα αλληλοσυμπληρώσουν αρμονικά και τις δυο θρησκείες με θετικά αποτελέσματα. Χαρακτηριστική επίπτωση στην κοινωνική δομή είναι η επίδραση της Βουδιστικής αντίληψης περί απελευθέρωσης του ατόμου όπου οδήγησε στην αλλαγή θέσης της γυναίκας και την αναγνώριζε πλέον σαν μοναδική ύπαρξη με τον απαραίτητο σεβασμό και το δικαίωμα στην μοναστική και αυτόνομη ζωή. Η Βουδιστική παράδοση “μπολιασμένη” με την Κινέζικη νοοτροπία θα πάρει ένα εντελώς ξεχωριστό χρώμα και θα κορυφωθεί (με την σχολή Ζέν) στην επόμενη γειτονική χώρα την Ιαπωνία. Οι αντιδράσεις που θα συναντήσει σ’ αυτήν τη χώρα, από ντόπια Ιαπωνική ανιμιστική θρησκεία του Σιντοϊσμού, δεν θα είναι λίγες αν και η νέα θρησκεία θα βρει γρήγορα αρκετούς υποστηρικτές κυρίως αρχικά στα υψηλά κοινωνικά στρώματα (η αυτοκράτειρα Σουίκο αποχώρησε και έγινε Βουδίστρια μοναχή).
Η παράδοση για την εισαγωγή του Βουδισμού στην Ιαπωνία αναφέρει ένα αρχικό περιστατικό που δεν είναι ιστορικά τεκμηριωμένο αλλά είναι χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατούσε εκείνη την εποχή, παραθέτω απόσπασμα από το Θρησκειολογικό Λεξικό της Magenda του Γ. Βλάχου :
“Σύμφωνα με την παράδοση, το 538 μ.Χ., μια Κορεατική διπλωματική αποστολή έφερε ανάμεσα στα δώρα που προορίζονταν για τον Ιάπωνα αυτοκράτορα ένα μπρούντζινο άγαλμα του Βούδα, μερικές Σούτρες και μια επιστολή η οποία εγκωμίαζε τη διδασκαλία του Ντάρμα. Παρά την αρχική αποδοχή των δώρων και την ανέγερση μικρού ναού για τη στέγαση του αγάλματος, μια επιδημία η οποία ξέσπασε την περίοδο εκείνη ερμηνεύθηκε ως αποδοκιμασία των Ιαπωνικών θεοτήτων για το σεβασμό που επιδείχθηκε στην ξένη θρησκεία, με αποτέλεσμα να διαταχθεί το κάψιμο του ναού και η ρίψη του αγάλματος σ' ένα ποτάμι. Το περιστατικό αυτό δεν είναι ιστορικά τεκμηριωμένο, δείχνει ωστόσο γλαφυρά το είδος της αντίδρασης που συνάντησε, αρχικά τουλάχιστον, ο Βουδισμός στην Ιαπωνία.”

Η εδραίωση του Βουδισμού στην Ιαπωνία συντελέστηκε μέσα από μακροχρόνιες πολιτιστικές και κοινωνικές αλλαγές, με κυρίως την υποστήριξη την οποία αρχικά βρήκε ανάμεσα στα υψηλά κοινωνικά στρώματα καθώς και στην αυτοκρατορική αυλή. Σταδιακά και αρκετά αργότερα άρχισε άτυπα να γίνεται αποδεκτός στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα κυρίως για πρακτικό σκοπό, για παράδειγμα οι πρώτες Σούτρες απαγγέλλονταν στους αγρούς για καλύτερη καρποφορία.
Η πρώτη οργανωμένη σχολή εμφανίζεται το 754 περίπου από τον Κινέζο μοναχό Τσιέν-τσέν, με την Ιαπωνική ονομασία Ρίτσου (κινεζ.=Λού-τσούνγκ, ινδ.=Βινάγια) που ακολουθεί την γραμμή παράδοσης της Χιναγιάνα και θα παίξει σημαντικό ρόλο κυρίως για την μετέπειτα εξέλιξη αλλά και στην ανάπτυξη κανόνων για την μοναστική ζωή. Ακολουθούν η Χόστ (κινεζ.=Φά-χσιάνγκ, ινδ.=Γιογκατσάρα), η Σάνρον (κινεζ.=Σάν-λούν, ινδ.=Μαντιαμίκα) και η Κένγκον (κινεζ.=Χουά-γιέν).
Κατά την περίοδο Χεϊάν (794-1184) εμφανίζονται δυο σχολές: η Τεντάι (κινεζ.=Τ'ιεν-τ'άι) και η Σίνγκον (κινεζ.=Ταντρισμός) που αναμείχθηκαν σταδιακά με την παραδοσιακή ντόπια θρησκεία του Σίντο και οδήγησαν στη δημιουργία μιας υβριδικής πρακτικής ορεινού ασκητισμού που είναι γνωστή ως Σουγκέντ.
Το 1175 εμφανίζεται η σχολή Τζτντο που βασίστηκε κυρίως σε μια προϋπάρχουσα άτυπη λαϊκή λατρεία του Βούδα Αμίντα (ινδ.=Αμιτάμπα) και την διδασκαλία της Αγνής Χώρας όπου υποστήριζε την άμεση λύτρωση από την συνεχή επίκληση του ονόματος του.
Ακολουθούν οι σχολές Ριντζάι (1191) και Σότο (1227), ενώ στην περίοδο Καμακούρα (1185-1333) ιδρύεται η σχολή Ντιτσιρέν που έχει μείνει γνωστή από το όνομα του ιδρυτή της (Ντιτσιρέν Στνίν, 1222-1282) και κυρίως για την ακραία της διδασκαλία η οποία περιείχε εθνικιστικές τάσεις καθώς και για την επιθετικότητα με την οποία αντιμετώπιζε τις υπόλοιπες σχολές, φτάνοντας στο σημείο να ζητήσει την επίσημη δίωξη από το κράτος. Η σχολή Ντιτσιρέν αποτέλεσε τον βασικό πυρήνα για την ανάπτυξη των λεγόμενων “Νέων Θρησκειών” που είχαν μεγάλη απήχηση κατά τους τελευταίους δυο αιώνες και κυρίως στην Μεταπολεμική Ιαπωνία. Θεωρούνται κινήματα με σχισματικές τάσεις που συνδυάζουν Βουδιστικά, Σιντοιστικά, Σαμανικά και μαγικά στοιχεία, με έντονη έμφαση στην σωτήρια του ατόμου αλλά και με πρακτικές πλευρές για την καθημερινότητα. Τα σημαντικότερα είναι το Τένρι-κύτ (1908) με ρίζες ουσιαστικά στον 19ο αι., το Ρεϊγιουκάι (1925), το Ρίσστ Κτσέι-κάι που αποσπάσθηκε από το προηγούμενο και το Στκα Γκακκάι.

Γενικά ο βουδισμός στην Ιαπωνία αναπτύχθηκε σαν ξεχωριστή θρησκεία και παράδοση, αλλά ταυτόχρονα ορισμένες φορές συνδέθηκε πολύ στενά με τον αυτόχθονα ανιμιστικό Στιντοϊσμό, που δύσκολα μπορούν να ξεχωρίσουν τα όρια τους. Οι επιδράσεις και των δυο συστημάτων, κυρίως στους τομείς της καθημερινής ζωής, έκφρασης και κουλτούρας, είναι τόσο αλληλένδετες που παρατηρείται το φαινόμενο ότι ένα άτομο μπορεί να χρησιμοποιεί Βουδιστικές και Σιντοϊστικές τελετές ανεξαρτήτως της δικής του τυπικής θρησκευτικής πίστης. Γενικά μπορούμε να που ότι ο Βουδισμός έγινε ο εκφραστής της σωτηρίας του ατόμου και μεταθανάτιας ζωής ενώ η θρησκεία Σίντο παρέμεινε ταυτόσημη με την ιδέα της φύσης και της επίγειας ζωής.

__________________________________________
Σήμερα ο Βουδισμός έχει μια παράδοση 2.500 περίπου χρόνων και θεωρείται η τέταρτη μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο με 350 εκατομμύρια οπαδούς. Είναι παρών σε όλο τον κόσμο και τις τελευταίες δεκαετίες αυξάνει ολοένα την επιρροή του στον λεγόμενο Δυτικό κόσμο, αλλά οι κύριες χώρες επιρροής του παραμένουν να είναι οι χώρες που πρωτοεμφανίστηκε, όπως Ινδία, Ταϊλάνδη, Κίνα, Μπουτάν, Ιαπωνία, Σρι Λάνκα, Ταϊβάν κ.λ.π..
Ο Βουδισμός παρόλο που φέρει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά μιας θρησκείας, κάποια στιγμή μετεξελίχθηκε σε μια φιλοσοφία που προσπάθησε να αντιληφθεί και ερμηνεύσει την ουσία των πραγμάτων αυτό που υπάρχει ουσιαστικά πίσω από τις εξωτερικές μορφές. Είναι ουσιαστικά μια φιλοσοφία και ένας ηθικός κώδικας ζωής που βασίζεται στην συμπόνια, την μη-βία και με σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής και ίσως γι’ αυτό να είναι η μοναδική θρησκεία στον κόσμο που δεν προώθησε “ιερούς” πόλεμους για να επιβάλλει τα δικά της πιστεύω στους άλλους.

Το καλύτερο για να κλείσουμε, είναι δύο βουδιστικές ευχές που χρησιμοποιούν οι μοναχοί για να κλείνουν τις προσευχές τους και περικλείουν όλη την ουσία:

“Η φύση του Βούδα βρίσκεται μέσα σε όλους μας”

“Ειρήνη και φώτιση σε όλα τα όντα”

____________________________________________
Βιβλιογραφία & άλλες πηγές πληροφοριών:
Ζέν Βουδισμός και Ψυχανάλυση - ‘Eριχ Φρόμ, Ντ.Τ.Σουζούκι και Ρ.Ντέ Μαρτίνο, Εκδόσεις Μπουκουμάνης
Εισαγωγή στην Μυστική Διδασκαλία - Giorgio A.Livraga, Εκδόσεις Νέα Ακρόπολη
Νταμμαπάντα Η Οδός της Αλήθειας - Σωκράτης Λ.Σκάρτσης, Εκδόσεις Καστανιώτη
Θρησκειολογικό Λεξικό της Magenda - άρθρα του Γ. Βλάχου
www.esoterica.gr/east_start.htm
www.budhanet.net
www.theosophicalsociety.gr/worldreligionsgreek/buddhism.htm
www.phorum.gr/viewtopic.php?t=6786&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=

Το Μπεναρές σε μια φωτογραφία του 18ου αιώνα
πηγή: http://www.artofwise.gr/

Αστέρες της σκέψης στην Αθήνα

2010-02-18T22:57:00.002+02:00

Από τους συγγραφείς Ορχάν Παμούκ, Ισμαήλ Κανταρέ, Τζον Μπάνβιλ μέχρι τη γλωσσολόγο- ψυχαναλύτρια Τζούλια Κρίστεβα και από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ μέχρι τον μαθηματικό Μάρκους ντι Σατόι, διεθνείς προσωπικότητες κυρίως της διανόησης θα εμφανιστούν φέτος στο Μegaron Ρlus. Ένα πρόγραμμα που στα πέντε χρόνια του έχει φιλοξενήσει 204 εκδηλώσεις και 188 προσωπικότητες από 23 χώρες, μεταξύ των άλλων και οκτώ νομπελίστες, τέσσερις κατόχους αρχιτεκτονικού βραβείου Ρritzker, δύο μαθηματικού βραβείου Fields Μedal και δύο λογοτεχνικού Βooker. Με 250.000 θεατές, από τους οποίους οι 35.000 μαθητές.

Ο φετινός έκτος χρόνος, με Μέγα Χορηγό το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, δίνει έμφαση σε πολιτικά και οικονομικά θέματα, αλλά και στην τέχνη και τη φιλοσοφία, προκειμένου μέσω συμποσίων και διαλέξεων να αποτυπώσει προβληματισμούς για κρίσιμα θέματα της εποχής μας.

Μάλιστα ενδέχεται να δούμε και άλλες μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες, καθώς ο Ζαν Μαρί Κολομπανί, που επιμελείται ειδικού κύκλου συζητήσεων, βρίσκεται σε επαφή με τους Ρομάνο Πρόντι (τέως πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρόεδρος της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης), Ξαβιέ Μπερτράν (γενικός γραμματέας του γαλλικού κόμματος UΜΡ) και Ανρί Γκενό (σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί). Ενώ και η υπουργός Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βαρόνη Κάθριν Άστον έχει κατ΄ αρχάς αποδεχθεί πρόσκληση να μιλήσει στο Μegaron Ρlus.

«Δεν υπάρχει πια η φυσική παρουσία του Χρήστου Λαμπράκη, μιας προσωπικότητας που πάντοτε επέλεγε την πρόοδο από τη συντήρηση και συνέδεσε το όραμα με την πράξη», είπε ο Γιάννης Μάνος, ψυχή έως τώρα του προγράμματος Μegaron Ρlus και νέος πρόεδρος του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. «Από τον θεσμό Χρήστο Λαμπράκη θα πρέπει τώρα να λειτουργήσουμε με θεσμικές διαδικασίες», είπε και διαβεβαίωσε ότι το πρόγραμμα είναι απολύτως καλυμμένο χορηγικά, αλλά και ότι μελετώνται χορηγικά συστήματα σε μεγάλους πολιτιστικούς οργανισμούς όπως η Μetropolitan Οpera, η Σκάλα του Μιλάνου, το Centre Ρompidou, το ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης.

Την αναγγελία του νέου προγράμματος παρακολούθησαν οι τέως πρωθυπουργοί Κώστας Σημίτης και Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και- μεταξύ άλλων- οι Απόστολος Κακλαμάνης, Δημήτρης Σιούφας, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Φώφη Γεννηματά, Χρήστος Παπουτσής, Νίκος Σηφουνάκης, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Νίκος Γκαργκάνας, Βασίλης Ράπανος.

Πηγή: Τα Νέα,

Το πείραμα της Φιλαδέλφειας/

2010-02-18T22:51:00.004+02:00

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Το πείραμα της Φιλαδέλφειας ή αλλιώς «project Rainbow» ήταν ένα πείραμα που διεξήγαγε το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό τον Οκτώβριο του 1943 (την 28η του μήνα στις 7.15 π.μ. σύμφωνα με μερικές πηγές) στη Φιλαδέλφεια (εξ’ου και το όνομα «Philadelphia Experiment»). Ο στόχος αυτού του πειράματος, παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ακόμη και σήμερα καθώς υπάρχει μεγάλη σύγχυση ως προς το τι ήθελαν να πετύχουν και τι τελικά πέτυχαν με αυτό το πείραμα, αν όντως έγινε. Προτού όμως μελετήσουμε διεξοδικά τα δεδομένα αυτού του πειράματος, θα πρέπει να διευκρινιστεί αυτή η σύγχυση.

Πέρα από την τάση του ανθρώπου να καταπιάνεται με μυστήριες και φανταστικές ιστορίες, θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη και η τεράστια εισροή πληροφοριών που έχει παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων. Αυτή η εισροή περιλαμβάνει πλήθος ανακριβών και συχνά παραπλανητικών απόψεων και κατά κάποιους προέρχεται από την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών, με στόχο τη σύγχυση του κοινού (είναι άλλωστε κλασσικότατη τακτική, όχι μόνο από πλευράς αμερικανών αλλά γενικότερη). Έτσι λοιπόν, θα πρέπει να τονιστεί εξαρχής ότι μερικές από τις πηγές πληροφόρησης, τίθονται «υπό αίρεση» καθώς είναι αρκετά πιθανόν να αποτελούν προϊόντα παραπληροφόρησης.
___________________________________________________

Τι έγινε;

Αυτό που υποστηρίζεται από την πλευρά των υπέρμαχων του πειράματος αυτού, είναι ότι ένα αντιτορπιλικό πλοίο συνοδείας της κλάσης Cannon, με όνομα DE-173 Eldridge, εξαφανίστηκε από το λιμάνι της Φιλαδέλφειας μέσα σε μια πυκνή πράσινη ομίχλη, εμφανίστηκε μετά από 15 λεπτά στο λιμάνι του Norfolk στη Virginia (απόσταση που θα απαιτούσε περίπου 24 ώρες ταξιδιού) και έπειτα επανεμφανίστηκε στη Φιλαδέλφεια. Οι συνέπειες που είχε όμως αυτό το πείραμα στο πλήρωμα του πλοίου, ήταν τρομακτικές (γι’ αυτό και το πείραμα θεωρήθηκε ότι απέτυχε). Αρκετοί πέθαναν, άλλοι εξαφανίστηκαν, άλλοι τρελάθηκαν, και μερικοί μάλιστα ενσωματώθηκαν στο κέλυφος του πλοίου!

Τα 3 κυρίαρχα σενάρια που ερμηνεύουν αυτό το πείραμα είναι:

1) Η θεωρία τεχνητής αφάνειας κατά την οποία το πλοίο ήταν εξοπλισμένο με γεννήτριες υψηλών συχνοτήτων οι οποίες θα έκαναν το πλοίο αόρατο, θερμαίνοντας τον περιβάλλοντα αέρα και το νερό. Όπως υποστηρίζεται, κάτι τέτοιο είναι πράγματι δυνατόν να γίνει με τα κατάλληλα μέσα, προκαλώντας ουσιαστικά έναν αντικατοπτρισμό. Κατά αυτή τη θεωρία, το πεδίο που δημιουργήθηκε γύρω από το πλοίο δεν ήταν ηλεκτρομαγνητικό αλλά θερμικό. Κατά την επιστημονική προσέγγιση (στην οποία συνέβαλε και ένας καναδός ονόματι Αλεξάντερ Σ. Φρέιζερ) υποστηρίζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν υπερηχητικά κύματα υψηλής έντασης τα οποία είχαν τη δυνατότητα να θερμάνουν την ύλη. Άλλωστε είναι γνωστό πως τέτοιες θερμικές αντιστροφές είναι που προκαλούν οπτικές απάτες στην έρημο και κάνουν ολόκληρα νησιά «αόρατα». Αυτή η εκδοχή εξηγεί την πράσινη ομίχλη που παρατηρήθηκε γύρω από το πλοίο, και τις επιπλοκές που παρουσιάστηκαν στους ναύτες που επέβαιναν στο πλοίο. Το αδύνατο σημείο της εκδοχής αυτής είναι ότι κατά τους υποστηρικτές της, το πλοίο ταξίδεψε κανονικά μέχρι το Norfolk - κάτι που, όπως προαναφέρθηκε, δε συμβαδίζει με το περιορισμένο χρονικό διάστημα που έγινε το πείραμα και συνεπώς δεν εξηγεί το πώς εθεάθη στο λιμάνι του Norfolk μέσα σε 15 λεπτά. Επίσης δεν εξηγεί το πώς οι ναύτες έγιναν ένα με το πλοίο, καθώς υποστηρίζει ότι απλά λιποθύμησαν και έχασαν την αίσθηση του χρόνου λόγω του ισχυρού υπερηχητικού πεδίου που δημιουργήθηκε.

2) Η επίσημη ανακοίνωση του Ναυτικού, κατά την οποία το πλοίο έλαβε όντως μέρος σε κάποιο πείραμα, το οποίο όμως αποσκοπούσε στο να γίνει αόρατο σε υποβρύχιες μαγνητικές νάρκες. Αυτό περιελάμβανε την περιτύλιξη του πλοίου με κάποιο σύρμα, έτσι ώστε να αδρανοποιηθούν τα μαγνητικά πεδία του και να το καταστήσουν «αόρατο» σε κάποιες νάρκες (όχι όμως και σε ραντάρ) που βασίζονται σε αισθητήρες εγγύτητας για την πυροδότησή τους . Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως απομαγνήτιση. Είναι μια σχετικά καθησυχαστική ανακοίνωση, που αφήνει όμως ορισμένα κενά. Αυτά τα κενά έχουν να κάνουν με το γιατί οργανώθηκε ένα ολόκληρο πείραμα και μάλιστα με κωδική ονομασία για την απομαγνήτιση ενός πλοίου, αφού η τεχνική αυτή ήταν γνωστή και είχε επαναληφθεί στο παρελθόν. Είναι μια εύλογη απορία στην οποία το Ναυτικό δεν έχει δώσει απάντηση, δίνοντας το δικαίωμα σε πολλές ακραίες απόψεις να εκφράζονται.

3) Η Θεωρία μεταφοράς στο χωροχρόνο, η οποία είναι και η πιό ακραία καθώς κατά τους υποστηρικτές της, το πλοίο όντως τηλεμεταφέρθηκε. Κατά την εκδοχή αυτή, λέγεται ότι στο συμμετείχαν διάφοροι επιφανείς επιστήμονες όπως ο Αϊνστάιν με τη θεωρία ενοποιημένου πεδίου (παρ’ όλο που δεν ήταν παρών στο πείραμα, το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας στην οποία λέγεται ότι στηρίχτηκε το ναυτικό, ήταν αυτή η θεωρία), ενώ ο Τέσλα (με τον ηλεκτρομαγνητισμό) αναφέρεται από μερικούς ως επικεφαλής του πειράματος, παρόλο που είχε πεθάνει προ κάποιων μηνών. Μερικοί μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο Τέσλα δολοφονήθηκε επειδή διαφώνησε όσον αφορά την ύπαρξη πληρώματος στο εν λόγω πλοίο. Πρακτικά, το Eldridge τυλίχτηκε με κάποιο σύρμα στο οποίο πέρασε εναλλασσόμενο ρεύμα και προκάλεσε το σχηματισμό ενός μαγνητικού πεδίου γύρω από το πλοίο (λόγω της δημιουργίας ενός μεγάλου ταλαντευόμενου μαγνήτη), κάμπτοντας τον χωροχρόνο. Εδώ βέβαια θα πρέπει να πούμε λίγα λόγια για το πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό...

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ξανά στο μικροσκόπιο!

2010-02-18T20:08:00.002+02:00

Το μυστηριώδες χαμόγελο της Μόνα Λίζα ίσως κρύβει ένα αίνιγμα που οι επιστήμονες ελπίζουν ότι σύντομα θα το επιλύσουν: μήπως ουσιαστικά πρόκειται για την μορφή του ίδιου του Λεονάρντο Ντα Βίντσι;

Ιταλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι το γνωστό αριστούργημα, που έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές, θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει την προσωπογραφία του δημιουργού του. Για να επιβεβαιώσουν τις υποψίες τους , ζήτησαν γραπτή άδεια για να πραγματοποιηθεί η εκταφή των λειψάνων του ζωγράφου και να εξετάσουν προσεκτικά το κρανίο του.

Ο ανθρωπολόγος George Gruppioni δήλωσε : "Η έκβαση της μελέτης θα μπορούσε να ρίξει φως σε αυτή την ανεξιχνίαστη υπόθεση. Θα μπορούσε να δώσει μια άλλη , εναλλακτική άποψη για το ποιόν της Μόνα Λίζα. Εάν βρούμε κομμάτια από το κρανίο του Ντα Βίντσι, θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ξανά το πρόσωπό του και να συγκρίνουμε χαρακτηριστικά με την μούσα του".

Η ταυτότητα της απεικονιζόμενης γυναίκας αποτελεί αντικείμενο συζήτησης εδώ και αιώνες. Οι απόψεις διίστανται. Πολλοί ιστορικοί της τέχνης αμφιταλαντεύονται στο εάν πρόκειται για κάποια ερωμένη του καλλιτέχνη ή για την Λίζα Γκεραντίνι τη σύζυγο ενός ευκατάστατου εμπόρου από τη Φλωρεντία . Ορισμένοι επιστήμονες υιοθετούν την άποψη ότι εάν υποτεθεί ότι όντως ο Λεονάρντο ήταν ομοφυλόφιλος , τα συναισθήματά του τον οδήγησαν να παρουσιάσει τον εαυτό του ως γυναίκα.

Η Αμερικανίδα ειδικός Lillian Schwartz βασίστηκε σε μελέτες και αναλύσεις με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή. Εστίασε τη προσοχή της εντοπίζοντας ομοιότητες στην εμφάνιση της Τζοκόντα και στο πορτραίτο του δημιουργού. Μια ομάδα από την Εθνική Επιτροπή της Ιταλίας για την πολιτιστική κληρονομιά , μια κορυφαία ένωση επιστημόνων και ιστορικών, έχει αιτηθεί να επιτραπεί το άνοιγμα του τάφου του. Ο ζωγράφος είναι θαμμένος στο Κάστρο Amboise, στη κοιλάδα Loire της Γαλλίας, όπου εκεί άφησε την τελευταία του πνοή το 1519 σε ηλικία 67 ετών.

Μετά από συζητήσεις με τους αρμόδιους της υπηρεσίας αλλά κα τους ιδιοκτήτες ακινήτων στην περιοχή , οι Ιταλοί ελπίζουν να λάβουν το πράσινο φως για να ξεκινήσουν μέχρι το καλοκαίρι. Ο Silvano Vinceti , ο επικεφαλής της ομάδας αυτής, είπε "Το πρώτο μας βήμα είναι να βρούμε τα σχετικά υπολείμματα και με τη χρήση άνθρακα θα συγκρίνουμε το DNA των οστών αυτών με αυτά των συγγενών¨".

"Οι δοκιμές επίσης θα μπορούσαν να αποκαλύψουν εάν πέθανε από ασθένεια όπως η σύφιλη ή φυματίωση. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα μπορούσαν να υποδείξουν το κατά πόσο ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι υπέστη δηλητηρίαση από μόλυβδο που εμπεριέχεται στις βαφές που χρησιμοποιούσε".

Ο Nickolas Turner , πρώην επιμελητής σχεδίων στο Getty Μουσείο αντιμετωπίζει με δισταγμό τη σκέψη αυτή: "Ακούγεται ως σενάριο μυθοπλασίας. Εάν βρισκόταν κάπου και κρυφάκουγε το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έσκαγε στα γέλια."

πηγη: www.pyles.tv

Οι πρώτες εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο WISΕ της NASA

2010-02-18T20:04:00.000+02:00

Ένας λαμπερός κομήτης· ένα μαιευτήριο άστρων· και ένα νέο πορτρέτο του γαλαξία της Ανδρομέδας. Η NASA δημοσιοποίησε τις πρώτες εικόνες από το WISE, ένα ευρυγώνιο διαστημικό τηλεσκόπιο που βλέπει το Σύμπαν στο υπέρυθρο φως.
To WISE (Ευρυγώνιος Εξερευνητής Υπέρυθρης Χαρτογράφησης) εκτοξεύτηκε το Δεκέμβριο και έχει ήδη μεταδώσει πάνω από 250.000 μη επεξεργασμένες εικόνες. Ορισμένες από αυτές δημοσιεύτηκαν την Πέμπτη στο δικτυακό τόπο της NASA ως επίδειξη των δυνατοτήτων του νέου οργάνου.
Το τροχιακό τηλεσκόπιο καταγράφει την υπέρυθρη ακτινοβολία, η οποία γενικά αντιστοιχεί στην εκπομπή θερμότητας. Μπορεί έτσι να ανιχνεύσει σώματα που είναι πολύ ψυχρά, πολύ μακρινά, ή καλυμμένα από σύννεφα σκόνης, και δεν διακρίνονται στα μήκη κύματος του ορατού φωτός.
Τέτοια αντικείμενα είναι για παράδειγμα οι αστεροειδείς και κομήτες που πλησιάζουν τη Γη. Μια από τις νέες φωτογραφίες απεικονίζει τον κομήτη Siding Spring, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 2007 και προέρχεται από το Νέφος του Όορτ, ένα σφαιρικό σύννεφο κομητών που περιβάλλει ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα.
Η ουρά, ή κόμη του, μήκους 16 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, σχηματίζεται καθώς ο ηλιακός άνεμος παρασύρει σκόνη και πάγους από την επιφάνεια του κομήτη.
Μια δεύτερη εικόνα (ένθετη αριστερά) δείχνει το γαλαξία της Ανδρομέδας, τον πλησιέστερο γείτονα του δικού μας Γαλαξία, σε ένα πανοραμικό πορτρέτο που καλύπτει ένα τμήμα του ουρανού με φαινόμενη έκταση 100 φορές μεγαλύτερη της πανσελήνου.

Το WISE είδε επίσης μια περιοχή έντονης αστρογένεσης μέσα στον Γαλαξία μας, καθώς και ένα πυκνό γαλαξιακό σμήνος στον αστερισμό της Καμίνου, σε απόσταση 60 εκατ. ετών φωτός.
Η αποστολή θα χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό μιάμιση φορά μέχρι τον Οκτώβριο, οπότε αναμένεται να εξαντληθεί το ψυκτικό υγρό που απαιτείται για τη λειτουργία του οργάνου.

πηγη: ιn.gr